بچه ها من جدی بالای ۶۰ درصد از رفیقام رو بخاطر استوریِ اینستا از دست دادما، نه اینکه الکی یا هرچیزی.
اینطوری نیست که پشیمون باشم از استوریام صد بارم برگردم عقب ۱۰۱ بار دوباره اینکارو انجام میدم،
ولی میگم بد زمونه ای شده و عمرِ رفاقت های جونجونیمون به اختلاف اعتقادی- سیاسی وابستهست.
کلی دوست مختلف دارم که عاشقشونم و برام هیچوقت کم نذاشتن، ولی وقتی دنبالِ یه پیوی میگردم برای اینکه احساساتِ ۴ صبحم رو برون ریزی کنم، هیچکسو پیدا نمیکنم.
این چنل به تعداد انگشت شمار، ممبرایی داره که من رو واقعا دنبال میکنن، پیام هایی که پاک میکنم و از قبل خوندن و به شخصیتم فکرمیکنن. >>>
- چرا باهاش اینجوری رفتار کردی؟
+ میدونم بهم اعتماد داره، اونقدر اعتماد داره که با یه حرف میتونم بهش آسیب بزنم، من خوب بلدم بهش آسیب بزنم.
- چرا بهش آسیب زدی؟
+ کمکم داشت برمیگشت، نمیتونستم بهش امیدِ بیشتری بدم.
- نمیخواستی به اون امید بدی یا خودت؟
( تیکه ای از سریالِ lighter and princess )
از آدمایی که باهاشون در کمال صداقت و خیرخواهی رفتار میکنم ولی اونا باهام در کمال صداقت و خیرخواهی رفتار نمیکنن متنفرم.