نه دنیا جالبه نه آدمها جالبن نه روز جالبه نه شبها جالبن نه غذاها جالبن نه بیرون رفتن جالبه نه تو موبایل بودن جالبه نه حتی خوابیدن جالبه
فقط کتابها جالبن موسیقی هم هنوز جالبه و هنر هم رویاها هم جالبن ولی به غایت دست نیافتنیتر از هر زمان دیگری هستن
نمیدونم شاید رویا اگه محال نبود دیگه جالب نبود و اونم کدر و بیرنگ میشد مثل باقی چیزهایی که واقعی هستن
این شب تار هم که مثل دیشب و فرداشب و شبهای دگر سحر نداره؛ پس این صبح امید ما چی شد؟