حتی تو تنهایی هم کامل تنها نبود! افکار اضافه همیشه کنارش بودن

امیدوارم ایندم یجوری باشه که ی روز بگم که این همه سختی ارزششو داشت

ولی نوجون بودن خیلی بده

تایم؛

واقعا خیلی بده ها فکر کن از ته قلبت کلی حرف برای زدن داشته باشی کلی گریه تو بغل کسی داشته باشی همش بخوای همه چیو بروز بدی ولی نشه چون کسی بهت حس امن بودن نمیده. و همه اینارو سرکوب میکنی آخرش ازت ی ادم داغون میسازه.

ایکاش ی سری چیزا رو هیچ وقت درک نمیکردم

اگه میدونستم قراره اینجوری ترکم کنی قطعا ترجیح میدادم احساساتم و تو خودم سرکوب کنم و به کسی نگم تا اینکه بعد ی ذره حس خوب درک شدن ی حس بدِ نادیده گرفته شدن و طرد شدن بهم حمله کنه

تایم؛

اما دوسش دارم

ایکاش ی روز بفهمی که ی سری از رفتارات چقدر من و اذیت کرد.

امید وارم زودتر از این باتلاق بیام بیرون

تایم؛