مشکل این بود که خودم را با تمام شرایط وفق می‌دادم؛
مشکل این بود که مدام بودم، در هر شرایطی و همیشه.
گفتی زمان التیام می‌بخشد اما عزیزِ من، آدم هیچ وقت طعم برخی اشک هارا فراموش نمی‌کند.
درس می‌شود، تجربه می‌شود، می‌گذرد و تو ناگهان می‌فهمی که چقدر ارزشش را نداشت تا حتی بخشی از تجربه‌هایت باشد.