و تا حالا به زن ستیزی‌ای که در کلیشه‌های دوستی زنانه وجود داره ( چه در حد تئوری و صرفا در داستان‌ها و چه کاملا عملی و در بطن زندگی ) نگاه نکرده بودم

اینکه در خیلی از تعاریف و فرهنگ‌ و دیدگاه‌ها، مردها حتی دوستی‌ زنانه رو هم در پرتوی خودشون تعریف کردن و چیزی می‌دوننش که در هنگام عدم وجود اونها و یا در لحظه‌ای که زن وظایف زنانه‌ش (!) رو تمام میکنه و بیکار میشه بهش روی میاره

انگار زن‌ها هرکاری می‌کنن ناشی از سایه‌ی‌ مردها بر اونهاست و هدف‌شون از هر مفهومی در زندگی، ریشه‌‌ش برمیگرده به مردها

مسخره‌ها

و این چقدر ناراحت کننده‌س

می‌خوام درمورد این صحبت کنم. اینکه درسته، ممکنه من کسی باشم که خیلی تو رو بخندونم و توش ۱۰ از ۱۰ باشم ولی مثلا توی پیاده‌روی ۱۰ از ۱۰ نباشم. آیا واقعا لازمه تو بری دنبال یه ۱۰ از ۱۰ واسه پیاده روی؟ آیا نمیتونی با فان بودن ۱۰ و پیاده‌روی کردن مثلا ۷ من کنار بیای؟ نمی‌تونی با جنبه‌های ناقص و بی نقصم همزمان کنار بیای؟ و آیا پرفکت بودن و بهترین بودن برای تو ارجح‌تر از علاقه‌، محبت و احساساتت نسبت بهمه؟ نظر من اینه که انسان ها اگه بتونن و درواقع باید بتونن که تمام هم رو بپذیرن. منم هم با زود سین زدن تو که ۱۰ از ۱۰ عه حال می‌کنم و هم با طنزپردازی ۶ از ۱۰‌ ات. چون من تو، خود تو رو دوست دارم. حالا مهم نیست چند نفر تو چندتا زمینه از تو چقدر بهترن، همیشه دست بالای دست بسیاره دیگه.

تو اگر من رو واقعا دوست باشه باشی ترجیح میدی و دوست داری به حرفای ۷ از ۱۰ من بخندی و با ۱۰ از ۱۰ پیاده‌روی اومدن من پیاده‌روی کنی و با ۸/۵ از ۱۰ پیام دادنم همراه باشی. چون تو من رو دوست داری. حالا بقیه هرچقدرم می‌خوان از من تو هزارتا زمینه بهتر باشن، تو منو دوست داری و من شامل ۱۰ و ۷ و ۸ و ۵ و ۷/۵ و... هستم. منم تو رو با همه‌ی اینها به دیگری ترجیح میدم.

توی شریک زندگی که مشخصه، بیشتر از یکی کاملا رد میشه و خانوم نویسنده هم صرفا داره افکار رندومش رو بیان میکنه. ولی درمورد دوستی، انسان دوست های مختلفی داره. دقت کن، دوست. نه دوست نزدیک نه دوست صمیمی. ولی اگه تو به خاطر اینکه این تو این خوبه و اون تو اون خوبه و فلان باهاشون دوست اسماً نزدیک و صمیمی به قول خودت شدی که باید بشینی دوباره فکر کنی. حالا دوست دور و خالی اوکی، وقتی دو طرف میدونن مثلا صرف خوش گذرونی و فان با هم دوستن یا این چیزای تک جهتی. ولی دوستان صمیمی حرمت دارن، ارزش دارن خیلی هم دارن، نمی‌تونی بری با ۷۸۹ نفر دوست صمیمی شی چون این تو خندوندن من از همه بهتره این تو فلان این تو بیسار. به خودت احترام بذار، چندتا دوست نزدیک محدود داشته باش که جایگاه هم رو می‌دونین و می‌دونین هیچ آدم بهتری توی موضع‌های مختلف نمی‌تونه جای هم رو واستون پر کنه. باقی دوستی‌هات هم داشته باشه حالا.

خلاصه که آره، احترام به خودته در وهله‌ی‌ اول و سپس احترام به دوستان نزدیک، روابط عمیق، ارزشمند و تکرار نشدنیت.