سرخوش ز سـبوی غم پنهانی خویشـم چــون زلف تو سـرگرم پریشانی خویشم
در بــــزم وصـال تو نگـــویم ز کم و بیـــش چـون آینــه خو کرده به حیرانی خویشم
لــب باز نکـــردم به خروشــی و فغانــــی
مــن مـــحرم راز دل طـــوفانی خویشــم
یک چند پشیمان شدم از رندی و مستی عمریست پشیمان ز پشیمانی خویشم
از شوق شــکر خنده لبـش جان نسپردم شرمنده ی جانان ز گران جانی خویشم
بشکسته تر از خویش ندیدم به همه عمر افسرده دل از خویشم و زندانی خویشم
هر چند "امیــن" بسته ی دنیـــا نیــم امــا دلبســــته ی یــــاران خراسـانی خویشم
#شهید_سیدعلی_خامنهای
3.6M حجم رسانه بالاست
مشاهده در ایتا
ما عمرا عَقَب بکشیم تا وقتی که انتقام نگرفتیم
خون تک تکتون را تو شیشه میکنیم