یه رفیق دارم که تاجر و پیمانکاره. یه روز رفته بودم خونه‌شون تو کامرانیه. فرداش می‌خواستم برگردم و برای رسیدن به مترو کم‌کم داشت دیر می‌شد و البته روم نمی‌شد به رفیقم بگم منو تا اون سرِ شهر برسونه. با اصرار ازش خواستم دمِ یه ایستگاه مترو پیاده‌م کنه. سوار ماشین آمریکاییِ یارو شدیم و هرچی اصرار کرد که برسونمت، قبول نکردم. طرف پنجاه سالشه و از محل زندگیش و کشور سازندۀ ماشینشم که عمداً ذکر کردم، مشخص شد که وضعش چطوره. گفت فقط حسین جان قبلش یه کار خیلي مهم دارم که بریم انجام بدم، بعدش برسونمت مترو. گفتم چشم. لابد قراردادي چیزیه. رفت درِ خونۀ رفیقِ میانسالش حوالی عباس‌آباد پارک کرد، کمي منتظر موند تا یارو هم با بنزش رسید. پیاده شد و چاق سلامتیِ گرم. رفیقم به یارو گفت پس بی‌زحمت برو بیارش دیگه. من منتظرم. به خودم گفتم پس حله. موضوع قرارداد و اینا درکار نبوده. لابد مواد گرون‌قیمتي مثل شیشۀ اعلا یا کوکایینه. رفیقش رفت تو خونه‌ش، پنج دقیقه بعدش با یه ماشین کنترلیِ خفن و بزرگ از خونه اومد بیرون. نیم ساعت وایسادن تو کوچه بازی کردن، سرِ نوبت با همدیگه دعوا کردن، کلي به‌خاطر سرعتِ ماشین کنترلیه صفا کردن و خندیدن، بعدش خدافظی کردن و منو لحظۀ آخر رسوند به مترو. خلاصه که پولدارا یه همچین زندگی ای دارن و بیشتر واسه کودک درونشون وقت میگذرونن تا خودشون. »Hosseyn« @farsitweets

مدارس نوبت عصر ۸ شهر خوزستان تعطیل شد 🔹با توجه به وقوع پدیده گردوغبار و پیش بینی تداوم آن کلیه مقاطع تحصیلی اعم از پیش دبستان ؛ دبستان؛ راهنمایی؛ دبیرستان و دانشگاهها در نوبت عصر شهرستانهای اهواز، کارون، باوی حمیدیه، دشت آزادگان، هویزه، شوش و کرخه بصورت غیرحضوری می‌باشند. *OPT* @farsitweets

اوایل که اومده بودم تو صنف موبایل این مینی گوشیا رو تو ویترین مغازه دیدم و‌کاربردشو نمیدونستم و برام سوال بود که چه کسی اینارو میخره ، تا این که یه روز یه مشتری اومد گفت این گوشیارو تعداد بالا بخوام چند حساب میکنی باهام پرسیدم چه تعدادی مد نظرتونه گفت مثلا 20 تا گفتم اینارو چون قیمتش پایینه سود نداره ولی باهاتون راه میام خلاصه که یه قیمت من گفتم یه قیمت اون یه قیمت من یه قیمت اون اخر سر یه قیمت توافق کردیم یارو گفت پس 40 تاشو برام اماده کنید الان کارت میکشم فرداش اومد گوشیارو تحویل گرفت از اونجایی که خیلی فضول بودم کاربردشو بدونم ازش شمارشو گرفتم گفتم همکارید؟ گفت نه گفتم معمولا همکار میاد این تعداد گوشی رو سفارش میده گفت خب منم اینارو میفروشم دیگه گفتم کجا بیشتر مشتری داره کدوم منطقه گفت والا منطقه نیست تو زندون‌ این گوشیا حکم طلا داره رو هر گوشی کم کم ۳ تومن میخرن گفتم بعد کجا مخفی میکنن گفت جاساز بدنی داره من گفتم اها و اونم خدافظی کرد و رفت من تا یک هفته از مکالمه کوتاه و دارکمون شوکه بودم *پشمک خان* @farsitweets

تو فلوریدا دلت خوشه نرده آهنی زدی تمساح نمیاد خونه‌ات *امیرآریان* @farsitweets

بهترین استایل امروز متعلق به ایشونه =) *لی لی الی* @farsitweets

‏من تا حالا یه نفر تو زندگیم ندیدم با برنامه‌ریزی به جایی رسیده باشه. ولی هرکی شکست خورده قطعا طبق برنامه به خاک رفته. •فاق‌بلند• @farsitweets

اعتراف می‌کنم اشتباه کردم جای تمرکز رو یه تخصص، چندتخصصی بودن رو انتخاب کردم. برای شروعِ ورود به بازار کار شاید خوب بود برام اما ادامه دادنش نه. فکر می‌کردم وقتی توانایی انجام چندتا کار رو داشته باشم، پیشرفت بهتری در انتظارمه اما الان می‌گم اشتباه فکر می‌کردم. تا یه جایی لازمه تو دریای بزرگ مهارت، آزادانه شنا کنی اما باید از یه‌جایی به بعد هدفت رو مشخص کنی. جای خطا و اشتباه داری تا یه‌مدت، پس ترسی نداره رو چیزی متمرکز بشی و اگر جواب نداد مسیرت رو عوض کنی. چندوظیفگی، چندمهارتی بودن، آچارفرانسه بودن نه‌تنها تو رو به جایگاهی که لایقش هستی نمی‌رسونه، بلکه آدم‌ها ازت دنیایی انتظار دارن و برای این انتظار در نهایت خیلی ارزشی قائل نیستن. چون نمی‌دونن تو رو باید به‌چی بشناسن و بهت بابتش احترامی که حقته بذارن.‏از طرفی تو فرصت عمیق شدنِ جدی تو تخصص یا مهارت مشخصی رو نداری. تمرکزت کاهش پیدا می‌کنه، همیشه مجبوری چندتا چیز که دیگه درگیر کارت کردن رو باهم پیش ببری‌ اما باز در نهایت، نمی‌دونی سردر رزومه‌ت بنویسی چه‌کاره‌ای با این‌که خیلی کارا بلدی! این اتفاق قدرت نه گفتنت رو هم کاهش می‌ده. ‏و نکته مهم‌تر، هیچوقت نمی‌تونی از مهارت‌هات پول درستی دربیاری، چون خودت رو متخصص قطعی اون کار نمی‌دونی. اعتماد به‌نفست کاهش پیدا می‌کنه و هرچی جلوتر می‌ری، دیگه اون خوشحالیِ اوایل که کلی کار همزمان برای آدم‌ها انجام می‌دادی رو نداری. فکر کن کلی کار بلد باشی. از معماری بگیر تا عکاسی. از ترید بگیر تا تدوین. از دیجیتال‌مارکتینگ بگیر تا قدرت تدریس و ارائه و همه اینارو هم تجربه تخصصی و حرفه‌ای داشته باشی، اما تهش بهت بگن ببخشید شما کارتون چیه؟ هیچ‌روزی رو هیچکس بهت تبریک نگه (دلت خوش باشه) روز معمار، عکاس و... به خودت میای می‌بینی خیلی از فرصت‌ها دیگه تکرار نمی‌شن و تو سوزوندیشون، چون جای تمرکز رو یکیشون همه رو با هم برداشتی. نه خودت فهمیدی چیکاره‌ای نه بقیه. نه خودت رضایت داری، نه بقیه می‌فهمن با خودت چندچندی. برای همین همش عذاب وجدان داری و ترس از آینده.تمرکز ما رو تخصص و مهارت‌های مشخص، مارو به جایگاه ارزشمندی از اون تخصص می‌رسونه. به‌دلیل تمرکز و دسترسی به عمق اون تخصص، کارهایی ازمون برمیاد که کمتر کسی تواناییش رو داره انجام بده و این برگ برنده‌مون می‌شه. چه تو درآمد، چه تو شناخته شدن، چه تو رضایت از خودمون ‏و خب من حالا بعد از چندسال فهمیدم که اشتباه کردم. قطعا شرایط من با شما یکی نیست اما تصمیم گرفتم بخش زیادی از فعالیت‌ها و تلاش‌هام رو بریزم دور اگر حتی چیزهای ارزشمندی رو بابتش از دست بدم و تمرکز کنم رو چیزی که تکلیفم رو با خودم، کارم و زندیگم روشن کنه. •محمدرضا هستم!• @farsitweets

‏ایشالا خدا انقدر بدبخت و تنهاتون نکنه که مجبور شید با کسایی که پشت سرشون حرف میزدید بگردین😭 •Pabiz• @farsitweets