ارزش هرکس رو میشه از مقدار سختی و ناراحتی که بابت خواستههاش تو زندگیش داره و داشته فهمید. اینجور آدما، برای هرچیزی که الان دارن، بابت ذره ذرهش بها پرداخت کردن؛ و اون بها ارزش اون آدمه!
هرکس که بهای بیشتری برای خواستههاش میده، ارزش بیشتری داره.
𝓌𝑜𝓊𝓃𝒹𝑒𝒹 𝒽𝑒𝒶𝓇𝓉
«گرمِ کسی بمان،
که خودش استوار بود
خورشید، پشتِ کوه درآمد،
نه هر کسی...»
𝓌𝑜𝓊𝓃𝒹𝑒𝒹 𝒽𝑒𝒶𝓇𝓉
چرا هیچکس به غم از دست دادن دوست صمیمی اشاره نمیکنه؟
به نظرم غمش اونقدر عجیبه که میشه تا مدتها بخاطرش یه گوشه بشینی و فقط غصه بخوری...!
𝓌𝑜𝓊𝓃𝒹𝑒𝒹 𝒽𝑒𝒶𝓇𝓉
بله میدانم که باید گذشته را رها کنم، اما گاهی این سوال دائم در ذهنم میآید: «یعنی واقعاً او هیچوقت دلش تنگ نشد؟»
𝓌𝑜𝓊𝓃𝒹𝑒𝒹 𝒽𝑒𝒶𝓇𝓉
توی فیلمی میگفت:
"عشق درمورد این نیست که شرایط قراره آسون باشه؛
اما قطعا به این معنیه که یه نفر ارزششو داره که براش تلاش کنی، بجنگی، صبوری کنی و گاهی از خودت براش بگذری. عشق به این منظوره."
𝓌𝑜𝓊𝓃𝒹𝑒𝒹 𝒽𝑒𝒶𝓇𝓉
نیکوس کازا یه جا گفته: “ولی این را میدانم که تنِ من پُر از زخم است اما هنوز روی پاهای خودم ایستادهام” و این جمله چقدر همهمونیم. از اون طرف هم مولانا گفته: “پس زخمهامان چه؟” و شمس در جواب: “نور میان این زخمها وارد میشود” امیدوارم دیر یا زود نور از زخمهامون وارد بشه.
𝓌𝑜𝓊𝓃𝒹𝑒𝒹 𝒽𝑒𝒶𝓇𝓉
آدمیزاد، بارها قبل از مرگ واقعیاش با اندوه و رنجهایش میمیرد، در سکوتی که هیچکس نمیبیند و هیچکس نمیشنود.
𝓌𝑜𝓊𝓃𝒹𝑒𝒹 𝒽𝑒𝒶𝓇𝓉
من نمی دانم چه کسی این را باید بشنود، اما بگذار تورا از دست بدهند؛
آنها به اندازه کافی فرصت داشتن.
𝓌𝑜𝓊𝓃𝒹𝑒𝒹 𝒽𝑒𝒶𝓇𝓉