لِول آدما
نه به گوشی تو دستشونه
نه به ماشین زیر پاشونه
و نه به لباسهای مارکشونه
لِول آدما
به صحبت کردنشون، شعور و شخصیتشون
ادب و احترام و رفتار اوناست!
آدم اول باید خودش گرون باشه بعد وسایلش...!
من پیش بعضی از آدمای زندگیم خیلی خیلی خودمم، بلند بلند می خندم تا بیفتم رو زمین، هر جور که دلم بخواد غذا میخورم درست مثل وقتی خودم تنهام، راجب خودمو بقیه جوری حرف میزنم که تو خلوتم با خودم فکر میکنم ، کنارشون انقدر خل و چل و راحتم که واقعیترین شخصیت خودمم ، این یعنی من اونارو از ته ته قلبم دوسشون دارم.
حالا من شاید هیچوقت بهترین آدمِ زندگیت نبودم ولی بعدا اسممو شنیدی یادم بیوفت، بگو اون متفاوت بود .
شاید هیچوقت متوجه نشید که
یه پیام کوچیک یا یه ویس پنج ثانیهای از شما چقدر میتونه حال یک نفر رو خوب کنه، کسی که دلتنگتونه و با پیام شما همه دلتنگی هاش به یه حس خوب و قشنگ تبدیل میشه
و روزش رو بهتر میکنه، اگه کسی رو دارید ک
میدونید به پیام شما احتیاج داره ازش دریغ نکنید.
من شاید هیچوقت نتونم حواسمو بهت بدم و مواظب باشم حالت بد نباشه اما همیشه از دور همه فکر و ذکرم متعلق بهت بوده و این دقیقا فرق من و توئه
ولی تویی که میدونی وقتی بد اخلاقم و حوصله ندارم باید باهام مهربون تر باشی و بیشتر درکم کنی