انسان ها هر از چند گاهی می افتند . .
از لبه پرتگاه، از پا، از نفس، از اینور بوم، از دماغ فیل، از چاله به چاه، از عرش به فرش، از چشم، از چشم، از چشم!
ولی این دیالوگِ خسرو شکیبایی رو خیلی دوست دارم:
ای کاش یاد بگیریم ، واسه خالی کردن خودمون کسی رو لبریز نکنیم