تنهاچیزی ک از اون کانال برام مونده:)

"صبرم کفاف این همه غم را نمی‌دهد"

اصلا خدا سرما رو افریده که بیشتر همو بغل کنیم …

حیف که بهایِ شناخت آدمها عمرمان بود ...

یه غمی دارم که زیادی کرده و نمیدونم دقیق از چیه یعنی میدونمااا اما نمیدونم دقیق کدوم غمم هست.

حذف كردن آدم ها نه دردناکه و نه ترسناک. فقط كافيه چشماتو ببندی ، تک تک لحظات بدی كه با حضورشون رقم زدن رو يادت بیاری. فقط کافیه دست بكشی به سمت چپ سينه ات و از درد زخم هايی كه به قلبت زدن صورتت مچاله شد،فقط کافیه ياد روز ها و شب هايی بيفتی كه اشک ریختی و دليلش فقط همون آدم بود و بس. کافیه ياد مهربونی هايی كه جوابش شد دل شكستن و پشيمونی بيفتی‌. آره حذف كردن آدم ها نه دردناکه است نه ترسناک. فقط یکم دل و جرعت ميخواد. و يه حافظه به شدت قوی.

مخ زدن دخترا یه تایمی داره،از تایمش ک بگذره دیگه نمیتونی و اون رابطه به عنوان رفاقت صورت میگیره

Pain demands to be felt

اونقدر به غم عادت کردیم که یه لحظه نباشه انگار جای ی چیزی خالیه..

انسان بدون گریه سنگ میشود.