با پای خود رفتیم و گفتیم تقدیر @enzevae🍃

نیامدی و دوباره به خویش رو کردم شبانه با لب لیوان بگو‌مگو کردم تمام شب به کفایت شراب خوردم و بعد اذان صبح که شد با همان وضو کردم نخواستی به زبانم بیایی اما من حروف نام تو را خارِ در گلو کردم نیامدی که بدوزم به چشم‌های تو چشم نشستم و جگر خویش را رفو کردم نواخت عقل به گوشم کشیده‌ای که: ببین! دو چشمه اشک شدم حفظ آبرو کردم چه جای خرده بر او اشتباه از من بود که عقل ناقص را با تو رو‌به‌رو کردم تو آرزوی بزرگی نمی‌توانم گفت که با نیامدنت ترک آرزو کردم @enzevae🍃

خاطر زِ گفتگوی مکرّر شود ملول الا حدیث دوست، که قندِ مکرّر است @enzevae🍃

ای جان حدیثِ ما بَرِ دلدار بازگو لیکن چنان مگو که صبا را خبر شود از کیمیایِ مِهر تو زر گشت رویِ من آری به یُمْنِ لطفِ شما خاک زر شود در تنگنایِ حیرتم از نخوت رقیب یا رب مباد آن که گدا معتبر شود @enzevae🍃

تا زمانی که رسیدن به تو امکان دارد زندگی درد قشنگیست که جریان دارد زندگی درد قشنگیست ، بجز شب هایش! که بدون تو فقط خوابِ پریشان دارد یک نفر نیست تو را قسمت من گرداند! کار خیر است اگر این شهر، مسلمان دارد ! خواب بد دیده ام ای کاش خدا خیر کند خواب دیدم که تو رفتی، بدنم جان دارد! شیخ و من هر دو طلبکار بهشتیم ولی من به تو ، او به نماز خودش ایمان دارد اینکه یک روز مهندس برود در پی شعر سر و سریست که با موی پریشان دارد "من از آن روز که در بند توأم" فهمیدم زندگی درد قشنگیست که جریان دارد - علی صفری @enzevae🍃

اگر رفیق شفیقی درست پیمان باش حریف خانه و گرمابه و گلستان باش - حافظ @enzevae🍃

می بده تا دهمت آگهی از سِرّ قضا که به روی که شدم عاشق از بوی که مست - حافظ @enzevae🍃

جمع کن بساط شاعریت را ! تمام شد ؛ دیروز با کسی وسطِ شهر دیدمش... @enzevae🍃

ز تمام بودنی ها، تو همین از آن من باش که به غیر با تو بودن، دلم آرزو ندارد @enzevae🍃

تو همانی که دلم لک زده لبخندش را او که هرگز نتوان یافت همانندش را @enzevae🍃

خواستند از تو بگویند شبی شاعرها عاقبت با قلم شرم نوشتند: نشد! @enzevae🍃

هرکس که مرا از تو جدا دید چنین گفت بیچاره مریضی که پرستار ندارد @enzevae🍃