چه می‌دونم، مثلا بیا بگو امروز فلان آهنگ پلی شد، یاد تو افتادم.

هیچ وقت نشده با یکی حرف بزنم و بعدا پشیمون نشم از حرف زدن:)

حس دوگانه‌ ی بدیه که هم میخوام تنها باشم و هم از اینکه فردی بهم توجه نکنه متنفرم.

دنبالِ راضی نگه داشتن آدمایی؟ باید بهت بگم هیچوقت موفق نمیشی چون آدما همیشه یه دلیل برای گیر دادن بهت دارن، همیشه تواناییِ قدم زدن رو مغزتو دارن و همیشه میتونن دلیلِ سردردا و عصبانیتت باشن اهمیت نده عزیزِ من! اهمیت نده به کاراشون و حرفاشون.

″چه شیرین‌بود‌داستان‌تلخ‌ما″

واقعا فکر می‌کنید وقتی دلی رو میشکنید، کسی رو میرنجونید، قلبی رو به درد میارید و باعث ناراحتی کسی میشید که تو زندگیش خیلی ارزشمند بودید؛ با همین یه عذر خواهی واقعا فراموش میکنه؟! به قول جناب محمود درویش: “چگونه می‌توان به شاخه‌ی شکسته فهماند که باد عذرخواهی کرده است؟!” بله عزیزان، قلب ما اون شاخه ی شکسته بود و عذر خواهی شما بادِ هوا..

بدون تو دنیای من انگار تماشاگر نداشت .

خنده‌هایت‌حجت‌الاسلام،کافرمی‌کند هرنمازت‌یک‌جماعت‌رامسلمان‌می‌کند..

حفره‌ای در او بود که با هیچ‌چیز پر نمی‌شد؛ چیزی مثل سیاه‌چاله‌ای سیری‌ناپذیر. انگار انتهای قلبش پاره‌ بود و چیزی در آن باقی نمی‌ماند.❤️‍🩹🗿

‏«یه روز میفهمید منتظر گذاشتن‏ آدما فرقی با از دست دادنشون نداره!!»

درونگرا بودن اینجوریه که هر حرفی میخوای بزنی، حس میکنی لزومی نداره اینو بگی، میخوای از مشکلاتت صحبت کنی، میگی خب مگه اینا میتونن واسم کاری کنن بگم که چی؟ اینجوریه که دیگران فکر میکنن افسرده‌ای، در صورتی که فقط از اضافه گویی خوشت نمیاد.

من یکیو میشناسم که تو این اتاق تک و تنها داره جون میده. درداش بهش حمله ور شدن و دارن تموم وجودشو میخورن من یکیو میشناسم که تو این اتاق تموم وجودشو بوی مرگ گرفته و درداش دورش عمو زنجیر باف بازی میکنن من یکیو میشناسم که‌ تو این‌ اتاق یه اقیانوس با اشک هاش درست کرده و ته اون اقیانوس در حال غرق شدنه. من یکیو میشناسم که تو این اتاق هر لحطه ممکنه بلند شه اشکاشو پاک کنه به درداش لبخند بزنه و تهش یه طناب دار از جنس درداش برای خودش درست کنه.