‏مامانم یه حرف خیلی قشنگی میزد: «دوست داشتن بعضی آدما مثل اشتباه بستن دکمه‌های پیراهنه، تا به آخرش نرسی نمی‌فهمی که از همون اول اشتباه کردی» :)

_کاش منم یه نرجس تو زندگی داشتم :) + بگردی پیداش میکنی :)

خو غلط کردی کوتاه کردی... من نکردم که اینجاها کمکم کنه😂 بعدم؛ من اصا مامانم نمیذاره آرایش و این چیزا کنم😂 + گرم بودد

منم مث این... هیچکس سوپرایزم نکرد! ولی من همرو سوپرایز کردم :)))) هیچ وقت هم شکایت نکردم که چرا منو سوپرایز نکردید تاحالا... هیچ وقت! همه‌ی این حرف ها و حسرت هارو تو خودم خاک کردم :)) خاک‌ش هنوز گرمه🙃 +:))) ولی من بیشتر از سوپرایز شدن عاشق سوپرایز کردنم

هوم ..!

چون شیر عاشقی که به آهوی پرغرور من عاشقم به دیدنت از تپه‌های دور

من تشنه‌ام به رد شدنت از قلمرو ام آهو! بیا و رد شو از این دشت سوت و کور

رد شو که شهر گل بدهد زیر ردِّ پات اردیبهشت هدیه بده ضمن ِهر عبور

آواره‌ی نجابت چشمان شرجی‌ات توریستهای نقشه به دست بلوند و بور

دردی دوا نمی‌کند از من ترانه‌هام من آرزوی وصل تو را می‌برم به گور