بریده ای از رمان ملت عشق: اگر یکی را که دوستش داری از دست بدهی، بخشی از وجودت همراه با او از دست می‌رود... مانند خانه ای متروکه اسیر تنهایی ای تلخ می‌شوی؛ @enzevae🍃

ناقص می‌مانی. خلأ محبوبِ از دست رفته را همچون رازی در درونت حفظ می‌کنی. چنان زخمی است که با گذشت زمان، هر قدر هم طولانی، باز تسکین نمی‌یابد... @enzevae🍃

خواستم یك شاخه گل، با شعر تقدیمت کنم؛ غیرتم آهسته می‌گوید، نکن نامحرم است . . @enzevae🍃

‏هرگز منشین متر بزن خوبى خود را اندازه‌ی خوبى به ندانستن آن است ... @enzevae🍃

یا از لهیبِ مکرِ حسودان به دور باش یا مثل من بسوز و بساز و صبور باش بی‌اعتنا به سنگ‌زدن‌ها در این مسیر همچون قطار در تب‌ و تابِ عبور باش @enzevae🍃

خبر داری که شهری روی لبخند تو شاعر شد؟ چرا این‌گونه، کافرگونه، بی‌رحمانه می‌خندی؟ @enzevae🍃

هر کس که دید روی تو ، بوسید چشم من کاری که کرد دیده‌ی من ، بی‌بصر نکرد - حافظ @enzevae🍃

من‌ که‌ شاعر نیستم‌ گاهی‌ فقط‌ با دیدنت واژه‌‌ها را به‌ تماشای‌ِ تو‌ دعوت‌ می‌کنم @enzevae🍃

بر چرخ فلک مناز که کمر شکن است بر رنگ لباس مناز که آخر کفن است مغرور مشو که زندگی چند روز است در زیرِ زمین شاه و گدا یک رقم است @enzevae🍃

تا تو مراد من دهی، کشته مرا فراق تو تا تو به داد من رسی، من به خدا رسیده ام.. @enzevae🍃

در نگاهِ خلق، از دیوانگان کم نیستم! فکرِ زخمی دیگرم، دنبال مرهم نیستم ظاهرم چون بید مجنون است و باطن مثل سرو از تواضع سر به‌ زیر انداختم؛ خم نیستم لطفِ خورشید است اگر از ماه نوری می‌رسد آنچه فهمیدی غلط بود؛ آنچه هستم، نیستم! شیشه‌ای نازک‌دلم؛ اما بدان ای سنگدل خُرد شد هرکس که می‌پنداشت محکم نیستم جام زهرت را بیاور، من برای زندگی بیش از این چیزی که می‌بینی مصمم نیستم...! _حسین دهلوی @enzevae🍃

شاهکاری تکرار نشدنی... @enzevae🍃