من از کجا پند از کجا، باده بگردان ساقیا، آن جام جان‌افزای را، برریز بر جان ساقیا، بر دست من نِه جام جان، ای دستگیرِ عاشقان، دور از لبِ بیگانگان، پیش‌آر پنهان ساقیا.

خریت اسمش شجاعته، کودنی‌ معنی صداقته، نُنُر بودن ملاحته، ارزش‌ها در حد فاجعه‌ست‌. توهین اسمش هدایته، نقاب تعبیر نجابته، سرمایه‌ی زن بکارته، ازدواج یه‌جور معامله‌ست. مصلحت توجیه خیانته، بی‌گناه مجبور به ندامته، خفقان اسمش نظارته، حقیقت فقط یه شایعه‌ست. شرط پیشرفت بلاهته، وقتی مالیدن یه‌جور مهارته، زندگی گروگان سیاسته، سیاست تو بن‌بست مذاکره‌ست. قتل ناموسی از رو غیرته، ماتیک تهدید امنیته، داشاق مرد یه ثروته‌، وقتی زن جنس دوم جامعه‌ست. توهم اسمش درایته، خودشاخ‌بینی شهامته، دشمن اسم دیگه‌ی ملته، هرروز تکرار همین فاجعه‌ست. چیز دیگه‌ای واسه گفتن نیست وقتی سکوت و فریاد ممنوعه، برو داداش اینجا وا نستا، وایسادن اینجا ممنوعه.

مرید پیر مغانم ز من مرنج ای شیخ، چرا که وعده تو کردیّ و او به‌جا آورد.

خسته شدم، ممبر جدید می‌خوام.