یعنی آدم‌ها حتی چیزای درست هم حاضرن تغییر بدن، دست ببرن توش، خراب کنن تا رفتار غلط شون رو توجیه کنن ولی دست به تغییر و درست کردن خودشون نزنن.

آیم دان واقعا.

اه خوش بودما داشتم اسطوره شناسیم رو میخوندم چی بود این پسته

بچه ها من مردستیز نیستم. من از پسرا متنفر نیستم و فکر نمی کنم مزخرف و بدجنس و لایق چیزای بد هستن. واقعا برام دختر و پسر تفاوتی نداره. اینایی که میگم نقد و نفرت پراکنی نسبت به مردهاییه که جنسیت زدگی رو رواج دادن و باعث شدن بخش زیادی از یک جنسیت بخش زیادی از اون یکی جنسیت رو کنترل و سرکوب کنه و باعث ایجاد نفرت بین دوتا جنسیت شه و دیدهای خراب و داغونی به افراد نسبت به جنسیت ها بده و کاری کنه که آدم‌ها به واسطه‌ی دختر یا پسر بودن‌شون متحمل رنج‌هایی که استحقاقش رو ندارن بشن. وگرنه تنها و تنها و تنها چیز مهم انسان بودنه و بس. نه دختر بودن یا پسر بودن. هیچکس به واسطه‌ی‌ جنسیتش انسان خوب یا بدی نمیشه.

و خود پسرها هم آسیب می بینن از این نگاه های جنسیت زده و مردسالارانه. درسته یک دهم رنج دخترها نیست ولی در نهایت. در ابتدا مردهایی این بنیان‌های خراب رو بنا نهادن و دخترها و پسرها در طول تاریخ تقاصش رو پس دادن. بعد جالبه مردا میان سنگ خودشون رو به سینه می‌زنن که خیلی احساس تنهایی می‌کنن، نمی‌تونن گریه کنن نمی‌تونن از مشکلات‌شون حرف بزنن و همه چیو تو خودشون می‌ریزن😔 و بعد اینا رو مثالی می کنن که بگن ببینیییید زن‌ها تنها قشر رنج کشیده نیستن و مردها هم خیلی اذیت‌ها میشن ( و آره واقعا هم پسرا هم رنج‌های خودشون رو دارن همه‌ی‌ انسان ها رنج‌های خودشون رو دارن، اما این حرف در برابر اون حرف مشکل داره ) خب عزیزم؟ کی از اول این نگاه جنسیت زده رو رواج داده؟ کی احساسات داشتن رو متعلق به دخترها کرده و بعد ویژگی های " دخترونه " رو توی پسرها تحقیر و سرکوب کرده؟ دخترا اومدن گفتن وای وای گریه نکنید گریه واسه دختراس و دخترا جنس ضعیف‌ هستن و شما پسرهای قدرتمند نباید شبیه دخترها باشید و احساسات داشته باشید؟😐 خود مردا کردن دیگه و در نهایت قربانی‌ این حرکات‌شون پسرهای بدبختی شدن که خودشون نه این مدلی رفتار می‌کردن نه این طرز فکرهای پوسیده رو داشتن نه هیچی، فقط قربانی این افکار شدن. گریه کردن حالا یکی از موارده که البته الان کمتر شده ( فکر کنم؟ ) ولی خیلی ابعادش گسترده تر میشه. توی یکی از درس‌هامون خونده بودیم که وقتی مردی مشاغلی که به اصطلاح " زنانه " هستن رو داره، برخلاف اینکه احساس رضایت و آرامش می‌کنن نمی‌تونن صادقانه ازش حرف بزنن چون بخشی از اذهان عمومی قضاوت‌شون می‌کنن. خب چرا باید اییییییین همه رنج رو به خودمون و به دیگران تحمیل کنیم؟ اصلا چرا خودمون و دیگران رو ساختیم؟ چرا به واسطه‌ی دختر یا پسر بودن همدیگه رو تا این حد تفکیک کردیم؟ هممون انسان هستیم! انسان آدم هیومن!

امیدوارم که مورد هجوم واقع نشم و حرفام بد برداشت نشه ( البته شما ممبرهای گلی هستید خداییش )

حرف نهایی دختر و پسر برابرن، یکی نیستن و متفاوتن اما با تمام این تفاوت‌ها با هم برابرند. کسی بر دیگری برتری نداره به واسطه‌ی‌ تفاوت‌هاش و کسی از کسی کمتر نیست به واسطه‌ی‌ تفاوت‌هاش. و کسی حق نداره به واسطه‌ی‌ این تفاوت‌ها کسی رو از انتخابی باز بداره چرا که خود آدم‌ها به تفاوت‌ها، ویژگی‌ها، نقاط قوت و ضعف، آسیب پذیری‌هاشون و همه و همه واقف هستن و با دونستن اونا برای خودشون تصمیم میگیرن و لازم نیست کسی کنترل‌شون کنه. پایان.

بچه‌ها دارم یه کتاب درمورد اساطیر یونان و روم میخونم که نسبتا ابتدایی اومده توضیح شون داده بعد تصمیم گرفتم بشینم خلاصه شو تایپ کنم + کلا هر اطلاعات دیگه ای که خودم دارم یا به مرور می خونم

چون فهمیدم که هرچقدرم درموردشون بدونم تا وقتی منظم و منسجم دسته بندی نکنم حس نمی کنم چیز زیادی می دونم