هر لحظه بدون «او» هزاران سال است ای نوح من از تو هم کهنسال‌ترم! |میلادعرفان ‌پور|

آنقدر دیر آمدی تا عاقبت پاییز شد کاسه ی صبرم از این دیر آمدن لبریز شد   تیر دیوانه شد و مرداد هم از شهر رفت از غمت شهریور بیچاره حلق آویز شد   مهر با بی مهری و نامهربانی میرسد مهربانی در نبودت اندک و ناچیز شد   بی تو یک پاییز ابرم، نم نمِ باران کجاست؟ بی تو حتّی فکر باران هم خیال انگیز شد   کاش میشد رفت و گم شد در دل پاییز سرد بوی باران را تنفّس کرد و عطر آمیز شد   آمدی جانم به قربانت ولی حالا چرا؟ آنقدر دیر آمدی تا عاقبت پاییز شد...   | فرهاد شریفی |

این جوان کیست که سیمایِ پیمبر دارد ؟ بنویسید رضاهم علی اکبر دارد :)✨

من آن درسم که روز امتحانش را نمیدانی همان آهنگ زیبا که زبانش را نمیدانی

مرا حل کرده‌ای پاسخ بدست آورده‌ای اما از این ارقام طولانی یکانش را نمیدانی

نمازی بود در شهری میان راه دلبستن وضو داری ولی وقت اذانش را نمیدانی

مرا چون عیدفطری دوست‌داری،مشکلت اینجاست به این عیدی که دل بستی زمانش را نمیدانی

محبت کافه‌ای شیک و تماشایی‌ست در تهران که وصفش را شنیدی و نشانش را نمیدانی

به خاطر داشتی من را شبیه شعری از حافظ که ترکیب درست واژگانش را نمیدانی

_روزی روزگاری بود دختری آمد.. زجر کشید دق کرد قصه‌ی ما به سر‌ رسید دخترمون به عشقش نرسید + یکی بود یکی نبود دختر قصه ما زجر کشید ولی یاد گرفت قوی باشه قصه مون به سر رسید دختره عشقشو فراموش کرد تا زنده بمونه :)