اگه یه روزی خواستین واسم دعا کنین ..
بگین الهی روی تابوتت " پرچمِ ایران "
باشه :)
"التیامِ زخمهام"
تو نمیدانی ك بر من چه گذشت ...
و بر من چه میگذرد..
در تنهایی هایَم، در این دورانِ تلخ ، میان غم و غصه هایَم چه میگذرد ..
نمیدانی که گاهی اوج ِ خلوت هایِ شبانه ، غصه ها یقه ام را میگیرد ...
نمیدانی؛ تو نمیدانی، هیچ نمیدانی ..
و حالا که نمیدانی، ترجیح میدم در گنجینه ی سینه ام، این حال و احوالِ مقدسِ غم انگیز را نگه دارم ...
بیقرارم، نمیدانم ... بیقرارم بیقرار ..
شاید از اسفند ماه است ك بیقرارَم .
شاید از فراق ِکربلا ، دوری از مشهد ، نمیدانم((((((((((((((:
کاش کسی میفهمید حالـمُ ..
دیگه از نوشتن خستم ..
از این دنیا خستم ..
حس میکنم این خستگی رو نمیتونم با چند خط توصیف کنم ..
اگه ننویسم که دق میکنم، اما بسه هرچی نوشتن دیگه ..
دیگه انگار کسی حرفامو نمیفهمه ، درک نمیکنه خستگیمو ،
کاش میشد بهشون بگم ، خستگی به سن و سال نیست ، خستگیها گاهی در اثرِ تجربه و درد ، یقه ات را میگیرد ..
اندراحوالاتِ خانومی به مجهولیِ روزگار
"التیامِ زخمهام"
هروقت دلم میگیـره، یادِ مشهده که دلمُ آروم میکنه . 💔
آقای امام رضا!
فقط تویی که میکشی ام سمت زندگی.