🌕 دهه انقلاب‌های گمشده #فاطمه_رایگانی https://eitaa.com/esharat_57/208 #انقلاب #توده #سیاست‌_گذاری ➕ @esharat_57

🌕 دهه انقلاب‌های گمشده #فاطمه_رایگانی «اگر بسوزیم: دههٔ اعتراضات توده‌ای و انقلاب‌های گم‌شده» کتابی است که وینسنت بوینز، روزنامه‌نگار آمریکایی، بنا بر شواهد میدانی‌اش، دربارهٔ اعتراضات داخلی در ده کشور، بین سال‌های ۲۰۱۰ تا ۲۰۲۰ نوشته است. پرسش او در این کتاب این است که چرا هیچ‌کدام از این جنبش‌ها، به‌رغم انفجار اولیه، در نهایت به انقلاب تبدیل نشد و در بیشتر کشورها وضعی به مراتب بدتر از قبل را رقم زد. او ‌می‌گوید همهٔ این جنبش‌ها (از تونس و مصر تا هنگ‌کونگ و برزیل) در ابتدا اعتراضات خیابانی بودند که نیروی اجتماعی چشمگیری در میدان داشتند، همه در پی مشکلات متعدد و البته متفاوت در هرکشور شکل گرفتند، اغلب توانستند دولت‌ها را وادار به استعفا یا عقب‌نشینی کنند، اما درنهایت هیچ‌کدام تفاوت پایدار و سازنده‌ای متناسب با مطالباتشان ایجاد نکردند و برخلاف ادعای اولیه به انقلاب نرسیدند. بوینز پس از بررسی یک به یک این جنبش‌ها و توضیح ریشه‌ها، فرایند و‌ نتیجهٔ هرکدام، به این سوال این‌گونه پاسخ می‌دهد: این جنبش‌ها دو شباهت بسیار مهم داشتند که موجب شد با وجود تفاوت‌های تاریخی و اجتماعی بسیار، بر هم سرایت کنند: ۱.ساختار افقی و بدون رهبر و نقشه راه مشخص. ۲.هماهنگی در شبکه‌های اجتماعی که هم سازماندهی در داخل ايجاد کرد و هم با درمیان گذاشتن وقایع با دیگر کشور‌ها آن‌ها را نیز به این‌گونه اعتراض دعوت کرد! البته از نظر کنشگران این جنبش‌ها نداشتن رهبر و طرح سیاسیِ جایگزین نه‌تنها نقیصه محسوب نمی‌شد بلکه با صورت‌بندی‌هایی چون «افقی‌گرایی» دموکراتیک و «سیاست استقبالی» و … آن را تئوریزه و تجویز هم می‌کردند. اما در واقع این جنبش‌ها، در فقدان طرح سیاسی و رهبری پیش‌برنده، در موفق ترین حالت فقط می‌توانند تا براندازی پیش بروند و پس از پیمودن گام اول کسی نیست که تصمیم بعدی را بگیرد! در چنین شرایطی چه می‌شود؟ کنشگران اولیه در نبود ایده‌های ایجابی کنار می‌روند و کسی که سلاح و زور در دست داشته باشد خلاء سیاست را پر می‌کند و سرمايه اجتماعي به ميدان آمده را به نفع خود مصادره می‌کند. کشورها پس از پشت از سر گذاشتن این تجربه اغلب یا به دست نیروهای نظامی می‌افتند یا با دخالت شديد کشورهای رقيب مواجه می‌شوند. البته که آن سوی این سخن، انکار واقعیت‌های منجر شده به این جنبش‌ها نیست. هیچکدام از این اعتراضات بر سر پوچ شکل نگرفت. برعکس اغلب درد واقعی پشت سر خودش داشت. مثل خودسوزی بوعزیزی، کارگر تونسی که فریادی از سر بی‌عدالتی و فقر ناشی از آن بود و توانست افرادی را که این بی‌عدالتی و فقر را حس می‌کردند هم‌دل و همراه کند و اراده سیاسی آن‌ها را به میدان بیاورد. اما کسی نبود این اراده سیاسی را در سطح بالاتر نمایندگی کند. فقدان نماینده در نهایت فقدان مسوولیت را رقم می زند و هیچ‌کس پاسخگوی آنچه که در ادامه رخ می‌دهد نیست. اغلب دمندگان در خشم شکل‌گرفته در خیابان‌ها پس از واقعه غیب می‌شوند و بدون این که مسوولیتی متوجه آن‌ها باشد میدان را به «استبداد بی‌ساختاری» واگذار می‌کنند. چنانچه سودان نیز تجربه‌ای مشابه همين روند را از سر گذراند و امروز نتيجه جنبشش پیش روی دنیاست. حال تصور کنید عده‌ای در این میان بدون بازخوانی این فرایند و بدون در نظر گرفتن نتیجه، چند آیکون مشابه را از جغرافيا و تاريخ یک کشور جدا کنند و با شباهت‌سازی‌های نمادین آن را به جغرافيا و تاريخ دیگری عرضه‌کنند. نتیجه می‌شود دومینوی اعتراضات بی‌سر توده‌ای و درنهایت کشورهایی که از نظم پیشین خود را از دست داده‌اند و در وضع بی‌صورتی هرچه دارند را به قدرتی به مراتب ناسازگارتر با مطالبات خود تحویل می‌دهند. همین خطر، بازخوانی تجربهٔ این کشورها را برای هر کسی که به تحولات سیاسی می‌اندیشد ضروری می‌کند. #جنبش‌های_اجتماعی #توده #سیاست‌_گذاری ➕ @esharat_57

🌕ما در جنگ 12 روزه علاوه‌ بر موشک‌های نظامی، در پاسخ به جنگ شناختی دشمن موشک‌های فرهنگی مهمی شلیک کردیم. این سلاح فرهنگی ناشی از چند دهه انباشت وقایع است تا لحظه تولد آن واقعه را ممکن سازد. 🔻گفتگو دکتر #سجاد_صفار_هرندی در برنامه اینترنتی #ایده 🔻[مشاهده ویدئو کامل گفتگو](https://youtu.be/luSwwcDNiTc) ➕ @esharat_57

🌕*بخش‌های سانسور شده‌ی فیلم «ترانه»* 🔻نقدی بر روایتِ ارگانِ رسانه‌ای پادشاهی بریتانیا از زنان ایران #شهاب_اسفندیاری 🔸متن یادداشت https://eitaa.com/esharat_57/211 #ترانه_علیدوستی #روایت_ایران #فمنیسم #سینما_ایران ➕ @esharat_57

🌕 نقدی بر روایت ارگان رسانه‌ای پادشاهی بریتانیا از زنان ایران #شهاب_اسفندیاری 🔻بدون تردید ترانه علیدوستی از بهترین بازیگران سینمای ایران است. برخی از بهترین‌ فیلم‌های سینمای ایران با نقش‌آفرینی درخشان او خلق شد که بخشی از خاطره‌ی جمعی ما ایرانیان است. از این که با تحمل مراحل درمان یک بیماری سخت و طولانی سلامتی‌اش را بازیافته خوشحالم و به او تبریک می‌گویم. میلیون‌ها ایرانی وقتی مطلع شدند یکی از چهره‌های مشهور سینما درگیر یک بیماری سخت و خطرناک شده غمگین شدند. اکنون که خبردار شدند او سلامتی‌اش را بازیافته طبعاً علاقه‌مند هستند که بروند نخستین گفت‌و‌گو با او پس از مدت‌ها دوری از رسانه‌ها را ببینند. امر شگفتی نیست. ‌با خانم علیدوستی موافقم که زنان در ۴۷ سال اخیر گام به گام در عرصه‌های مختلف (علمی، فرهنگی، اجتماعی و سیاسی) پیشرفت‌ کردند، برای احقاق حقوق خود و رفع ظلم و تبعیض‌های چند هزار ساله کوشیدند و دستاوردها داشتند. در همین سینما، کمیت و کیفیت کار زنان نسبت به قبل روشن است. نقد فمینیست‌های سیاه و پسااستعماری به فمینیست‌های سفیدپوست طبقات مرفه این بود که دغدغه‌ها و مسائل خودشان را به همه‌ی زنان تعمیم می‌دهند و درد و رنج زنانی از طبقات و اقشار دیگر برای آنها بی‌اهمیت است. گویی خودشان را یک طبقه‌ی ممتاز و شهروند درجه‌ی یک می‌دانند. البته خانم علیدوستی که در فیلم‌هایی مانند «شهر زیبا» و «چهارشنبه سوری» نقش زنان حاشیه‌نشین و محروم از مواهب طبقات بالا را با هنرمندی بازی کرده، احتمالاً به این تفاوت‌ها آگاه است. اما گویی مصالح و اقتضائات رسانه‌ی پادشاهی بریتانیا ایجاب کرده که بخشی از روایت زنان سانسور شود. ‌در فیلم مستند «روزگار ما» (۱۳۸۰) ساخته‌ی خانم رخشان بنی‌اعتماد پگاه آهنگرانی در حال تبلیغ برای دور دوم ریاست جمهوری آقای خاتمی است. مردم به او اعتراض می‌کنند که مگر خاتمی چه کار کرد. زنی چادری بی‌اعتنایی می‌کند و می‌گوید گوشت شده ۶ هزار تومن! پگاه آهنگرانی با لحن تحقیر و از موضع دانای کل به او می‌گوید: «دیگه به فکر گوشت و پیاز نیستن مردم. به فکر این هستن که چارتا چیز یاد بگیرن.» این نگاه، همان نقطه‌ی کور اصلاحات و عامل شکست آن و دلیل برآمدن احمدی‌نژاد است. خانم آهنگرانی در روایت «ترانه» همین خطا را تکرار کرده است. آن‌چه در فیلم «ترانه» حذف شده، روایت میلیون‌ها زنی است که در سال ۱۳۵۷ با حجاب به خیابان آمدند و از امام خمینی و جمهوری اسلامی حمایت کردند. آیا مطالبات و عاملیت آن زنان فاقد اهمیت و ارزش بود؟ آیا فقط عاملیت گروهی از زنان بی‌حجاب که در اسفند ۵۷ راهپیمایی کردند اهمیت دارد؟ نتیجه‌ی آن حضور تاریخی و بی‌سابقه‌ی میلیون‌ها زن مسلمان در انقلاب چه بود؟ سرمایه‌گذاری گسترده‌ی جمهوری اسلامی در آموزش، توسعه‌ی دانشگاه‌ها و ایجاد فرصت تحصیل برای میلیون‌ها دختر و زنی که خانواده‌های سنتی دیگر مانع تحصیل آنها نمی‌شدند. چون نظام «اسلامی» برپا شده بود. ‌در شاخص «امید به زندگی» با سرمایه‌گذاری وسیع در بهداشت و همراهی مردم با حاکمیت در مناطق حاشیه‌نشین و روستاها، میانگین عمر هر زن ایرانی طی ۴ دهه حدود ۲۵ سال افزایش یافت. این روایت طبعا مطلوب ارگان پادشاهی بریتانیا نیست. اما یک فمینیست منصف نمی‌تواند این حقایق را نادیده بگیرد. ‌تا صد سال دیگر هم حکومتی سکولار با تبلیغات مدرن و فمینیستی نمی‌توانست چنین دگرگونی شگرفی در اعماق جامعه‌ی سنتی ایجاد کند و چنین دستاوردهای بزرگی در وضعیت زنان را به ثمر برساند. همانگونه که رژیم پهلوی با همه شعارهای مدرن خود و با راه‌اندازی سپاه دانش و سپاه بهداشت نتوانست. نقد اساسی دوم به یک پارادوکس اخلاقی در روایت «ترانه» باز می‌گردد. خانم علیدوستی از یک طرف به فیلم‌هایی که در ایران و ذیل ساختارهای فرهنگی جمهوری اسلامی بازی کرده افتخار می‌کند. از یک طرف از عدم حضور در این سینما با افتخار یاد می‌کند. گویی که اکنون کار نکردن افتخار است. در تمام آن سال‌هایی که خانم علیدوستی در سینمای ایران فعال بود برخی عناصر و رسانه‌های خارج از کشور دقیقاً همین موضع امروز ایشان را داشتند. خصوصاً در سال‌هایی مانند ۷۸، ۸۸ و ۹۸ به دلیل برخی رخدادهای تلخ، هرگونه همکاری و فعالیت در سینمای ایران را آماج حمله قرار می‌دادند. ‌اما خانم علیدوستی به کار خود در سینمای ایران ادامه داد. جایزه گرفت. شهرت کسب کرد. درآمد کسب کرد. ترانه علیدوستی شد. آیا اخلاقاً ایشان اکنون می‌تواند به جوانانی که در داخل ایران در سینما و سایر عرصه‌ها مشغول کار و فعالیت هستند بگوید کار کردن در این شرایط غیراخلاقی است؟ مشکل دیگر این که خانم علیدوستی نه تنها در یک جایگاه برتر اخلاقی، بلکه در مقام یک داور عالی هنری همه‌ی آثار اخیر سینمای ایران را هم تلویحاً فاقد ارزش ارزیابی می‌کند. 🔻 ادامه یادداشت...

گویی از وقتی ایشان دست از کار کشیدند کلا تولید هرگونه اثر خوب در سینمای ایران متوقف شده! از شخصیت خانم علیدوستی چنین تصور و روایتی بعید است. اما این روایت قطعاً مطلوبِ «ارگان رسانه‌ای پادشاهی بریتانیا» است. آنها دنبال ایرانِ ویران هستند. با انگ و اتهام و برچسب دنبال تعطیلی کار و تولید و خلق هنری و فعالیت فرهنگی در ایران هستند. آنها - هنوز - دنبال کودتا هستند. اکنون که خانم علیدوستی سلامتی‌شان را بازیافته و در عرصه‌ی رسانه فعال شده‌اند دو پیشنهاد هم برای ایشان دارم. کاش در همین مصاحبه‌ی نخست به این دو موضوع هم اشاره می‌کردند. شاید هم گفته‌اند اما این موارد مطلوب «ارگان رسانه‌ای پادشاهی بریتانیا» نبوده و حذف شده. در جنگ ۱۲ روزه‌ اسرائیل با حمایت آمریکا و پادشاهی بریتانیا ۱۰۶۴ ایرانی را به خاک و خون کشید. در میان قربانیان ۱۲۶ زن و ۴۷ کودک بود. امید است در محکومیت جنایات آن رژیم خون‌خوار هم سخن بگویند و به دیدار برخی خانواده‌های شهدای این جنگ، که از اقشار مختلف بودند، بروند. دوم این که ایشان حتما اطلاع دارند ۲۸ هزار زن و دختر توسط اسرائیل در غزه قتل‌عام شدند. در ارگان پادشاهی بریتانیا استفاده از واژه‌ی «نسل‌کشی» ممنوع است، ولی ایشان مانند بسیاری از فمینیست‌های جهان می‌توانند درباره‌ی این نسل‌کشی هم بلند و رسا سخن بگویند. هزاران زن و کودک توسط رژیم خونخوار اسرائیل قتل عام شدند و حتی استفاده از واژه‌ی «نسل‌کشی» در بی‌بی‌سی ممنوع بود. حالا این ارگانِ پادشاهی بریتانیا شده منادی آزادی زنان ایران؟ گمان نکنم. تخصص تاریخی این شبکه در زمینه‌ی ‌#کودتا است. ‌و سخن پایانی: در هفته‌ای که جستجوی «ترانه علیدوستی» در اینترنت به رتبه‌ای بالا رسید، دو واژه‌ی «شب آرزوها» (لیلة الرغائب) و «دعای ماه رجب» هم در میان بالاترین واژه‌های جستجو شده بود. بنا کردن راهبرد تغییر اجتماعی بر انگاره‌ی فروپاشی و زوال دین‌داری خطا و محکوم به شکست است. سرنوشت رقت‌انگیز برخی چهره‌های هنری و ورزشی که در داخل کشور در دام بازی‌های جناحی برخی عناصر امنیتی افتادند، بعضاً با هدایت آنها به خارج رفتند و آن طرف متصل به سازمان‌ها و رسانه‌های وابسته به دشمنان ایران شدند عبرت آموز است. امیدوارم هوشمندی خانم علیدوستی بیشتر از آنها باشد. ➕ @esharat_57

🌕ذهنیت استعمارزده: از سوژه منفعل تا ابژه مفعول #سید_حسین_شهرستانی 🔸متن کامل یادداشت https://eitaa.com/esharat_57/214 #استعمار_زدگی #ونزوئلا #انسان_ایرانی ➕ @esharat_57

🌕ذهنیت استعمارزده: از سوژه منفعل تا ابژه مفعول #سید_حسین_شهرستانی 🔻ذهنیت استعمارزده، یکی از مهمترین اسباب فلاکت جوامع به‌اصطلاح درحال توسعه! است. سالها پیش در مصاحبه با حمزه غالبی این موضوع را تحلیل کردم. استعمارزدگی و مصرف‌زدگی دو بال توسعه‌نیافتگی و عقب‌ماندگی‌اند و از قضا سوژه استعمارزده، همان سوژه مصرف و مخرب بنیه تولید ملی و مستقل جوامع است. سوژه مصرف سوژه منفعل است. سوژه کنترل‌پذیر و رام و سربه‌راه. انفعال ساختاری نمی‌گذارد بفهمیم، نیروی استعماری، نه فقط آبرو و استقلال و شرافت ملی و انسانی و کیان فرهنگی، که منافع و منابع مادی ملت‌ها را نیز تاراج می‌کند. اخیرا و بعد از جریانات عراق، لیبی، سودان، غزه، سوریه و بعد از حمله مستقیم به ایران و ماجرای ونزوئلا، دیگر نمی‌توان گفت سوژه استعمارزده، "نمی‌فهمد" که خر داغ می‌کنند. در دوران ترامپ-نتانیاهو استکبار بی‌نقاب به میدان آمده و علنا تجاوز و سپس سلاخی می‌کند. پس ذهنیت استعمارزده به یک دوراهی رسیده است. یا خرق حجاب استعمارزدگی یا تبدیل شدن به ابژه تجاوز و تن دادن به این موقعیت. این دوراهی بزرگ، پیش روی بخشی از جامعه روشنفکری و طبقه متوسط مصرف‌زده ایرانی است. امثال شریفی زارچی ها و صادق الحسینی ها نشان دادند که مسیر دوم را برگزیده‌اند. البته کل آپاراتوس فرهنگی تبلیغی غرب، پیش از این زمینه‌ساز این گزینش بوده است. اینها دیگر "سوژه منفعل" نیستند. سوژه‌ای که می‌پندارد می‌توان از مسیر گفتگو با غرب و بر روی میز نهادن همه داشته‌ها، توسعه‌ای برای کشور دست‌وپا کرد. هرکس دیگر بعد از ماجرای جنگ ۱۲ روزه و قبل از آن اوضاع سوریه و سودان و لیبی و فلسطین و بعد از آن وضع امروز ونزوئلا، اندک فهمی داشته باشد حساب کار دستش می‌آید و می‌فهمد که نقل این حرفها نیست. پس این ذهنیت استعمارزده، دیگر نه سوژه منفعل خوش‌باور، که ابژه مفعولی است که می‌داند در آستانه تجاوز است، وانگهی بدان مشتاق است. این سوژه استعمارزده جدید، از تجاوز بیگانه، بلکه حتی از تصور و آرزوی تجاوز بیگانه، کسب لذت می‌کند. خوشحالی زارچی ها و الحسینی ها از سقوط مادورو و اشغال ونزوئلا، نوعی حس همذات‌پنداری غریزی با قربانی تجاوز امریکا و لذت از احساس این تجاوز و امید و آرزوی دریافت قریب الوقوع تجربه این مفعول‌شدگی در ایران است! انسان ایرانی اما، نه‌تنها تن به این تجاوز نمی‌دهد، بلکه اساسا آخرین و محکم‌ترین سدی است که فرهنگ بشری و تاریخ انسانی، رویاروی خیم و خوی استعمار تدارک دیده است. فرهنگ ایرانی اولا و بالذات فرهنگ حماسی است. در این فرهنگ حماسی انسان ایرانی، بیگانه‌ستیز نیست، اما تن به کام بیگانه نیز نمی‌سپارد. نمود تعامل ایرانی بعنوان نمود "امر میانه و میانجی" یا "امت وسط"، آن است که بزرگ‌قهرمانان حماسه ملی همواره نتیجه آمیزش بزرگان ایران با شرق و غرب‌اند. اما به یاد داشته باشیم در این آمیزش همواره ایرانی از شرق و غرب زن می‌ستاند و با او می‌آمیزد و مطابق متن حماسه ملی، هیچگاه در این رابطه طرف ایرانی زیردست نیست! #استعمار_زدگی #ونزوئلا #انسان_ایرانی ➕ @esharat_57

🌕خطر فاشیسم/تروریسم و مسئولیت آزادی‌خواهان #شهاب_اسفندیاری 🔻متن کامل یادداشت https://eitaa.com/esharat_57/217 #تروریسم #فاشیسم #اعتراض #جنگ ➕ @esharat_57

🌕خطر فاشیسم/تروریسم و مسئولیت آزادی‌خواهان #شهاب_اسفندیاری 🔻با فروکش کردن خشونت‌های خیابانی و توقف جنایات گسترده‌ی تروریستی در پی رهنمودهای خردمندانه رهبر معظم انقلاب، جان‌فشانی و فداکاری نیروهای حافظ نظم و امنیت، و حضور باشکوه مردم در حماسه ۲۲ دی که به «شکسته شدن کمر فتنه» انجامید، اکنون به نظر می‌رسد هشیاری عموم مردم و نخبگان سیاسی و فرهنگی و فعالان رسانه‌ای نسبت به آنچه که می‌تواند «فاز دوم جنگ تروریستی» نامیده شود بیش از پیش ضرورت داشته باشد. مسئولیت سنگینی در این شرایط متوجه همه مدافعان آزادی و مردمسالاری است چرا که نیروهای فاشیسم با تمام قدرت برای ایجاد دیکتاتوری جدید و وحشت بزرگ سازماندهی شده‌اند. در واقع ممکن است آنچه تا این مرحله شاهد بودیم صرفا فاز اول یک عملیات فاشیستی - تروریستی و به اصطلاح «بخش سخت» این عملیات پیچیده و ترکیبی باشد که قرار بوده مقدمات و شرایط لازم برای اجرای فاز دوم یا «بخش نرم» این عملیات که «مشروعیت‌زدایی از جمهوری اسلامی» است را فراهم آورد. در فاز دوم با تولید و انتشار تفسیرهای سوگیرانه و خوانش‌های خاص نسبت به بخش اول عملیات، زمینه برای تحقق راهبردهای نهایی طراحان این جنگ پیچیده را فراهم خواهند کرد. محورهای اصلی تبلیغاتی دشمنان در فاز دوم این جنگ فاشیستی-تروریستی را می‌توان در عناوین زیر برشمرد: ۱- سانسور خشونت‌ها و جنایات انجام شده در عملیات تروریستی بی‌سابقه اخیر ۲- تقلیل و تخفیف جنایات تروریستی و داعش‌گونه مزدوران دشمن و عدم تمایز آن از «اعتراضات» و «ناآرامی‌ها» ۳- پاک کردن یا کمرنگ کردن نقش آشکار بیگانگان در خشونت‌ها و جنایت‌های اخیر ۴- سفیدشویی جنگ تروریستی دشمن با مقصر جلوه دادن حاکمیت (همانگونه که پس از جنگ ۱۲ روزه با استفاده از کلیدواژه «تغییر پارادایم» انجام شد.) ۵- هم‌ذات‌پنداری با تروریست‌ها در راستای مشروعیت‌زدایی از حاکمیت ۶- حمله به نیروهای مدافع امنیت و تخریب روحیه و اعتماد به نفس و تضعیف توان عملیاتی آنها ۷- توجیه تئوریک و لابی‌گری برای تأمین پلتفرم‌های تبلیغاتی و زیرساخت‌های ارتباطی برای فاشیست‌ها و تروریست‌ها. ۸- اعمال فشار برای تغییرات بنیادین در سیاست خارجی و تسلیم شدن حاکمیت در برابر زیاده‌خواهی محور فاشیسم بین‌المللی (ترامپ - نتانیاهو). ۹- زمینه‌سازی برای گرفتار شدن مسئولین کشور در مارپیچ سکوت و مسائل حاشیه‌ای و عدم موضع‌گیری قاطع در برابر جنایات و خشونت‌های بی‌سابقه در جنگ تروریستی اخیر و عدم واکنش به جسارت‌ها و تهدیدهای مستقیم دشمنان علیه کشور و رهبری. ۱۰- فراخوان‌های جدید برای تجمعات و راهپیمایی‌ها در حمایت از فاشیست‌ها و در راستای همدلی با تروریست‌ها با الگوگیری از رفتار تبلیغاتی گروهک مجاهدین خلق برای تقدیس تروریست‌های دهه ۶۰. در مقابل این طراحی لازم است ابعاد گسترده و بی‌سابقه این جنگ تروریستی به مثابه «لحظه ۱۱ سپتامبر ایران» برای مردم تبیین شود. واقعیت‌های میدان و مظلومیت شهدا و جانبازان این حوادث و خانواده های آنها شفاف اطلاع‌رسانی شود و مطالبه افکار عمومی جهت مجازات تروریست‌های جنایتکار و حامیان آنها به شکل وسیع منعکس شود. لازم است در تحلیل رخدادهای اخیر به انگاره‌های لیبرالیستی که تسهیل‌گر این خشونت‌های فاشیستی و جنایت‌های تروریستی بودند - از جمله شوک درمانی، رهاسازی شبکه‌های اجتماعی و تعطیل تنظیم‌گری، پمپاژ توهم فروپاشی، ترویج نژادپرستی و مهاجرستیزی، غرب‌ستایی و آمریکا پرستی - در پرتو تحولات جدید مورد توجه قرار گیرد. توجیه‌کنندگان اقدامات خشن تروریستی و بزک‌کنندگان این فاشیسم بی‌نقاب باید به عنوان «حامیان تروریسم» محکوم شوند. #تروریسم #فاشیسم #اعتراض #جنگ ➕ @esharat_57

🌕 شهید خامنه‌ای، عقل سرخ یا پهلوان‌وزیر ایرانی #سید_حسین_شهرستانی 🔻شهید خامنه‌ای، نقطه تعادل و امکان آینده ایران است. تعادل میان امر ملی و امر دینی، توازن میان واقع‌گرایی و آرمان‌مداری، جمع میان سیاست سرزمینی، منطقه‌ای و جهانی، توافق میان سنت و نوگرایی، نمود ثبات استراتژیک و انعطاف تاکتیکی، سنتز اقتدار نهادی و سیاست انقلابی، ایستادگی سخت در برابر استعمار و در عین حال مراقبت از جمهوریت، گردهم‌آیی فتوت و آزادگی پهلوان ایرانی و عقلانیت و تدبیر وزیر ایرانی در یک کلام "عقل سرخ" ایرانی و شیعی که نه شتاب‌زده و ماجراجوی و هیجان‌زده است، نه سرد و سست و ترسان و منفعل. این "تعادل پایدار" میراث خامنه‌ای است. میراثی که در خاک ایران ریشه دارد و در هوای آن بالیده است. #رهبر_شهید #فتوت #عقل_سرخ ➕ @esharat_57

🌕 خامنه‌ای؛ مَثَل اعلای بسیجی #سید_جواد_طاهایی یادداشت در لینک زیر https://eitaa.com/esharat_57/220 #بسیجی_شهید #ایران ➕ @esharat_57