خوشا دردی که درمانش تو باشی خوشا راهی که پایانش تو باشی خوشا آن دل که دلدارش تو باشی خوشا جانی که جانانش تو باشی خوشی و خرمی و کامرانی کسی دارد که خواهانش تو باشی چه خوش باشد دل امیدواری که امید دل و جانش تو باشی ـــ‌عراقی @enzevae🍃

ای همیشه جاودانه در میان لحظه هایم غصه معنایی نداره تا تو میخندی برایم پیش تو از یاد بردم روزهای سختی ام را عشق مدیون تو هستم لحظه ی خوشبختی ام را @enzevae🍃

زدستم برنمی‌خیزد که یکدم بی تو بنشینم به جز رویت نمی‌خواهم که روی هیچکس بینم تو را من دوست می‌دارم خلاف هر که در عالم اگر طعنه است در عقلم اگر رخنه‌ست در دینم من اول روز دانستم که با شیرین درافتادم که چون فرهاد باید شست دست از جان شیرینم برای ای صبح مشتاقان اگر نزدیک روز آمد که بگرفت این شب یلدا هلال از ماه و پروینم ـــ‌سعدی @enzevae🍃

یارب دل پاک و جان آگاهم ده آه شب و گریه سحرگاهم ده در راه خود اول ز خودم بیخود کن بیخود چو شدم ز خود بخود راهم ده ـــ‌خواجه عبدالله انصاری @enzevae🍃

چون به هنگام وفا هیچ ثباتیت نبود می‌کنم شکر که بر جور ، دوامی داری -حافظ @enzevae🍃

هر که در عاشقی قدم نزده است بر دل از خون دیده نم نزده است او چه داند که چیست حالت عشق که بر او عشق، تیر غم نزده است ـــ‌خاقانی @enzevae🍃

مرا هزار امید است و هر هزار تویی شروع شادی و پایان انتظار تویی بهارها که ز عمرم گذشت و بی تو گذشت چه بود غیر خزان ها اگر بهار تویی دلم ز هرچه به غیر از تو بود خالی ماند در این سرا تو بمان ! ای که ماندگار تویی @enzevae🍃

اگر ان ترک شیرازی به دست آرد دل ما را به خال هندویش بخشم سمرقند و بخارا را بده ساقی می باقی که در جنّت نخواهی یافت کنار آب رکن آباد و گلگشت مصلّا را فغان کاین لولیان شوخ شیرین کار شهرآشوب چنان بردند صبر از دل که ترکان خوان یغما را ز عشق ناتمام ما جمال یار مستغنی ست به آب و رنگ و خال و خط چه حاجت روی زیبا را من از ان حسن روزافزون که یوسف داشت دانستم که عشق از پرده عصمت برون آرد زلیخا را بدم گفتیّ و خرسندم، عفاک الله نکو گفتی جواب تلخ می‌زیبد لب لعل شکرخا را نصیحت گوش کن جانا که از جان دوست‌تر دارند جوانان سعادتمند پند پیر دانا را حدیث از مطرب و می گو و راز دهر کمتر جو که کس نگشود و نگشاید به حکمت این معما را غزل گفتیّ و دُر سفتی بیا و خوش بخوان حافظ که بر نظم تو افشاند فلک عِقد ثریّا را ـــ‌حافظ @enzevae🍃

شده تقدیر کسی باشی و قسمت نشود؟؟ سالها گیری کسی باشی و قسمت نشود؟؟ شده در اوج جوانی ، با همین ظاهر شاد تا گلو پیر کسی باشی و قسمت نشود؟؟؟ شده آرام ترین آدم این شهر شوی؟؟؟ وقتی احساس تو با فاصله تعبیر شود… شده دردی به دلت ریشه کند آب شوی_.. همه شب با غم و دلتنگی خود خواب شوی؟ @enzevae🍃

روی تو خوش می‌نماید آینهٔ ما کآینه پاکیزه است و روی تو زیبا چون می روشن در آبگینهٔ صافی خویِ جمیل از جمالِ روی تو پیدا هر که دمی با تو بود یا قدمی رفت از تو نباشد به هیچ روی شکیبا صیدِ بیابان سر از کمند بپیچد ما همه پیچیده در کمند تو عمدا طایرِ مسکین که مهر بست به جایی گر بِکُشندش، نمی‌رود به دگر جا غیرتم آید شکایت از تو به هر کس درد اَحِبّا نمی‌برم به اطبّا برخیِ جانت شوم که شمع افق را پیش بمیرد چراغدانِ ثریا گر تو شکرخنده آستین نفشانی هر مگسی طوطیی شوند شکرخا لعبت شیرین اگر تُرُش ننشیند مدعیانش طمع کنند به حلوا مردِ تماشای باغِ حسن تو سعدیست دستْ فرومایگان برند به یغما ـــ‌سعدی @enzevae🍃

تکرار نقش کهنه‌ی خود در لباس نو بازیگریم! حوصله‌ی شرح قصه نیست -فاضل نظری @enzevae🍃

صبا به لُطف بگو آن غزالِ رَعنا را که سَر به کوه و بیابان، تو داده‌ای ما را شِکرفُروش که عُمرَش دراز باد چرا تَفَقُّدی نَکُنَد طوطیِ شِکرخا را؟ غرورِ حُسنت اجازَت مَگَر نداد اِی گُل که پُرسِشی نَکُنی عَندَلیبِ شِیدا را؟ به خُلق و لُطف تَوان کرد صیدِ اهلِ نَظَر به بند و دام نَگیرَند مرغِ دانا را نَدانَمَ ازْ چه سبب رنگِ آشنایی نیست سَهی‌قَدانِ سیَه‌‌چشمِ ماه‌سیما را چو با حبیب نِشینی و باده پِیمایی به یاد دار مُحِبّانِ بادپیما را جُز این قَدَر نَتوان گفت در جَمالِ تو عیب که وضع مِهر و وفا نیست رویِ زیبا را در آسمان نه عجب، گَر به گفتهٔ حافظ سُرودِ زُهره به رقص آوَرَد مَسیحا را ـــ‌حافظ @enzevae🍃