بنر‌های جذاب این روزها :) @EMADISM

مرحوم آیت اللَّه آقای حاج شیخ عبدالنبی نوری آیت اللَّه آقای حاج شیخ محمّدحسین مسجد جامعی فرمود: من و مرحوم آقای حاج میرزا عبدالعلی تهرانی، خادم مرحوم آقای حاج شیخ عبدالنبی نوری را به قدس و تقوا می‌شناختیم، ایشان می‌گفت: وقتی آقای نوری می‌خوابید شروع می‌کرد به تلاوت قرآن کریم. آقای مسجد جامعی فرمود: از مرحوم میرزای شیرازی بزرگ در وصف و شأن مرحوم آقای نوری نقل شد که ایشان فرموده بودند: با وجود آقای نوری در تهران، چرا آقازادگان علما به نجف و سامرّا سفر می‌کنند. 📚 روزنه هایی از عالم غیب ص۳۲۱ @Emadism

بابک تقوایی نظامی نویس طرفدار اسرائیل: متأسفانه، انفجار در کارخانه «تومر» در بیت شمش، اسرائیل، کنترل نشده بود. این حادثه ناشی از یک حادثه بود. انباری که پرکلرات سدیم مورد نیاز برای تولید موتورهای موشک‌های زمین به هوا در آن قرار داشت، به دلایل نامعلومی منفجر شد. چون محل دپوی موشک‌های پدافندی پیکان ۳ در نزدیکی این محل قرار داشت، ممکن است حجم عظیمی ازین سامانه‌ها هم منهدم شده باشند. @EMADISM

باب الجواد چیست که در بین زائران آنجا که میرسند قسم میشود زیاد یا جوادالائمه ...

شهید احمد متوسلیان در کنار رهبر شهید انقلاب مریوان سال ۱۳۵۹ @Emadism

اسرائیل هیوم: بودجه ارتش اسرائیل تمام شده است روزنامه عبری «اسرائیل هیوم»: هنوز به نیمه سال نرسیده‌ایم و بودجه ارتش اسرائیل تمام شده است. ارتش اسرائیل پیام واضحی به سطوح سیاسی ارسال کرده: یا باید عملیات‌ها را کاهش دهیم، یا نیروها را در لبنان، غزه، کرانه باختری و سایر جبهه‌ها کاهش دهیم و یا باید بودجه را افزایش دهیم تا با عملیات‌ها همخوانی داشته باشد. @EMADISM

💢*سه سناریو برای آینده‌ی جنگ (بخش اول)* 🔹آتش‌بس شکننده بین ایران و آمریکا در وضعیت مبهمی قرار دارد. نمی‌توان با قطعیت پیش‌بینی کرد که چه سرنوشتی رقم خواهد خورد ولی به نظر می‌رسد این جنگ پایانی متفاوت از جنگ ۱۲ روزه خواهد داشت و بعید است ترامپ پرونده ایران را به راحتی رها کند. در این چارچوب می‌توان سه سناریوی اصلی را برای آینده بحران متصور شد: 🔸*سناریوی نخست، دستیابی به توافقی برای بازگشایی تنگه هرمز و تعلیق بلندمدت برنامه هسته‌ای ایران* است. در این حالت، طرفین به این جمع‌بندی می‌رسند که ادامه تنش می‌تواند هزینه‌های غیرقابل پیش‌بینی برای همه بازیگران ایجاد کند و به همین دلیل مسیر دیپلماسی را برای پایان دادن به بحران انتخاب می‌کنند. هدف آمریکا در این سناریو تضمین امنیت عبور و مرور انرژی و مهار بلندمدت برنامه هسته‌ای ایران خواهد بود و در مقابل، ایران نیز تلاش می‌کند بخشی از فشارهای اقتصادی و امنیتی را کاهش دهد. 🔹با این حال، تحقق این سناریو با موانع جدی مواجه است. خواسته‌های دولت ترامپ عملاً در تعارض مستقیم با اهداف راهبردی ایران قرار دارد. ایران به دنبال تثبیت نوعی نظم جدید در تنگه هرمز و حفظ حقوق هسته‌ای خود است، در حالی که آمریکا خواهان مختومه‌سازی برنامه هسته‌ای ایران و بازگرداندن تنگه هرمز به وضعیت قبل از جنگ است. مذاکرات یک ماه اخیر نیز نشان داده که هنوز امکان دستیابی به یک توافق «برد ـ برد» فراهم نشده و شکاف میان دو طرف همچنان عمیق است. از این رو، *احتمال تحقق این سناریو در مقطع فعلی پایین ارزیابی می‌شود.* 🔸*سناریوی دوم، حفظ وضعیت موجود و تداوم تقابل کنترل‌شده* است. در این وضعیت، آمریکا تلاش می‌کند با بازگرداندن عملیات موسوم به «آزادی دریانوردی» محاصره دریایی را تشدید کرده و امنیت تردد کشتی‌ها را برای عبور از تنگه هرمز تضمین کند. در مرحله قبلی این عملیات، آمریکا توانست ناوهای جنگی خود را وارد تنگه هرمز کرده و دو کشتی تجاری را از منطقه خارج کند. اما پیگیری این روند، احتمال درگیری مستقیم دریایی میان دو طرف را افزایش می‌دهد؛ زیرا *از یک سو استمرار انسداد تنگه هرمز برای آمریکا غیرقابل پذیرش است و از طرفی برای ایران نیز ادامه محاصره به معنای مرگ تدریجی است.* ایران بدون آمادگی قبلی برای ذخیره‌سازی نفت و فرآورده‌ها وارد محاصره شد و به همین دلیل اکنون مجبور به کاهش قابل توجه در تولید نفت شده است. *هزینه‌ها و عدم‌النفع صادرات و واردات ایران در این دوره محاصره کمتر از هزینه حمله مستقیم به زیرساخت‌ها نبوده است.* چه بسا همانگونه که انتظار نمی‌رفت ایران تنگه هرمز را مسدود کند، کمتر کسی نیز باور داشت که ایران تا این حد رویکرد منفعلانه‌ای در برابر محاصره اتخاذ کند. 🔹اگر ایران به این جمع‌بندی برسد که باید اراده خود را برای رفع محاصره یا جلوگیری از تضعیف سیاست کنترل بر تنگه هرمز را به صورت عملی نشان دهد، امکان هدف قرار دادن ناوهای نظامی یا حتی کشتی‌های تجاری وجود خواهد داشت. نکته مهم آن است که چنین حملاتی الزاماً نباید در داخل خلیج فارس یا تنگه هرمز انجام شود؛ بلکه حتی پس از پایان اسکورت دریایی و در محدوده خارج از تنگه نیز می‌توان کشتی‌ها را هدف قرار داد تا اصل منطق عملیات آمریکا زیر سؤال برود. به همین دلیل، *حفظ وضعیت موجود اگرچه از جنگ گسترده جلوگیری می‌کند، اما این وضعیت برای ایران آینده خوبی ندارد و در عین حال آمریکا را هم به نتیجه مورد انتظار نمی‌رساند. * 🔸*سناریوی سوم، بازگشت به درگیری گسترده* است؛ سناریویی که *به نظر می‌رسد با توجه به مواضع اخیر ترامپ و نتانیاهو، احتمال بیشتری نسبت به دو گزینه دیگر* داشته باشد. در این وضعیت، آمریکا و رژیم صهیونیستی به این نتیجه می‌رسند که بن‌بست دیپلماتیک و ناکامی در تغییر رفتار ایران تنها از طریق فشار نظامی قابل جبران است. با این حال، جنگ احتمالی جدید برخلاف جنگ‌های فرسایشی گذشته، احتمالاً کوتاه‌مدت اما بسیار شدید خواهد بود و تمرکز اصلی آن بر وارد کردن ضربات راهبردی در زمان محدود قرار می‌گیرد. 🔹*عملیات نظامی در این مرحله سه هدف عمده را دنبال می‌کند:* نخست، افزایش فشار نظامی و اقتصادی برای وادار کردن ایران به پذیرش شرایط تحمیلی؛ به‌ویژه از طریق ضربه به زیرساخت‌های نفتی و شبکه فروش نفت. دوم، هدف قرار دادن همزمان قابلیت‌های نظامی، هسته‌ای و اقتصادی به شکلی که ایران در عمل به یک دولت فرومانده و مستعد فروپاشی از درون تبدیل شود. سوم، تحقق اهداف راهبردی مانند بازگشایی کامل تنگه هرمز و از میان بردن ظرفیت هسته‌ای ایران از طریق عملیات مستقیم نظامی چه به صورت ربایش مواد هسته‌ای چه انهدام تاسیسات هسته‌ای اصفهان. 👇ادامه @Emadism

💢*سه سناریو برای آینده‌ی جنگ (بخش دوم)* 🔸با وجود این، *همچنان یک پرسش اساسی باقی می‌ماند:* اگر ایران نه در اثر فشار نظامی تسلیم می‌شود و نه دستیابی کامل به اهداف راهبردی از طریق حمله نظامی ممکن است، *چرا احتمال آغاز مجدد جنگ همچنان بالاست؟* بسیاری تصور می کنند به دلیل آنکه این حملات منطق قابل دفاعی ندارند یا پر ریسک هستند این سناریو محقق نخواهد شد. 🔹بخشی از پاسخ را باید در *نگاه غیرعقلانی و حیثیتی ترامپ و نتانیاهو به مسئله ایران* جست‌وجو کرد. برای هر دو، تقابل با ایران صرفاً یک موضوع امنیتی نیست، بلکه به مسئله‌ای مرتبط با اعتبار سیاسی و شخصی تبدیل شده است. به همین دلیل، عقب‌نشینی بدون دستیابی به پیروزی راهبردی برای آنها دشوار خواهد بود. به همین دلیل ترامپ به صراحت اعلام می کند هیچ چیز حتی هزینه های اقتصادی آمریکا در این جنگ یا ملاحظات مربوط به انتخابات کنگره برای او مهم نیست. نتانیاهو نیز بر این باور است که در این شرایط باخت او در انتخابات کنست قطعی است مگر آنکه یک دستاورد راهبردی ملموس ارائه کند. *این دو تصور می‌کنند هزینه‌های سیاسی و اقتصادی جنگ را داده‌اند و اکنون متحمل شدن هزینه بیشتر نتیجه متفاوتی خلق نمی‌کند، اما اگر این ریسک جواب بدهد به لحاظ راهبردی باعث نجات آنها خواهد شد.* 🔸مهم‌ترین نکته درباره احتمال جنگ آینده آن است که این مدل از نبرد با رویکرد واکنشی ایران به سود طرف مقابل تمام خواهد شد. *بدترین حالت برای ایران، وقوع یک جنگ کوتاه اما بسیار شدید است.* تجربه درگیری‌های قبلی نشان داده که ایران معمولاً در میدان نبرد رفتار واکنشی دارد و توانایی مدیریت زمان و ابتکار عمل را ندارد. هر چند در تهدیدها گفته می شود که زمان پایان نبرد را ایران تعیین می کند ولی به محض اعلام آتش‌بس، ایران با توقف درگیری ها موافقت می کند. 🔹در این مدل جنگ دشمن می تواند در ۴۸ ساعت نخست ضربات سنگینی به ویژه به زیرساخت‌های نفتی وارد کند، در حالی که پاسخ ایران در همان سطح و شدت شکل نخواهد گرفت. در جنگ رمضان فقط در یک مورد آن هم در عسلویه پاسخ ایران قابل توجه بود که البته در مجموع این پاسخ به دلیل آنکه محاسبات راهبردی *ایران نتوانست از زندان فکری پاسخ‌های متناظر خارج شود*، به نفع آمریکا تمام شد و نقش آمریکا در بازار گاز را بیشتر کرد. در حالی که ایران به لحاظ منطقی نیاز داشت تا به زیرساخت های نفتی حمله کند نه گازی. 🔸افزون بر اشتباه بودن شیوه جنگ متناظر (انتخاب اهدافی متناسب با ماهیت آنچه در ایران مورد هدف قرار گرفته است)، *اشکال مهم دیگر ایران در این نوع نبردها آن است که تصور می‌شود به دلیل آنکه ممکن است جنگ فرسایشی شود از شلیک‌های پرحجم و شدید خودداری می‌شود.* در حالی که ویژگی اصلی نبرد احتمالی آینده نه طول زمان جنگ، بلکه میزان شدت و سرعت ضربات اولیه خواهد بود. 🔹*اشکال سوم آن است که ایران در دو جنگ قبلی نشان داده که معمولاً تنها یک بار به اهداف مشخص حمله می‌کند و حتی اگر نتیجه مطلوب حاصل نشود، از تکرار حملات تا حصول نتیجه خودداری می‌کند؛* در حالی که رژیم صهیونیستی در مواردی مانند ماجرای فولاد مبارکه نشان داده که برای دستیابی به نتیجه مورد نظر، حملات را به صورت متوالی و متمرکز تکرار می‌کند. این مدل از درگیری‌، صرف حمله به اهداف تعیین‌شده اهمیت ندارد، بلکه نتیجه نهایی عملیات تعیین‌کننده است. به عنوان نمونه اگر قرار است امارات موفق نشود نفت صادر کند، باید حملات تا زمانی ادامه یابد که امکان صادرات نفت برای این کشور وجود نداشته باشد نه اینکه در یک حمله به بخشی از زیرساخت‌های آن آسیب جزیی وارد شود و با یک بیانیه ظفرمندانه قضیه از طرف ایران فیصله یابد. 🔸*اگر این الگوهایی رفتاری ایران در جنگ محتمل آینده نیز ادامه یابد، احتمال از دست رفتن دستاوردهای راهبردی ایران افزایش خواهد یافت و بازسازی تصویر پیروزی برای ایران دشوار خواهد بود.* 🔹در مواجهه با چنین سناریویی ایران باید با تهدید معتبر از جمله خروج از ان پی تی یا ضربه اساسی به زیرساخت‌های نفتی منطقه مانع از وقوع جنگ شود ولی در صورت تحقق جنگ نیز ایران باید شیوه عمل خود را تغییر دهد. *واقعیت آن است که مدل جنگ ایران در نبرد ۴۰ روزه محاسبات آمریکا و رژیم را چندان تغییر نداده است و تأسف بارتر آنکه در دوره آتش‌بس به گونه‌ای عمل شد که دشمن به دستیابی به اهداف راهبردی از طریق فشار نظامی امیدوار شده است.* ایران در دوره آتش‌بس رفتاری مشابه قبل از جنگ داشت. در حالی که انتظار می‌رفت جنگ مدل رفتار خویشتن‌دارانه و محافظه‌کارانه ایران را تغییر داده باشد ولی انفعال در برابر نقض مستمر آتش‌بس در لبنان و اعمال محاصره دریای علیه ایران، سیگنال‌های غلطی به دشمن داده است. ✍️ م.ر @Emadism