اگر یک تکه نخ و سوزن داشتم خودم را به تو میدوختم مثل دکمه ی پیراهنت، باوقار بر سر سینه ات!
آن وقت میتوانستم بگویم خوشبخت ترین دکمه دنیا بودم،درست روی قلبت:)
آدما رو ن بیماری میکشه ن هیچ کوفت دیگه ای این درد و غمه ک اونارو از بین میبره..
ما همون دهه هشتادیایی هستیم ک تا چن سال پیش برامون جوک میساختید.
بادرک ترین و صبور ترین نسل از آب دراومدیم..!
ما شاهد قتل هم نسل هامون ب دست پدرانشون بودیم، شاهد کرونا درست وسط جوونی و ارزوهامون بودیم؛ ما مجازی تحصیل کردیم درحالی ک ی کنکور واقعی توراه بود؛
با این حال برای رویاهامون جنگیدیم و میجنگیم:))
حتی اگ آنلاین باشی و جوابم رو ندی ناراحت نمیشم و درکت میکنم
شاید تواون لحظه حوصلمو نداشتی
شاید توتلگرام اهنگ گوش میکردی و حوصله هیچکسو نداشتی
شاید تواون لحظه عصبی هستی و منتظری ک شرایطت بهتر شد جوابمو بدی...