هیچ‌وقت و واقعا هیچ‌وقت نتونستم بفهمم آیا تو نویسندگی خوبم؟ آیا اصلا تمایزی بین نوشته‌های من و نوشته‌های دیگه هست؟ صرفا چون دوست دارم بهم میگن توش خوبم یا واقعا یه چیزی هست درموردشون؟ نکنه نوشته‌هام تکراری باشن و هیچ فرقی نداشته باشن با باقی نوشته‌ها و الکی این تصور رو داشته باشم که خاص‌تر هستن؟ واقعا نمی‌دونم، ولی خب این مانع از نوشتن نمیشه چون نوشتن عشق منه، راه فرارمه، راه بیانمه، چیزهای زیادی در دنیا نیست که این‌‌طوری بهشون احساس تعلق کنم، این‌‌طوری حس کنم روحم از جنس‌شونه. با این حال دوست دارم بدونم این همون تصوریه که هرکسی که می‌نویسه فکر می‌کنه نویسنده‌‌ی خوبیه یا نه جدی خوبن و از نوشته‌های معمولی‌ای که بهشون برچسب خوب و قشنگ و جالب و همچین چیزایی نمی‌زنیم واقعا بهترن.

آیا من استعدادش رو دارم؟ نمی‌پرسم که اگه نداشتم بی‌خیالش شم، اصلا. من حتی اگر روزی باشه که تنها توانم نوشتن یک جمله باشه، همون رو می‌نویسم و مهم نیست خوبه یا نه. ولی می‌خوام بدونم این سوال جوابش چیه و چرا.

لطفا لطفا حتی شده در حد یک کلمه، در حد یک جمله، جواب این سوال رو بهم بدید :( چون کسی جز کسایی که نوشته‌های من رو خوندن نمی‌تونه جواب بده به سوالم و این یعنی فقط شما می‌تونید

بچه ها جون ناشناس‌ها رو اینجا جواب میدم گفتم شاید ممبرهای خوشگل و جدید ندونن @delphiunknown

دلم کیک تولد هری‌ رو می‌خواد

چرا بعضیا منقرض نمیشن؟

چرا این آدم‌‌های متعصب و خود برتر بین و حق به جانب که مصداق بارز " دهنش رو باز می‌کنه و بوی گند افکارش خفه‌ت می‌کنه " هستن تموم نمیشن؟

چقدر می‌تونید احمق و بی‌فکر باشید

حتی لینک ناشناس هم نداشت که به خودش اینا رو بگم

چقدر می‌تونید بی‌عقل و شعور باشید

دوست ندارم این رو بگم که کاش یه چیزایی سر خودتون بیاد تا بفهمید انقد راحت نباید انگشت سمت کسی بگیرید و دهن گشادتون رو باز کنین و هرچی دوست دارید بگید