قفلی🥲>>>>>

من ‏حذف شدن آدم‌ها رو به غریبه شدنشون ترجیح میدم ! واقعاً ترجیح میدم بدونم که فلان آدم از زندگیم رفته و دیگه هیچ نسبتی باهام نداره تا اینکه بدونم همچنان هست ولی بود و نبودش فرق چندانی نداره.

درسخوان بودم ولی کنکورِ عشقت سخت بود تست‌‌هایش‌در‌کتاب گاج هم پیدا نشد!📚

تو منو گذاشتی تو آب‌نمک برای روز مبادا ولی من بلال بودم خوشمزه تر شدم😒😂

ای ژانننن😉🤣

هر آدمی تا یه جایی بهتون فرصت میده ، ولی بالاخره خسته میشه از حس اضافی بودن ، از جنگیدن واسه موندن ، از قهر و آشتی مکرر ، از توضیح دادن خودش ، از برطرف کردن سوتفاهما ؛ کاسه صبر آدمای زندگیتونو لبریز نکنید ، ممکنه دیگه هیچ آدمی ، به این اندازه وصله ی وجودتون نباشه .

میدونی اوج خفگی کجاست؟ همونجایی که کلی حرف داری و به شدت ناراحتی و خیلی چیزا رو اعصابت میرن ولی سکوت میکنی و به اخرین درجه ی ناراحتی میرسی و ترجیح میدی که هیچی نگی فقط یه گوشه بشینی و ببینی چی میشه.

بی‌معرفت نیستم ولی... هیچوقت مزاحم ادمی که مشغول فراموش کردنِ منه نمیشم! [حتی اگه روزی هزار بار تو خودم بشکنم]

کاش ذکری یادمان می‌داد در باب وصال در مفاتیح الجنانش شیخ عباس قمی

لِول آدما نه به گوشی تو دستشونه نه به ماشین زیر پاشونه و نه به لباس‌های مارکشونه لِول آدما به صحبت کردنشون، شعور و شخصیتشون ادب و احترام و رفتار اوناست! آدم اول باید خودش گرون باشه بعد وسایلش...!

من پیش بعضی از آدمای زندگیم خیلی خیلی خودمم، بلند بلند می خندم تا بیفتم رو زمین، هر جور که دلم بخواد غذا می‌خورم درست مثل وقتی خودم تنهام، راجب خودمو بقیه جوری حرف می‌زنم که تو خلوتم با خودم فکر می‌کنم ، کنارشون انقدر خل و چل و راحتم که واقعی‌ترین شخصیت خودمم ، این یعنی من اونارو از ته ته قلبم دوسشون دارم.

در لحظه زندگی کن اما به هیچ لحظه ای دل نبند .