پرسید زِ من ، دستِ نحیفم خود برکَنم از، نزدِ شما تا دستی شوم از آنِ کسی که بی دست چو دستانِ خدا بود:)‌ @enzevae🌴

میر و علمدار نیامد...🥀‌ @enzevae🌴

سقای دشت کربلا ابالفضل دستش شده از تن جدا ابالفضل‌ @enzevae🌴

@enzevae🌴

معنای وفا داری... @enzevae🌴

‌ عباس به یوسف نبی ثابت کرد مفهوم برادری به تعدادش نیست… @enzevae🌴

‌ و دیگر کمر حسین راست نشد...🥀 أَلانَ إنکَسَرَ ظَهرِي وَ قَلَّت حِيلَتِي وَ انقَطَعَ رَجائِي وَ شَمُتَ بِي عَدوِّي وَ الکَمَدُ قاتِلي... @enzevae🌴

علقمه گفتم و دیدم که عمودی آمد ناگهان در وسط معرکه سقا افتاد شیری افتاد ز پا و همگی شیر شدند گذر گرگ به آهوی حرم‌ها افتاد @enzevae🌴

چشم ها از هیبت چشمم به پیچ و تاب بود محو چشمم،چشم ها و چشم من بر آب بود چشم گفتم،چشم دادم،چشم پوشیدم ز آب من سراپا چشم و چشمم جانب ارباب بود‌ @enzevae🌴

وقایع روز تاسوعا: 1- ورود شمر به كربلا شمر بن ذى الجوشن نامه شديد اللحن عبيدالله را در روز نهم ماه محرم به دست عمر بن سعد رسانيد و او را از منظور عبيدالله باخبر گردانيد. پسر سعد كه نسبت به صلح با امام حسين(ع) خوشبين بود و در اين راه تلاش زيادى به عمل آورده بود، يك باره در برابر نامه عبيدالله قرار گرفت و راه گريزى براى خود نيافت. او على رغم ميلش يا با امام حسين عليه السلام بايد نبرد مى‌كرد و يا فرماندهى را از دست مى‌داد و براى هميشه از دست‌يابى به حكومت رى محروم می‌شد.‌ @enzevae🌴

پذيرفتن هر يك از اين دو راه براى او دشوار بود، ولى حب رياست و هواى نفس، چنان بر وى غلبه يافته بود كه بدون در نظر گرفتن قيامت و موقعيت دينى و اجتماعى امام حسين(ع) و قرابت وى با پيامبر(ص)، راه نخست را انتخاب كرد و با اين نيت كه مى‌توان امام حسين(ع) را به شهادت رسانيد ولى پس از آن، توبه كرد و در پيشگاه جدش محمد مصطفى(ص) درخواست بخشش نمود؛ ولى اگر حكومت رى را از دست بدهد، هرگز به آن نخواهد رسيد، تصميم گرفت كه فرمان عبيدالله را اجرا كند و با امام حسين(ع) به نبرد بپردازد. به همين جهت سپاهيانش را آرايش داد و آنان را آماده حمله نمود.‌ @enzevae🌴

۲_امان نامه براى ابوالفضل العباس(ع) شمر، كه فرمانده پيادگان قشون عمر بن سعد بود امان نامه اى از عمر بن سعد براى چهار فرزند رشيد و دلاور ام البنين(ع) يعنى عباس، عبدالله، جعفر و عثمان از برادران پدرى امام حسين (ع) آورد تا آنان را از سپاه امام جدا سازد.‌ @enzevae🌴