یه چیزی که میخواستم بگم اینه که حس میکنم توی یه مدت فشرده مثلا همین ۳ ماه اخیر، حیطه ی مطالعاتیم به شدت گسترده شده و اطلاعات متنوع خیلی زیادی وارد مغزم کردم و الان احساس گم شدگی‌ می کنم یه جورایی؟ انگار نمی دونم چیو پیگیری کنم، نمی دونم چیا یاد گرفتم یا چیا رو باید یاد بگیرم و اینکه آیا اصلا درسته؟ این مدل مطالعه کردن؟ چون من اصلا خطی نیست مطالعاتم و بیشتر دایره واره، می دونید چی میگم؟ اگه کل دانشم یک دایره باشه من از هر جهتی بسطش دادم، در هر زمینه ای

البته اول مسیر هر چیزی انسان این احساس سردرگمی رو داره اولین باری که کتاب میخونی سردرگم میشی که حالا باید چی بخونم؟ چی نخونم؟ کتابا رو چطور بشناسم؟ وقتی فیلم می بینی از خودت می پرسی خب بقیه ش چی؟ دیگه چی ببینم؟ از کجا با بازیگرها و فیلم ها و کارگردان های بیشتری آشنا شم؟ اول هر راهی حس میکنی خیلی کم اطلاع هستی ولی یهو اوج میگیری، جهت رو توی بلبشوی بی مسیریت پیدا می کنی و بعدش همه چی تند و حرفه ای تر پیش میره

و این ابتدای مه آلود در هیچ مسیری قابل اجتناب نیست

نمیشه از مرحله ی ۱ بپریم ۵

کیفش هم به همینه

بذارید اینم لیست کنم، حیطه هایی که توشون وارد شدم تازگیا رو

از لحاظ مطالعاتی یعنی

شعر اسطوره شناسی علوم سیاسی شایدم اجتماعی علوم دینی

خیلی هم آش شلم شوربا نبود

تازه مثلا شعر و اساطیر رو توشون مبتدی نیستم خیلی وقته دنبال می کنم

ذهنم الان یکم نظم گرفت

اوهوم، بذار صبح ویس میدم که هم پچ پچی نشه و هم اینکه باید برم یه دور بازخوانی کنم اون بخش رو