ما جوونای ایرانی هرکدوممون دونفره اولی کسیه ک داره از شدت خستگی ، فشار و نا امیدی نابود میشه و دومی کسیه ک هنوز داره تلاش میکنه و امیدواره ک بتونه همه چیو تغییر بده

همش میگفتم خب شاید ارزش داشت،شاید این ماجراها،این غما،این اذیتا تهش قشنگ بود تهش یه تنه هرچی غمو غصه تو ماجرا بود و برداشت برد اما هرچی که گذشت دیدم نه آقا ارزش نداره،نمیچسبه اصلا،هرچی جلوتر هم بری بدتر میشه،بیشتر اذیتت میکنه،بدتر میاد گلوتو میگیره میچسبه،اصلا هرچی بری جلوتر همچی زشت تر میشه.

اِنَّ المَرأة ریحانه:)

نزار بفهمن چته دیگرون،کجا امنه مث سینمون

اولویت زیباترین قسمت دوست داشتنه

وقتی ی دختر دل بکنه واقعا دیگه نمیتونه برگرده

هرمردی شاید بتونه بچه دار شه ولی پدری کردن کار هرپدری نیست

مخترع آسانسور هیچوقت فکرنمیکرد ک مهمترین آتلیه عکاسی ایران توآینده رو اختراع کرده باشه

یجوری درس بخونین ک اسمتون بره تو لیست ترور مستکبرین عالم نه تجدیدی های شهریور"

سیاوش خیرابی برای ما هنوز همون بچه مثبت اوای باران باقی مونده.

از ی سنی ب بعد شما دیگه وقت نداری بشینی گریه کنی ، مجبوری همراه با اشک ریختن رانندگی کنی ، ظرف بشوری یا ب بقیه کارای عقب موندت برسی‌..

من باورامو نسبت به آدما از دست دادم