امیدوارم این ترم اخرین ترمی باشه ک درسا رو تو طول ترم نمیخونم و میذارم شب امتحان:/
مغزم این روزا :کات کن،دی اکتیو کن،ازهمه بکن،برو جایی که کسی پیدات نکنه،عر بزن:)
کسی ک گوشیشو نمیده دستت، سایلنت میکنه و برعکس میذاره رو میز،روحالت هواپیماست، دستشویی با گوشی میره اعتماد نداره به آدما.
ما جدی باید با این قلبامون بیست سال،چهل سال،پنجاه سال دیگه زندگی کنیم ؟
من واقعا همین حالا متعجبم ک چطور سنگینیش رو هر روز تحمل میکنیم،چطور ممکنه؟
عقلم میگه ناراحت نباش شاید حکمتی داشته باشد
قلبم میگه چرا یکبار حکمت برای من خوب نمیشه
منو فقط بغل کن.
ازم نپرس چیشده،چه اتفاقی افتاده،
بغلم کن.
حرفای تو مغزم خیلی پراکندن طوری ک حتی خودمم نمیفهممشون.
فقط بغلم کن:)