جناب آقای رئیس جمهور
سلام علیکم
در دو شب گذشته علاوه بر شهادت جمعی از نیروهای جان بر کف ارتش و سپاه، چندین نفر از مردم بیگناه نیز توسط ارتش تروریست آمریکا به شهادت رسیدهاند و نقض کسترده آتش بس و تفاهم نامه هم توسط این تروریستهای کودک کش انجام شده است.
همانطور که در نامه به رهبر معظم انقلاب تاکید کردهاید که تمام مسئولیت تفاهم و مذاکره با شماست و این تفاهم میان شما و ترامپ امضا شده است! لطفا پاسخ دریوزگیهای تروریست فاسد ترامپ را بدهید.
مردم در کنار رهبر انقلاب منتظر پاسخهای توهینهای ترامپ به ایران عزیز و مردم وفادارش هستند.
با تشکر
هدایت شده از شیخ مرتضی محیطی
امریکا برای بار دوم طی چهار ماه گذشته زیرساختهای کشور را هدف قرار داد؛ این بار زیرساختهای نفتی
دو راه داریم؛ یا دوباره با منطق مصوبه شعام، ترس از استعفای پزشکیان یا... به دوگانه یا جنگ یا غذا تن دهیم
یا با منطق « تمام میشویم تا بازی را تمام کنیم» به میدان میزنیم
که آنگاه هم دشمن با بهت به عقب میرود و هم اراده الهی به امداد میآید
البته که انتخاب سختی است اما فراموش نکنیم ما از فاز التزام به توافقنامه و مغازله پشت پرده عبور کردهایم و دشمن صریحا مسیر پایان فرسایشی ما را در پیش گرفته و به سرعت گاز میدهد
آقایان؛ توکل کنید و مثل کربلای ۵ به خط بزنید؛ باور کنید از آنجایی که فکرش را نمیکنید خدا جنگ را تمام میکند
10.1M حجم رسانه بالاست
مشاهده در ایتا
🔴 روحیه مسافران قطار مشهد بعد از هدف قرار گرفتن خط ریل
هدایت شده از کانال حسین جلالی
خون به دل امام شهید.mp3
زمان:
حجم:
12.9M
آقای شهید:
هر کسی به طریقی دلتان را شکست
دوست جدا دشمن جدا دلتان را شکست
چقدر توصیههای آقا را جدی گرفتیم!!؟ همه را شنیدیم یا برعکس عمل کردیم! یا پشت گوش انداختیم!
چقدر بر حضور در انتخابات تأکید داشتند، هیچوقت با حضور ناچیزمان دلشون را شاد نکردیم!!!
فرمودند: بچه حزب اللهی ها، اگر من را قبول دارید، زود ازدواج کنید و زیاد بچه داشته باشید، کشور در حال نابودی است، داریم دچار پیری جمعیت میشویم، جوانان کلام ایشان را جدی نگرفتند!!
فرمود: بی حجابی، حرام شرعی و سیاسی است، مسئولین جلو عفاف و حجاب ایستادند و تهدید به استعفا کردند!!!
به مجلسیان فرمود: همه جای دنیا، فضای مجازی قانون دارد، فضای مجازی در کشور ما یله و رها شده است، آن را قانونمند و ساماندهی کنید، مجلس به جای تصویب طرح فضای مجازی، بر آزادی بی قید و شرط آن اصرار ورزیدند!!!!
نه اقتصاد مقاومتی، نه تولید ملی، نه دلار زدایی از اقتصاد، نه سبک زندگی ایرانی اسلامی، نه لباس ایرانی، نه جهاد تبیین، نه قناعت و صرفهجویی، نه توصیه به حل مشکلات و معیشت مردم، تا توصیه به اخلاق، عبادت، معنویت، هیچ، هیچ گوش نکردیم بلکه بر عکس عمل کردیم!!!
او را دیکتاتور خواندند و مرگ بر او گفتند!
عکس زیبایش را در فتنهها سوزاندند!!
در فتنه ٨٨ بیش از ٢٠٠٠ هزار مسئول از برخی از رؤسای جمهور، وزرای اطلاعات، نخست وزیر امام، رئیس مجلس، مدیران کل، استانداران و .... برای کشتنش صف کشیدند!!!!!!
بگذریم و بماند
🔰 کانال رسمی حسین جلالی در ایتا:
http://eitaa.com/joinchat/3376414733Cd4a3b5953e
این، آخرین دیدار بود،
لحظهای که خیلی از آن میترسیدم.
آقای خامنهای!
بگذارید اعتراف کنم که در این چندسال اخیر، هروقت داشتید بر پیکر شهیدی یا مرحومی نماز میخواندید و به فراز «اللهم انا لانعلم منه الا خیرا» میرسیدید، اضطراب همه وجودم را فرامیگرفت.
و پرتاب میشدم به 16 خرداد 68 و نمازخواندن آیتالله گلپایگانی بر پیکر امام خمینی. آن لحظهای که آقای گلپایگانی به همین فراز رسید و همه کسانی که پشت سرش بودند، بغضشان ترکید
و دوربین صداوسیما دقیقا در آن لحظه روی شما زوم کرده بود.
میترسیدم از تکرار چنین روزی،
فرار میکردم از تصور چنین نمازی،
از چنین قابی...
بگذارید یک اعتراف دیگر هم بکنم
این چندسال هربار که دیداری یا روضهای داشتید، میرفتم سایت خامنهای.آی آر عکسهایتان را باکیفیت بالا باز میکردم و روی جزئیات چهرهتان زوم میکردم؛ صورتتان خیلی پیر شده بود، ابروهای در هم پیچیده سپیدتان من را یاد سالهای آخر امام میانداخت...
ترسم بیشتر میشد که مبادا زبانم لال....
نه نه ،
عکس را میبستم.
و حالا همان روز است،
14 تیر 1405
پیکر شما مقابل ما
و مردمی که سالها در نماز جمعهها و عیدفطرها «با شما» نماز خوانده بودند؛
حالا «بر شما» نماز خواندند
به قول آن شاعر: «به هقهق جمعمان جمع است از بالا تماشا کن....»
راستی یک چیزی را یادم رفت بگویم:
این چندساله وقتی آخر ملاقاتها و دیدارهایتان، از خدا طلب شهادت میکردید خیلی ذهنم درگیر میشد. با خودم میگفتم سیدعلی خامنهای با این کارنامه خالص مخلصش حیف است شهید نشود؛ از آن طرف میگفتم قبول؛ ولی الان که دیگر اوضاع جوری نیست که آقا «شهید» بشود؟
غافل از اینکه خدا حساب و کتاب خودش را دارد،
و به قول آن شاعر: عاشقان را سرِ شوریده به پیکر عجب است...
حالا که بر «شهید سیدعلی حسینی خامنهای» نماز خواندیم، میدانید ذهنم کجا میرود؟
به خرداد سال 1342، وقتی در 24 سالگی برای اولین بار دستگیر شدید.
به بازجو گفته بودید «بالاترین کاری که میتوانی بکنید این است که مرا اعدام کنید، و من خودم را برای اعدام آماده کردهام.»
به آن خطبه نمازجمعه بعد از شروع جنگ در سال 59 که با آن صدای غرّایتان گفتید «ما به سوی میدان نبرد پرواز میکنیم...»
به مصاحبه بعد از ترورتان درتیرماه 60 روی تخت بیمارستان،که با صدای گرفته و پررنج و زحمت خطاب به امام گفتید «سر خم می سلامت شکند اگر سبویی»
به آن فیلم سخنرانیتان برای خانواده شهدا در زیرزمین ریاست جمهوری در دهه شصت که با بغض در گلو گفتید «کاش مرگ ما هم مثل مرگ بچههای شما باشه»
شما همیشه آماده شهادت بودید،
از سال 42 تا همین 9 اسفند که داشتید در اتاقتان قرآن میخواندید
آقا
داریم برایتان گریه میکنیم
و من پرتاب میشوم به سال 42
وقتی بعد از حمله به فیضیه و کشتار طلاب، میخواستید بروید بیت امام. ممکن بود به آنجا هم حمله کنند.
و چون احتمال میدادید شهید شوید یک وصیتنامه نوشتید.
آخرش نوشته بودید «پدر و مادرم که در مرگ من از همه بیشتر عزادار هستند به مفاد حدیث شریف «اذا بکت علی شیء فابک علی الحسین» به یاد مصائب اجدادمان از من فراموش نخواهند کرد، انشاءالله.»
آقایخامنهای
ما در این صد و بیست و چند روز داریم به وصیتتان عمل میکنیم
یادتان که میافتیم، بغض که گلویمان را میگیرد؛ میزنیم به روضه، گاهی روضه وداع، گاهی روضه گودال ، گاهی روضه علمدار
راستی شنیدهام قرار است پیش امام هشتم دفن بشوید
چقدر مشهد را، چقدر امامرضا(ع) را دوست داشتید
و ما چقدر با قابهای غبارروبیتان عشق میکردیم
آن لباس سفید
و آن حضوع و خشوع شما
آن سرِ نهاده بر سنگ مزار امام و نجواهایتان با او
نمازتان را هم خواندند
دیگر وقت وداع است، وقت خداحافظی
راستش را بخواهید حالم خرابتر از آن است که بدانم این متن باید چطور تمام شود.
باز هم پرتاب شدم. این بار به 23 تیرماه 1368
اولین نمازجمعهای که در قامت رهبر انقلاب خواندید، چهلم امام بود. حرف امروز من، حرف آن روز شما است:
«باور کردن این حقیقت تلخ، بسیار سخت است. براى ما در طول سالهاى گذشته، تصوّر آن دنیایى که در آن امام نباشد، آن جهان بیروح، آن فضاى افسرده، آن زندگى غمانگیزى که در آن امام و رهبر و مراد و معلّم و مرشد و پدر و امید ما حضور نداشته باشد، بسیار سخت بود.
پروردگارا! ما در این مصیبت به تو پناه میبریم، از تو تسلّا میجوییم، از تو کمک میخواهیم.»
من ای صبا ره رفتن به کوی دوست ندانم
تو میروی به سلامت، سلام ما برسان
🖋 امین فرجاللهی
🔰 @m_fouji