این روزا احساس میکنم دو نفرم یکیشون داره تلاش میکنه ظاهر قضیه رو حفظ کنه میره میاد میگه میخنده با آدما در ارتباطه و تلاش میکنه هرجوری ک شده حتی ب زور سرپا وایمیسته و ادامه میده.. یکیشون اما دنیا رو سرش آوار شده خستس از تلاش مداوم و دوست داره بره تو اتاقش درو ببنده و جواب هیچکسیو نده

ما نیاز داریم با یکی حرف بزنیم اما نمیتونیم توضیحی بهش بدیم و گاهی میخوایم یکی بیاد حرفا و غمامون رو از توچشمامون بخونه و خودش بفهمه تهشم آروممون کنه.. همین

اگ تموم نشدن این شب های غمگین چی!

یکی از احساساتی ک توی بزرگسالی ب شدت دستخوش تغییر میشه،دلتنگیه. خبری از بی‌قراری نیست،فقط یهو وسط رانندگی یا روتین روزانه حس میکنی ته دلت خالی شد چن ثانیه ای در خلاء سپری میشه و کم کم از جات بلند میشی و وانمود میکنی همه چی مرتبه.

این همه آدم،چرا قلبمو باید ب تو میدادم؟

بغلش کن اونی ک کسیو نداره حسین:)

مشکل از تو نیست،من زیادی روت حساب باز کردم.

همه چیز را پذیرفته ام،اما همچنان غمگینم.

اشک هارا پشت لبخندی مخفی میکنیم ک خیلی درد میکند

گاهی نفس کشیدن سخت میشه

مشکل قلبی نداری ولی قلب درد و تجربه میکنی