یادم باشد که ایستادن روی پاهای لرزان خودم، مورد اطمینانتر از تکیه کردن به آدمهای به ظاهر محکم است.
خسته از فکر کردن به لحظاتی که تمام شدهاند، اما من تمام زندگیام را با یاد آنها میگذرانم.
نمی دانم، شاید راست میگفت.مهم
انتخاب لحظهای میان مرگ و زندگی نیست، مهم تاب آوردن است، آن هم به مدتی طولانی!