خوشگلی های تو از حرف و سخن خارج بود ؛ دفتر ِشعر مرا ، دفتر ِنقاشی کرد .

سجاده‌ گشودم‌ که‌ بخوانم‌ غزلم‌ را ؛ سمتی‌‌که‌ تویی،عقربهٔ قبله‌نما رفت:)🧭💖

شب هایی ک فکر میکردیم صبح نمیشن صبح شدن، نفسی ک فکر میکردیم دیگ بالا نمیاد بالا اومد، ادمایی فکر می کردیم نمیرن رفتن، خنجری ک فکر نمیکردیم بخوریم رو خوردیم؛ شوق و ذوق کور شد، بارون بجای حس شادی تنهایی ادم رو ب رخ میکشه، اهنگا دیگ تکراری شدن، کوچیکا بزرگ شدن، بزرگا پیر شدن، پیرا مردن... میدونی میخوام چی بگم؛ اتفاقایی ک فکر نمیکردیم رخ بدن ب بی رحمانه ترین حالت ممکن رخ دادن و ما با دنیایی از سردرگمی فهمیدیم ک «هیچ چیز غیر ممکن نیست»

الهی یهو برات جور بشه کنارش باشی

من مودی نیستم عزیزدلم ، من افسردم خیلی بی‌دلیل زیاد میخندم و سر چیزای الکی عصبی و ناراحت میشم .

یاد بگیرید همون موقع که لازمه باشید، یه دقیقه بعد، یه ساعت بعد، یه روز بعد، یه ثانیه بعد دیگه اون لحظه نیست؛ ‏دستا سرد میشن، احساسات ته‌نشین میشن، طوفانا آروم میشن، آتیشا خاموش میشن و آخرش فقط این به یاد می‌مونه که ‏به موقع بودی کنارم یا نه.

به هوای بغلت مثل ِعشایر تن‌ ِمن ، کوچ کرده که به قشلاق ِزمستان برسد .

در قبرم هستم، خوابیده به پهلوی راست گوش چسبانده ام به خاک، منتظر شنیدن گامهایت، فاتحه بهانه است من هنوز هم بعد از مرگ دوستت دارم:)❤️

یکی از حرفهای قشنگی که یکی بهم گفت این بود: "تو تنها کسی هستی که گاهی من رو بهتر از خودم میفهمی"

چجوری حق داری بگی تنهایی وقتی خدارو داری؟!

به قول خواهرم: "دیگه دوره‌ی دخترای پرنسس نیست دور دخترای خود ساخته است!"

امیدوارم روزی برسه که همه ازت راضی باشن!