eitaa logo
🟣 اسپارتیسمِ 💥| مُقْتَصِدْ
1.2هزار دنبال‌کننده
3.1هزار عکس
2.7هزار ویدیو
22 فایل
﷽ «لَوْ كَانَ عَرَضًا قَرِيبًا وَ سَفَرًا #قَاصِدًا لَاتَّبَعُوكَ وَ لٰكِنْ بَعُدَتْ عَلَيْهِمُ ...» تبلیغات 🥁 : @ads_espartism 🇪 🇸 🇵 🇦 🇷 🇹 🇮 🇸 🇲
مشاهده در ایتا
دانلود
♨️نکته قابل‌تامل احمد باقری، برادر شهید سرلشکر محمد باقری، رئیس سابق ستادکل نیروهای مسلح: 📌«نمی‌دانم اسمش را چه بگذارم، ولی شاید غفلتی رخ داده باشد. هیچ‌کس توقع نداشت چنین حمله‌ای صورت گیرد. هیچ‌کدام از فرماندهان ارشد تصور نمی‌کردند که دشمن خبیث صهیونیستی به محل زندگی یا محل اسکان خانواده حمله کند.» 🖇منبع و متن مصاحبه: https://khabaronline.ir/xnS3p ✍آیا بعداز هفت اکتبر و در اثنای این جنگ وجودی، اسرائیل بارها با انجام خباثت‌هایی نظیر ترور فرماندهان ارشد و دبیرکل حزب‌الله و... ثابت نکرده بود که هیچ خط قرمزی ندارد؟! کدام تصمیم‌سازانی این محاسبه غلط را در اذهان جا انداخته بودند که نهایتاً خباثت دشمن صهیونی محدود به زدن مراکز هسته‌ای و موشکی خواهد شد و جرئت ترور فرماندهان ارشد و عزیز ما را ندارد؟! آیا وقت آن نرسیده که جریان نفوذ برای ایجاد اختلال محاسباتی را جدی بگیریم و با تجدیدنظر در اینگونه محاسبات، از جنایت بعدی رژیم جلوگیری کنیم؟! الله‌اعلم 🖋 💥اسپارتیسم @espartism انتشار حقیقت💥 ⭕️
غزه....گرسنه‌ است! 💥اسپارتیسم @espartism انتشار حقیقت💥 ⭕️
عدم تمکین به قانون ان هم از مجری قانون؟؟ 💥اسپارتیسم @espartism انتشار حقیقت💥 ⭕️
منطق شاه سلطان حسین سلطان حسین بهش گفتن دشمن رسیده پشت مرز.گفت ایران برای ما کافی است. گفتن رسیده به دروازه های اصفهان.گفت: اصفهان کافی است‌ گقتن وارد اصفهان شد. گفت همین کاخ کافی است. گفتن وارد کاخ شد. گفت همین تخت کافی است. بعد هم بلند شد و تاجش را سر اشرف افغان گذاشت و او را به جای خود نشاند. این چنین بزرگترین حکومت شیعه تاریخ حکومت قدرتمند صفوی سرنگون شد. گذشته چراغ راه آینده است. حالا هم سوریه رفت. لبنان رفت. زنگه زور رفت. دشمن رسیده پشت مرزهای ایران. یه زمانی حوزه قدرت ما لبه مرز اسرائیل بود،به همت حاج قاسم و شهید نصرالله ها،اما امروز اسرائیل رسیده لب مرز ما😳😭. 💥اسپارتیسم @espartism انتشار حقیقت💥 ⭕️
🔻«مسئولیت‌های فرهنگی» و ضرورت «بازنگری در وظایف یا شرایط استانداران» 🖊احمدحسین شریفی ـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ شکی نیست که یکی از مهم‌ترین تمایزات و تفاوت‌های حکمرانی اسلامی و نظام جمهوری اسلامی با سایر انواع حکمرانی و نظامات سیاسی، حساسیت‌های فرهنگی آن است؛ و شکی نیست که یکی از جدی‌ترین برنامه‌های دشمنان برای مقابله با جمهوری اسلامی و حکمرانی اسلامی، تهاجم فرهنگی و جنگ نرم و جنگ شناختی و شبیخون فرهنگی است. بر این اساس، آرایش مدیریتی و سیاسی کشور هم باید متناسب با ویژگی‌های فرهنگی و همچنین برنامه‌های تهاجمی و براندازانه دشمنان باشد. این در حالی است که مع الاسف چنین نبوده و نیست. به عنوان مثال، استانداران در کشور ما از اختیارات بسیار وسیعی برخوردارند. همه یا اغلب مدیران و مدیرکل‌های شهرها و بخش‌های مختلف یک استان، حتی مدیران فرهنگی، هماهنگ با نگاه استانداران و بر اساس رأی و پیشنهاد آنان تعیین می‌شوند. هر چند رئيس شورای فرهنگ عمومی امام جمعه استان است، اما فی‌الواقع قدرت اصلی در اختیار استاندار است. زیرا اولاً، اغلب اعضای شورای فرهنگی استان مدیرانی هستند که به پیشنهاد استاندار تعیین می‌شوند؛ و ثانیاً، ابلاغ مصوبات شورای فرهنگ عمومی هم در اختیار استانداران است. بنابراین، هدایت شوراهای فرهنگی و حتی برنامه‌های هیئات مذهبی هم به نوعی در اختیار استانداران است! این در حالی است که متأسفانه تاکنون در انتخاب استانداران به ندرت متناسب با مسئولیت‌های فرهنگی و مذهبی و دغدغه‌های اصلی حکمرانی در جمهوری اسلامی، تدبیر و تأمل شده است. به عنوان نمونه، یک «ارولوژیست» یا «میزراه‌شناس» یا «پیشابراه‌شناس» که همه تخصص و دغدغه‌های زندگی او «اسافل اعضا» بوده است، و هیچ تخصص و حتی آگاهی‌ و دانشی درباره فرهنگ و دین و مذهب ندارد، سکان‌دار مدیریت کلان یک استان می‌شود! چنین شخصی ممکن است در حوزه تخصصی خودش موفق باشد، اما قطعاً، اینکه در حوزه مسائل فرهنگی و مذهبی و اخلاقی یک استان هم مسئولیت را به او بدهیم و او را مبسوط الید کنیم، نه معقول است و نه مشروع! زیرا بسیار طبیعی است که نگاه چنین فردی به فرهنگ و اخلاق و خانواده و پوشش و امثال آن همگی از چشم یک «پیشابراه‌شناس» خواهد بود! 🔻پیشنهاد: مجلس شورای اسلامی می‌تواند و می‌باید یکی از دو کار را انجام دهد: یک. بازنگری در شرح وظایف و مسئولیت‌های استانداران؛ دو. بازنگری در حداقل شرایط و اقتضائات دینی و اخلاقی و فرهنگی و علمی و مدیریتی استانداران. 🔸رهبر انقلاب چند سال پیش ضمن اشاره به وظایف و مسئولیت‌های سنگین فرهنگی مسئولان کشور فرمودند: «در مسائل فرهنگی یعنی فرهنگ عمومی، وظایف مسؤولان کشور سنگین‌‌‌‌‌‌تر و حساستر است. امروز حتی دیرباورترین اشخاص نیز خط و نشان دشمنان سوگندخورده‌ی انقلاب اسلامی و جمهوری اسلامی را در صحنه‌‌‌‌‌ی پرماجرای تهاجم فرهنگی، بوضوح مشاهده می‌کنند. در این تهاجم خطرناک، نه فقط ارزشهای اسلامی بلکه فرهنگ اصیل ملی مردم، و بیشتر باورهای راه‌‌‌‌‌‌‌‌‌گشا و مبارک آنان، آماج تیرهای زهرآگین دشمنان قرار گرفته است ... همه‌‌‌ی این حقایق مهم و هشدار دهنده، مسؤولان فرهنگی کشور را به تدبیری برتر و اهتمامی بیشتر و تلاشی گسترده‌‌تر فرا‌ می‌خواند.» 🔻مع الاسف در اجابت به این دستور حضرت ولایت، نه تنها شاهد «تدابیر برتر»، «اهتمام بیشتر» و «تلاش گسترده‌تر» در حوزه فرهنگ عمومی نیستیم؛ بلکه شاهد یک «رها‌سازی»، «ول‌انگاری» و «بی‌تدبیری تمام‌عیار» در حوزه مسائل فرهنگ عمومی و اخلاق اجتماعی کشور هستم. احمدحسین شریفی 💥اسپارتیسم @espartism انتشار حقیقت💥 ⭕️
🔰 بیانیه مهم جبهه مردمی زیست عفیفانه مشهد مقدس در برابر اظهارات غیرمسئولانه استاندار مازندران درباره حجاب بسم‌الله‌الرحمن‌الرحیم «وَ مَنْ أَعْرَضَ عَنْ ذِکْرِی فَإِنَّ لَهُ مَعِیشَةً ضَنْکًا» (طه: ۱۲۴) متأسفانه در روزی که باید به‌پاسداشت مقام بلند خبرنگاران، وحدت ملی و پایبندی به ارزش‌های اسلامی تأکید می‌شد، شاهد اظهارات تفرقه‌انگیز و خلاف شرع استاندار مازندران بودیم که نه‌تنها از قانون دفاع نکرد، بلکه با زیر سؤال بردن حکم قطعی قرآن کریم، مرتکب جسارتی نابخشودنی شد. ما جمعی از دلسوزان نظام اسلامی، با تأکید بر مواضع زیر، شدیداً به این سخنان اعتراض داریم: ۱. حجاب، فرمان صریح خداوند است و هیچ‌کس حق ندارد آن را به بهانه‌های واهی مانند مشکلات معیشتی، مشروط یا نادیده بگیرد. آیا اگر مردم در تنگناهای اقتصادی قرار گیرند، می‌توان احکام نماز، روزه یا حرمت شراب را هم تعطیل کرد؟! این منطق، تسلیم در برابر دشمن و ترویج سکولاریسم است. ۲. مسئولان نظام موظف‌اند هم‌زمان با پیگیری معیشت، از ارزش‌های اسلامی دفاع کنند. اگر دولتی در بهبود اقتصاد ناتوان است، آیا باید با زیر سؤال بردن احکام الهی، خود را توجیه کند؟! این سخنان نه‌تنها مشکلی را حل نمی‌کند، بلکه آب به آسیاب دشمن می‌ریزد. ۳. استاندار مازندران به‌جای توهین به شعور مردم، باید پاسخ دهد: - چرا با وجود تأکید رئیس‌جمهور بر «رویکرد فرهنگی در مسئله حجاب»، آشکارا ضد این موضع سخن گفت؟ - آیا ایشان از پیامدهای گستاخی در برابر احکام الهی در استانی با هزاران شهید و مزار مطهر امام‌زادگان آگاه نیست؟ - اگر معیشت مردم اولویت است، چرا در همان حوزه نیز جز قطعی برق، گرانی و بیکاری، دستاوردی نداشته‌اید؟ ۴. سکوت نهادهای نظارتی و امنیتی در برابر چنین انحرافاتی، سؤالی جدی را به‌وجود می‌آورد: - آیا مجاز است هر مسئولی به بهانه «وضعیت اقتصادی»، احکام اسلام را نقض کند؟! - آیا نظام اسلامی براندازی شده که برخی مسئولان آشکارا علیه آن شمشیر می‌کشند؟! 🔹ما از مجلس شورای اسلامی، قوه قضائیه و نهادهای حاکمیتی می‌خواهیم: - با این سخنان ضد دینی برخورد قانونی شود. - استاندار مازندران موظف به عذرخواهی رسمی از مردم و نظام گردد. - دولت محترم، وحدت رویه در دفاع از حجاب را به‌صورت شفاف اعلام کند. «إِنَّ الَّذِینَ یُحَادُّونَ اللَّهَ وَ رَسُولَهُ أُولئِکَ فِی الأَذَلِّینَ» (مجادله: ۲۰) والسلام علیکم و رحمةالله جبهه مردمی زیست عفیفانه مشهد مقدس 💥اسپارتیسم @espartism انتشار حقیقت💥 ⭕️
🔴 پذیرش دهن کجی به مظاهر دین، یعنی پلورالیسم...! 🔹اینکه دهن کجی به مظاهر دین را به اختلاف سلیقه تنزل داده و بگوییم باید سلائق مختلف را بپذیریم یعنی پلورالیسم، یعنی نسبیت گرایی، یعنی حق و باطلی وجود ندارد، یعنی همه حق هستند، همه حق می‌گویند و رفتار همه حق است! و این خلاف صریح مبانی دینی بلکه خلاف عقل است. 🔹قرآن می‌گوید: حرف،حرف خداست و لاغیر (إنِ الحُكمُ إِلّا لِلَّهِ) 🔹می‌فرماید: حق فقط خداست و غیر از او همه گمراهی است (فَذَلِكُمُ اللَّهُ رَبُّكُمُ الْحَقُّ فَمَاذَا بَعْدَ الْحَقِّ إِلَّا الضَّلَالُ) 🔹پس هر عقیده، هر رفتار و هر گفتاری خلاف شریعت و خلاف احکام الله، باطل است و از کارگزاران حاکمیت دینی انتظار نمی‌رود از باطل حمایت کرده و دعوت به رسمیت شناختن آن کنند! ✍🏻حجت‌الاسلام محمد کرباسی جالب اینجاست که به اسم آزادی و پلورالیسم نظرات خود و اباحه گری را تحمیل می کنند و پس از مدتی عقاید و نظرات اسلامی را رد می کنند. 💥اسپارتیسم @espartism انتشار حقیقت💥 ⭕️
بخشی از سخنان آقای لاریجانی در خصوص تحولات منطقه و سیاست خارجی جمهوری اسلامی 🔸دبیر شورای عالی امنیت ملی در گفت‌وگو با المیادین: ما با لبنان و عراق رابطه‌ای برادرانه، دوستانه، مستحکم و راهبردی داریم و در زمینه‌های گوناگون مشترک با هم گفت‌وگو می‌کنیم. 🔸در بغداد توافق‌نامه امنیتی امضا کردیم که محور اصلی آن تلاش برای دستیابی به امنیت، ثبات و آرامش در دو کشور است و این نگاه کلی ما به واقعیت همکاری‌های منطقه‌ای است. 🔸در لبنان، به‌دلیل روابط مستحکم و رویدادهای تازه، ضروری بود که مشورت‌هایی داشته باشیم و برخی توضیحات را ارائه دهیم. 🔸خشم آمریکایی‌ها ناشی از نگاهشان به تأمین امنیت منطقه است؛ ترامپ گفته می‌خواهد از طریق قدرت، صلح ایجاد کند، در حالی که دیدگاه ما کاملاً متفاوت است. 🔸امنیت در منطقه باید از طریق استقلال کشورها، قدرت آن‌ها و احترام به حاکمیت‌شان برقرار شود، نه با تسلیم شدن کشوری به کشور دیگر. 🔸دیدارهای ما در بیروت خوب بود؛ لبنان کشوری برادر برای ماست که در همه شرایط کنار آن ایستاده‌ایم و همواره از آن و مقاومتش دفاع کرده‌ایم. 🔸مقاومت سرمایه بزرگی برای کشورهای منطقه است و هر کشور بر اساس نظام خود تصمیم می‌گیرد و ما در این زمینه دخالت نمی‌کنیم. 🔸مقاومت بلوغ سیاسی لازم برای اتخاذ تصمیم‌های مناسب بر اساس شرایط را دارد؛ ما زمانی که درخواست شود کمک و مشورت می‌دهیم اما دخالت نمی‌کنیم. 🔸موضوع مقاومت محدود به «شیعه» یا «سنی» نیست؛ مقاومت برای همه است و طائفه‌ای نیست. 🔸ما از حماس که یک مقاومت «سنی» است و از حزب‌الله که یک مقاومت «شیعی» است دفاع می‌کنیم؛ یعنی موضع ما طائفه‌ای نیست. 🔸مقاومت سرمایه بزرگی برای امت اسلامی است و باید هرجا که هست یاری شود، اما ما این را بهانه‌ای برای دخالت قرار نمی‌دهیم. 🔸مقاومت اسلامی به اندازه کافی توانایی تصمیم‌گیری دارد و ما در آن یا در تصمیم‌های کشورها دخالت نمی‌کنیم، اما دیدگاه‌های خود را با صراحت بیان می‌کنیم. 🔸حزب‌الله و حماس به بلوغ کافی رسیده‌اند و اگر تاریخ ما را مرور کنید می‌بینید که ما هرگز به آن‌ها دیکته نکرده‌ایم، بلکه خودشان تصمیم می‌گیرند و ما از باب برادری با آن‌ها تعامل می‌کنیم. 🔸ما معتقدیم مقاومت با دستور مستقیم به بلوغ نمی‌رسد؛ ما مشورت می‌دهیم و آن‌ها تصمیم مناسب را خودشان می‌گیرند. 🔸وقتی سید حسن نصرالله شهید شد، دیدیم که همه مشارکت کردند؛ یعنی مقاومت فقط برای مسلمانان نیست، مسیحیان نیز در آن شرکت داشتند. 🔸نبیه بری از سیاستمداران بزرگ لبنان و جهان عرب است؛ تبادل نظر کردیم و دیدیم سخنان او در را برای پیشبرد حل مسائل لبنان می‌گشاید. 🔸دیدگاه خود را به مسئولان لبنانی منتقل کردیم تا موضع ما نسبت به مقاومت را به‌روشنی درک کنند و بدانند که ما قصد دخالت در امور کشورها را نداریم. 🔸در سیاست «شیطان»هایی هستند که ممکن است پشت برخی پنهان شوند تا مفاهیم مغرضانه‌ای را القا کنند، اما ما دیدگاه‌هایمان را شفاف بیان کردیم تا به فهم واقعیت‌ها کمک کنیم. 🔸هر کشوری رؤسا و مسئولانش را مطابق سلیقه خود انتخاب می‌کند و ما باید با شخصیت‌های مختلف سازگار شویم و تعامل کنیم؛ این کار دیپلماسی است. 🔸عراق و لبنان را انتخاب کردم چون دوستان ما هستند و سال‌ها با آن‌ها همکاری داریم، اما به سوریه نرفتم چون فعلاً روابطی بین ما وجود ندارد. 🔸امکان عادی‌سازی روابط با سوریه وجود دارد و ما نمی‌گوییم منتفی است، اما این بستگی دارد به اقداماتی که از سوی سوریه کنونی خواهیم دید. 🔸اوضاع فعلی در سوریه آشفته است و ترتیبات روشنی دیده نمی‌شود؛ «اسرائیل» بسیار دخالت کرده است، باید ببینیم اوضاع در آینده به کجا می‌انجامد. 🔸مصر کشوری مهم در منطقه است و روابط ما با آن خوب است، اما مشکلات زیادی هست که ممکن است آمریکایی‌ها ایجاد کنند، زیرا صحنه بین‌المللی، صحنه مشکلات و تغییرات است. 🔸می‌خواستند نظام جمهوری اسلامی را سرنگون کنند و برنامه‌شان ایجاد فتنه بود، اما نتیجه برعکس شد و حتی مخالفان در ایران کنار نظام ایستادند. 🔸نتانیاهو گمان می‌کرد کشورهای منطقه به خاطر برخی مشکلات با ایران از «اسرائیل» حمایت خواهند کرد، اما این اتفاق نیفتاد و همه کشورهای اسلامی از ما حمایت کردند. 💥اسپارتیسم @espartism انتشار حقیقت💥 ⭕️
🔰لاریجانی: رهبر انقلاب موازنه را در جنگ آمریکا و اسرائیل بر هم زد 🔸نتانیاهو هم از نظر راهبردی و هم از نظر تاکتیکی در تحقق اهدافش شکست خورد؛ او جنگ را آغاز کرد و خود خواستار توقفش شد. 🔸ما همواره آماده پاسخ قوی به هر حمله رژیم صهیونیستی هستیم و «اسرائیل» اجازه نخواهد داد منطقه به ثبات برسد. 🔸یا کشوری متوجه می‌شود که جنگ بی‌فایده است و به مذاکره روی می‌آورد که این مفید است، یا از آن به‌عنوان فریب برای آغاز جنگ بعدی استفاده می‌کند که این نیرنگ است. 🔸آمریکایی‌ها باید تکلیف خود را روشن کنند؛ وقتی هم‌زمان از مذاکره و جنگ حرف می‌زنند یعنی نفهمیده‌اند که جنگ بی‌فایده است. 🔸اگر آمریکایی‌ها بفهمند که جنگ جز خسارت برایشان ندارد، به سمت مذاکره خواهند رفت و ایران هرگز در جنگ تسلیم نخواهد شد. 🔸تا زمانی که نظریه آمریکا ایجاد صلح از راه قدرت باشد، نتیجه‌ای نخواهند گرفت و موفق نخواهند شد، مگر اینکه کشورها تسلیم شوند، همان‌طور که سوریه شد. 🔸ایران هرگز تسلیم نشده و نخواهد شد و مذاکره زمانی مفید است که طرف‌ها بفهمند با جنگ به خواسته‌هایشان نمی‌رسند. 🔸نگاه در منطقه و جهان تغییر خواهد کرد و یک‌قطبی نخواهد ماند؛ آیا می‌توانند با چین مقابله کنند؟ آیا توانسته‌اند اراده خود را به پوتین تحمیل کنند؟ نباید خود را لقمه آسانی برایشان کنیم. 🔸آمریکایی‌ها نمی‌توانند روابط ما با کشورهای عربی را قطع کنند؛ بله، شاید این روابط به اوج یا صد نرسد، اما می‌توانیم از آن بهره ببریم. 🔸آغاز خوبی با عربستان داشته‌ایم؛ نمی‌گویم در همه امور هم‌نظر هستیم، اما می‌توانیم این روابط را عمیق‌تر کنیم. 🔸روز اول جنگ از طریق تلفن و موساد تهدید به قتل شدم و البته پاسخی درخور به آن‌ها دادم. 🔸آیت‌الله خامنه‌ای موازنه را در جنگ آمریکا و اسرائیل بر هم زد، زیرا در روز اول تعداد زیادی از فرماندهان ما را ترور کردند، اما ایشان توانست سریعاً آن‌ها را جایگزین کند. 🔸وقتی آمریکایی‌ها با وقاحت گفتند «باید تسلیم شوید»، آیت‌الله خامنه‌ای با قدرت پاسخ داد «تسلیم نمی‌شویم و با قدرت مقابله خواهیم کرد» و نیروهای مسلح با قدرت و شجاعت دفاع کردند. 🔸آیت‌الله خامنه‌ای مانند یک فرمانده نیروهای مسلح در اتاق عملیات عمل می‌کرد و در بسیاری از امور مشورت می‌داد و هدایت می‌کرد. 🔸شهید سید حسن نصرالله، مردی بسیار بزرگ و شخصیتی بی‌نظیر و تکرارنشدنی بود و برای من مایه افتخار است. کیهان آنلاین 💥اسپارتیسم @espartism انتشار حقیقت💥 ⭕️
🗒 ساختار، بیمار است: وسعت سکولاریسم در قدرت سیاسی مهدی جمشیدی ۱. مسأله این نیست که چرا فلان مدیرِ دست‌چندم در دولت وفاق، موضع سکولاریستی دارد، بلکه مسأله این است که سکولاریسم، در مغزِ استخوانِ بسیاری از دولت‌های پس از انقلاب، رسوخ کرد و به سکۀ رایج تبدیل شد. دولت موقت در جمهوری اسلامی، یک «استثنای تاریخی» نبود، بلکه دولت‌های بعدی نیز، بیش‌وکم در همان امتداد حرکت کردند. مگر دولت موسوی، سیاستِ سوسیالیسم اقتصادی و دولت متمرکزِ حداکثری را در پیش نگرفت؟ مگر هاشمی‌رفسنجانی، سیاست تعدیل اقتصادی را انتخاب نکرد و اقتصادِ بازار آزاد را به جامعه تحمیل ننمود؟ مگر خاتمی، سیاست دموکراتیزاسیون را انتخاب نکرد و تساهل‌وتسامحِ لیبرالی را به اجرا درنیاورد؟ مگر روحانی، تلفیقی از دو دولت هاشمی‌رفسنجانی و خاتمی نبود؟ و مگر پزشکیان از همان آغاز، تصریح نکرد که دولت مطلوبش، دولت خاتمی است و آن را به‌عنوان الگو برگزیده است؟ در کدام عرصه، خط و جهتِ «اسلامِ نابِ محمّدی» در ساحت دولت‌ها در پیش گرفته شد؟ فرهنگ، اقتصاد یا سیاست؟ ما با چرخه‌ای تکراری و ملالت‌آور از دولت‌های «التقاطی» و «بینابینی» روبرو بودیم که نسبتی با انقلاب اسلامی و آرمان‌های آن نداشتند و جز در بستر جمهوری اسلامی، ننشستند. از این جهت است که میان «جمهوری اسلامی» و «انقلاب اسلامی»، فاصله افتاده است. متهم ردیف اوّل، همین دولت‌های «چندپاره» و «التقاطی» و «ترکیبی» هستند که تعهد معنایی و هویّتی به انقلاب نداشته و ندارند و وام‌دار تجدّد و نظریه‌های تجدّدی هستند. درِ سیاست، هیچ‌گاه بر پاشنۀ حقیقت نچرخید و همیشه شاهد «زاویه‌ها» و «شکاف‌ها» و «فاصله‌ها» بودیم. نباید مسأله را به موضع‌گیری فلان استاندار یا فلان معاون وزیر فروکاهید. کلّیّتِ ساختار با درجات متفاوت، گرفتار «سکولاریسم» و «گریزِ آگاهانه از اصالت‌های انقلاب» شده است. جمهوری اسلامی، بخشی از مسیر ترمیدور را طی کرده است. ۲. او که از قرآن و نهج‌البلاغه می‌خواند، اگر به‌راستی متعهد و مقیّد بود، قوارۀ وجودی‌اش را که بیش از اتاق جراحی نیست، درمی‌یافت و عنان ایران را به دست نمی‌گرفت. در جایی نشسته که جغرافیای او نیست. از ندانستن‌ها و نتوانستن‌هایش گفت، اما نگفت که با این‌همه «فقدان» و «عدم»، چرا ریاست بر دولت را اراده کرد؟! رئیس دولت، واسطه و میانجی نیست که بر کرسی قدرت تکیه بزند و آن‌گاه، لشکر کارشناسانِ موهوم را به میدان اجرا بیاورد. بازی سیاست، هرگز چنین ماهیّتی ندارد. من با مشارکت حداکثری و حضور مردمی، سرِ ستیز نداشته و ندارم، بلکه آن را فضیلت می‌شمارم، اما نه مشارکت توده‌ایِ هیجانی را، نه انتخاباتِ بیگانه با علم و عقل و منطق را، نه رأی قومیّتی و احساسی و کورکورانه را. اینها، نه فضیلت است و نه در سایۀ نظریۀ مردم‌سالاریِ دینی قرار می‌گیرد. مردم‌سالاریِ دینی، «عاقلانه» و «عالمانه» است و زمام امر ملّی را به دست «آنان که نمی‌دانند» نمی‌سپارد. صلاحیّت حکمرانی در مردم‌سالاریِ دینی، این‌چنین حداقلی و ناچیز نیست که بتوان بی‌هیچ «طرح» و «تدبیر»ی، تأیید گردید و به ریاست دست یافت. این واقعیّت‌ها، مزاح‌هایی هستند که در نهایت، به افول و انحطاط خواهند انجامید. نمی‌توان تفکّر توده‌ای و عوام‌پسند و ناپخته را برگزید و سودای فتح داشت. و مگر داستان غم‌انگیزِ حکمرانی در جمهوری اسلامی، محدود به شخص پزشکیان است؟ دیگرانی که در دولت‌های سازندگی و اصلاحات و اعتدال، قدرت را در کف خویش گرفتند، چه کردند؟! استثنا، کفایت و کاردانی است و قاعده، سفاهت و کارنابلدی. دهۀ نود که دهۀ تعطیلی اقتصاد نام گرفت، حاصل حاکمیّت چه کسی بود و با معاش و معاد مردم چه کرد؟! ۳. نقّادی، نافی امید نیست، بلکه بیان حقایق، گشودن مسیر امید است. البته امید باید مبتنی بر واقعیّت‌ها باشد و نه اوهام. اگر سازوکارها و ساختارها، غلط چیده شده باشند و قدرت سیاسی، عرصۀ متوسطان و ضعیفان باشد، باید به «اصلاح» و «بازسازی» و «بازاندیشی» دعوت کرد و صدای نقد و ابطال را با چماق امید، خفه نکرد. امید، آن‌گاه معنی می‌یابد که منطق و مبنای حکمرانی، بر حکمت ایمانی و عقل انقلابی استوار باشد. در این صورت، می‌توان به علاج اختلال‌ها، امید داشت و جزئیّات و فروعاتِ ناخوشایند را نادیده انگاشت. اینک چنین نیست. چیدمان ساختاری و قواعد تدبیری، آشفته و پریشان هستند و نوسان و تلاطم می‌آفرینند. این قطعه‌های ناتمام و مشوّش، فرسایش ایجاد کرده‌اند و ذهنیّت اجتماعی را دلسرد نموده‌اند. دوگانگیِ فرساینده، خسته‌کننده و پُرهزینه شده و مجال نداده که غایات انقلابی تحقّق یابند. سیاست نابخردانه و ناانقلابی، علت‌العلل تعلیق آرمان‌ها هستند. ما را به مشاهدۀ واقعیّت‌ها فرامی‌خوانند، درحالی‌که خودشان، پارۀ نابسامانِ واقعیّت هستند و وجودشان، مرض و اختلال و آفت است. 💥اسپارتیسم @espartism انتشار حقیقت💥 ⭕️
2.8M حجم رسانه بالاست
مشاهده در ایتا
📌«اصلا کی به تو گفت مسئولیت قبول کنی؟!» 💥اسپارتیسم @espartism انتشار حقیقت💥 ⭕️ ‌‌ ‌‌ ‌‌ ‌‌‌ ‌‌‌ ‌‌ ‌‌ ‌ ‌ ‌ ‌‌ ‌ ‌‌ ‌‌ ‌‌‌ ‌‌‌ ‌‌ ‌‌