از اون زمان که معلم ریاضی برگشت گفت: چرا درجا میزنی؟ تا اون‌روزی که معلم فیزیک با تحسین به درصدم‌نگاه کرد. از اون‌روزی که معلم زیست رو خفت میکردم که سوال بپرسم، تا اون‌روزی که بخاطر درصدای شیمی تا لب سکته رفتم. اون‌روزی که نشستم روی صندلی و گفتم باید قیدِ پزشکی رو بزنم، تا روزی که شیرینی بردم مدرسه و‌گفتم سلام، پزشکی قبول شدم. زندگی همیشه ته خط هایی داره که تازه آغاز یه مسیر دیگه ان.. شاید اگر‌توی یکی از اون لحظه ها تسلیم میشدم الان به چیزی که دوست داشتم نمیرسیدم.. سر همین میگم توی مسیر هرگز تسلیم و‌ متوقف نشید، همیشه با یه امیدی برید جلو..

کاش زودتر اخر هفته بشه و همه چیز رو خدا به قشنگترین حالت ممکن بچینه.

لاو لنگوئج من اینه که خبر‌های خوشحال کننده‌ی زندگیم رو اول به اون‌طرف بگم.

گاهی لبخند میزنم تا صرفا فکر‌ نکنن تو قیافم..

چجوری به رشته‌ی مورد علاقت رسیدی اهورا؟ من:

چندجا لیست میکنم دوست دارم برم تا اخر سال: ۱ - تلکابین توچال تا ایستگاه ۷ ۲ - قم با رفیقام و قطار ۳ - قهوه خوردن توی هوای خیلی بارونی و‌گرفته ۴ - دابسمش گرفتن زیر برف با اهنگ زمستووون، تنم بی‌جونِ‌بی‌جون

اخه خدایی قبول ندارید این آخریا ناشناسا خوش نمیگذشت و موضوع خوب براب بحث نداشتیم؟ حس میکنم سوالای باحالمون ته کشیده و شمام سرگرم زندگی و درس و امتحانید🫠 ممبر جدید چیچی‌عه بابا