و من خودم را با خستگی تمام از میان این فصل زندگیام عبور میدهم، فقط به این امیدِ نورِ کمسویی که در دوردست ها میدرخشد..!
تا احساساتم درگیرته باید همه چیو بسازی وقتی منطقی بشم، دیگه جلو چشمام جون بدی هم واسم مهم نیست.