وقتی انتخاب میکنی که مسلمون باشی، باید همه جانبه، همه چی رو برداری.. نه فقط اونی که به نفعته رو که

ما همیشه از این آدما ایراد میگیریم.. که ایراد گرفتنیَم هستن خداوکیلی😕.. اما شاید خودمونم مبتلاش شدیم هوم؟!😕

بزار یه مثال دیگه برات بزنم... مثلا خانومِ ایکس ازَم میپرسه که، چرا من باید اصلا روزه بگیرم؟! منم برای پاسخ به سوالش، بجایِ کلی جوابای منطقی و علمی و فلسفی، فقط به یه جمله بسنده میکنم..

پس هرچی امرِ خداست هوم؟!.. خدا مصلحتِ مارو بیشتر میدونه دیگه.. پس هرچی امر، امرِ خودشه

بریم تو مسئله ولایت پذیری.. وقتی میگم امر، امرِ رهبرم.. یعنی باید پایبندِ تمامِ حرفهایِ رهبرم باشم، نمیتونم بگم، خب من با این حرف موافقم چون مطابق نظرِ ناقصِ منه، نههه نه نه، با اون حرف در باطن مخالفم، چون مطابقِ نظرِ من نیست! خب بمن بگو اگه نظر تو برایِ زندگی کردن در این شرایط کافی بود که امام زمان برای چی جانشین انتخاب کرد بچه ی خوب!؟

پس، این گزینشی عمل کردنا، یعنی رد شدن از ولایت پذیری.. یعنی تو باختی.. یعنی بای بای، پیاده شو...

پس، اگه ما میگیم سربازِ امام زمانیم، باید مطیعِ امرِ رهبر باشیم.. و مطیع بودن، یعنی اطاعت کردن از امرِ ایشون.. اگر این امر تحقق نیابد، دیگه اسمِ خودتو شیعه نزار بچه ی خوب.. این اوامر، شیعه بودنمون و اثبات میکنه

حکمِ مراسمِ لعن: