پذيرفتن خیلی مهمه. بپذیریم که يه چیزی تموم شده، بپذیريم فلان جا اشتباه کردیم، بپذیريم که فلان جا حق داشتيم، بپذیریم یه سری چيزا همینه که هست، بپذیریم برای يه سری چیزا بايد تلاش کرد و جنگید. پذیرفتنِ موقعيت و طبق اون رفتار و احساس کردن خيلی مهمه.
»شَکول«
@farsitweets
روحم احتیاج دارم برگردم به زمانی که از اینا میذاشتن رو پیتزا و من جمع میکردم میذاشتم تو خونه باربیم🫠
»Fateme«
@farsitweets
رفتم پیش فالگیر گفتم بالاخره من
ازدواج میکنم؟
گفت: نه
گفتم تو که هنوز کف دستمو ندیدی
گفت:قیافتو که دیدم..
»nora«
@farsitweets
موتور یک هواپیمای جت در فرودگاه آمستردام یک مسافر را بلعید!
👤 احمد قصری
@farsitweets
صبور بودن موقعی جزو خصلت های خوب حساب ميشه که انتخابت باشه.
وقتی چاره ای نداری جز صبر کردن که ديگه کار شاقی نميکنی.
صبر کردن هم ميشه مثل نفس کشيدن، چاره ای نداری، اختياری نداری
»دیکتاتور حانیه«
@farsitweets
امروز تو ساعت اول ثبتنام ریاست جمهوری، ۲۵ نفر مراجعه کردن که هیچ کدومشون هم شرایط اولیه رو نداشتن. هر ایرانی خودشو یه بتمن به حساب میاره.
👤 ابالفضل
@farsitweets
دیدی وقتی ناراحتی
بهت میگه :
بیا ببینم چی شده
برام از روزت بگو! چیکارا کردی!
کی اذیت کرده که حالت گرفتس؟!
منم ندیدم ...☹️😅
»Melodi«
@farsitweets
اولین تصاویر از مسجد جامع اصفهان، بعد از مدتها بدونِ داربست را سعید هادیان ثبت کرده است.
بهار ۱۴۰۳
👤 صبرا رئیسی
@farsitweets
همهی شخصیتها کمالگرا هستند، فقط دلیلهایشان باهم فرق میکند:
📌پارانوییدها: تا آسیب نبینند.
📌اسکیزوتایپالها: تا کسی چشم و جادوشان نکند.
📌خودشیفتهها: تا تحقیر نشوند.
📌آنتی سوشیالها: تا لو نروند.
📌نمایشیها: تا دیده بشوند.
📌وابستهها: تا طرد نشوند.
📌اجتنابیها: تا حقشان خورده نشود.
و
📌وسواسیها: تا خود آرمانگرا و ایدهآلشان Ideal self، تحقیر و قضاوتشان نکند.
همهی پرسنالیتیها برای این کمالگرایند تا از آسیبهای «دیگری» خود را محافظت کنند و تنها وسواسیها، کمالگرایند تا از آسیبهای «خودشان به خودشان» فرار کنند. و جالب اینکه تنها در وسواسیها این کمالگرایی زمینگیرشان میکند و به همین خاطر، هیچ دادستان و قاضیای، سختگیرتر و بیرحمتر از درون آدمها نیست و این از طنزهای دنیاست که آنها از دیگران میترسند ولی در آخر، خودشان از پشت به خودشان خنجر میزند و فکاهیتر اینکه این زخمها را علامت رشد و تعهد و اخلاق میپندارند...
همهی اختلالات شخصیت در یک چیز مشترکند، «نداشتن انعطاف و تطبیقپذیری»؛ برای اینکه آدمها را به زنجیر بکشی، انعطاف را از آنها بگیر و برای آنکه انعطاف را بگیری، فرصتِ تجربههای نو را از آنها دریغ کن و برای اینکار، منزویشان کن؛ کاری که هنر بونسای ژاپنی، اوج تجلی آن است، هنری که خیلی از خانوادههای ایرانی، استادش هستند. آنگاه درختان کوتولهای خواهی داشت که گلدانشان را هرجایی خواستی، میتوانی بگذاری تا محفلآرای جمعتان باشند؛ بیاعتراض، بیسرزنش، بیآرزو، بیخاطرهای از جنگل
»روح الله صدیق«
@farsitweets
اگه اسم این سریال رو یادته و میدونی اون چیزای تو دستش چیکار میکردن الان ۲۵ سال رو دیگه رد کردی...🥲🤌
»Fardin Amirzadegan«
@farsitweets