🌱دوش می آمد و رُخساره بر افروخته بود تا کجا باز دل غم زده ای سوخته بود 🌱رسم عاشق کُشی و شیوه شهر آشوبی جامه ای بود که بر قامت او دوخته بود 🌱جان عُشّاق سپند رخ خود می دانست و آتش چهره بدین کار بر افروخته بود 🌱گرچه می گفت که زارَت بِکُشم می دیدم که نهانش نظری با من دل سوخته بود 🌱کفر زلفش ره دین می زد و آن سنگین دل در پی اش مشعلی از چهره بر افروخته بود 🌱دل بسی خون به کف آورد ولی دیده بریخت الله الله که تلف کرد و که اندوخته بود؟ 🌱یار مفروش به دنیا که بسی سود نکرد آن که یوسف به زرِ ناسره بفروخته بود 🌱گفت و خوش گفت برو خرقه بسوزان «حافظ» یا رب این قلب شناسی ز که آموخته بود @enzevae🍃

در اندرون من خسته دل ندانم کیست که من خموشم و او در فغان و در غوغاست - حافظ @enzevae🍃

‌ ‌این دل اگــــر کم است بگو سـر بیاوَرم! یا امـــــر کن کــه یک دلِ دیگــــر بیاورم! خیلی خلاصه عرض‌کنم دوست‌دارمَت دیگــــر نشـــــد عبــارت بهتــــر بیــاورم... @enzevae🍃

‌ اختر بخفت و شمع فرو مرد و همچنان بیدار بود دیدهٔ شب زنده دار من - شهریار @enzevae🍃

من بودم :)‌ @enzevae🍃

‌ ‌گفتم: چرا این‌گونه سوخته‌ای؟‌‌‌‌ ‌گفت: چون بی رخ یار، آتش هم یخ است… جان من از اوست، نباشم اگر او نباشد :) @enzevae🍃

‌ گفتم: عشق چیست که چنین از خود تهی‌ات کرده؟ گفت: عشق، نبودنِ من است در بودنِ او… و بودنِ من، اگر او نباشد، نبودن است :) 《نباشم در جهان گر تو نباشی یارِ من》 @enzevae🍃

خون می‌چکد از دیده در این کُنج صبوری... @enzevae🍃

‌ از جان چه خبر گیری و از چشــــــم چه پرســی؟ آن‌ بـــــی‌تو پر از آتش و این بـــی‌تو پر آب است _قاآنی‌‌ @enzevae🍃

مصرع پیچیده‌ای از هر خم زلف توایم ، شرح گیسوی تو را دیوان تشویشیم ما .

‌ تو قفس‌ دیدی‌ و رفتی‌ و منِ‌ خسته‌ زِ بامت به‌ خدا باغ ‌و چمن ‌دیدم ‌و پرواز نکردم... :) _اخوان‌ @enzevae🍃

‌ شَرَف هر عاشق به قَدر معشوق اوست معشوقِ هر که لطیف تر و ظریف تر و شریف تر، عاشق او عزیزتر...!‌ _مولانا‌ @enzevae🍃