در روایت نوشته مولا می‌نشست در مسجد می‌فرمود : اَوَ تَضرِبُ الزَهراء نَهرا ؛ تو روزِ روشن جلو چشمم فاطمه رو زدند ، وَ یَوخَذُ مِنّا حَقُّنا قَهرا وَ جَبرا ، به زور و جبر حق ما رو گرفتن .. وَ لا نَصیرا وَ لا مُجیرا ؛ یه نفر نبود کمک کنه، همه همدست شده بودن ، انگار می خواستن تو یه ثواب دسته جمعی شریک بشن ، آمار بالاتر از چهل نفره ، هر کی می‌رسیده یه ضربه‌ای میزده ، می‌فرمود : وَ لَیتَ اِبنُ ابیطالب ماتَ قبلَ یومِ ؛ ای کاش علی قبل این روز میمرد ..