نوشتن ص 35
1- در بند چهارم درس «فعل»ها را مشخّص کنید و بنویسید.
📗 پاسخ: باز پس گرفته بودند ـ بود ـ آمد ـ گفت ـ تفاوت کرده است ـ میگفت ـ باور نمیکرد ـ بتوانند ـ درست کرده بودند ـ پس بگیرند.
2- با توجّه به معنی و مفهوم جمله، گزینه صحیح را انتخاب کنید. (پاسخ با رنگ سبز)
الف) اینها چرا……… و پاکدامنی و پارسایی جوانان را نمیبینند؟ (سلاح، صلاح)
صلاح
ب) بحمداللهّ برخورداری از میلیونها جوان دختر و پسر ………افتخار برای ملتّ ماست. (مایع، مایه)
مایه
3- برای هر یک از واژههای زیر، یک همخانواده بنویسید.
مقتدر ← 📗 پاسخ: اقتدار، قدر، مقدر، قدرت
متعال ← 📗 پاسخ: تعالی، متعالی، عالی
نظام ← 📗 پاسخ: منظم، نظم، ناظم
متخصّص ← 📗 پاسخ: تخصص، خاص، خصوص
معنی شعر با بهاری که میرسد از راه ص 37
📗 پاسخ:
بیت 1: آسمان انگار لبخند میزند، خورشید در آسمان پیدا شد و نور و گرما و زندگی به زمین بخشید.
بیت 2: سرما و دلسردی و غم با آمدن خورشید از نظر دور شد.
بیت 3: با وزیدن نسیم زندگیبخش بهار، جوانهای رشد کرد و سبز شد.
بیت 4: شکوفهای بر درختی شکوفا شد و مثل این است که لبخند میزند و به این صورت بهاری را که در کتابها خوانده بودیم برایمان معنا شد.
بیت 5: با بهاری که از راه میرسد تو هم سبز و تازه و بهاری شو و غم و دلتنگی را از خود دور کن و گرما را به خود راه بده و زندگیبخش باش.
بیت 6: تو هم مثل شاخه گل در فصل بهار جوانه بزن، رشد کن و شکوفا شو، مثل یک چشمه جاری شو و تلاش کن و سعی کن پیشرفت کنی.
بیت 7: در این دوران زندگی بر تو لبخند میزند چرا که نیرومند هستی و فرصت شکفتن و تلاش و آموختن داری.
بیت 8: این دوران که بهترین دوران زندگی توست شناخت خودت و خدا و راز و نیاز با او هم از بهترین کارهاست.
معنی شعر توفیقِ ادب ص 36
📗 پاسخ:
بیت 1: ای خداوندی که با مهربانیت نیازهای ما را برطرف میکنی، درست نیست که با وجود تو یاد کس دیگری باشیم.
بیت 2: این دانشی که از قبل به من بخشیدی و من آموختهام، ناچیز است، آن را به دانش وسیعی که نزد خودت است متصل کن تا زیاد و سودمند شود.
بیت 3: در این دنیا ما مانند مرغان گرسنه و بیچارهای هستیم که پیش رویمان دانههای زیادی میبینیم ولی دامهایی که پهن شده را نمیبینیم،
بیت 4: ولی چون تو با ما هستی، هر چقدر هم دام پیش رویمان باشد، از هیچ چیز نمیترسیم و به تو توکل میکنیم. (منظور سختیها و فریبندگی دنیاست که با توکل بر خدا و تلاش زیاد میتوان آنها را پشت سر گذاشت و راه صحیح را پیدا کرد)
بیت 5: از خداوند متعال، درخواست میکنیم که به ما علم و ادب بیاموزد، چون بیادب و ناآگاه از لطف و مهربانی حق دور است.
بیت 6: بیادب و نادان فقط به خودش ضربه نمیزند بلکه به جامعه انسانی آسیب میزند و دیگران را نیز از راه حق منحرف میکند.
در پست های زیر
چکیده ای از مطالب مهم
« درس پنجم ؛ فارسی هفتم »
به اشتراک گذاشته شده است .
لطفاً با دقت بخوانید .
جواب فعالیت های نوشتاری صفحه ۴۶ فارسی هفتم
١-برای کلمات زیر تعبیر های مناسب بنویسید.
خورشید: نماد روشنی
شیر: نماد قدرتمندی
آمریکا : نماد قدرت دولتهای غرب
نماد استکبار و استعمار و جنگ افروزی
یک شعر برای درس آزاد
درس ۵ فارسی هفتم
همراه با معنی و آرایه های ادبی
قالب شعری: مثنوی
شاعر: وحشی بافقی
الهی، جانب من کن نگاهی / مرا بنما به سوی خویش راهی
معنی: خداوندا نظری به من کن و راه رسیدن به خودت را به من نشان بده
نکات دستوری و آرایه های ادبی:
الهی ← شبه جمله و منادا
نگاه کردن خداوند ← کنایه از مورد لطف و بخشش خدا شدن
راهی ← مفعول
نگاهی و راهی ← قافيه
الهی ← شبه جمله؛ نهاد
جانب ← حرف اضافه
من ← متمم
نگاه کن ← فعل مرکب
بنما ← فعل امر
به سوی ← حرف اضافه
مرکب خویش ← متمم
راهی ← مفعول
نگاهی کن که رو آرم به سویت / رهی بنما که جا گیرم به کویت
معنی: نظری به من کن و من را صدا بزن که به سوی تو بیایم و راهی به من نشان بده که در راه تو جایی داشته باشم
نکات دستوری و آرایه های ادبی:
نگاهی کن ← کنایه مرا مورد لطف قرار بده
رو آوردن ← کنایه از جذب شدن و توجه کردن
«ت» در «سویت» ← سوی تو ← مضاف اليه ( ضمیر دوم شخص مفرد)
سویت و کویت ← جناس ناقص اختلافی
سویت و کویت ← قافیه (ت ← ردیف)
نهاد ← تو
نگاهی کن ← فعل مرکب
نهاد ← من
به ← حرف اضافه
سو ← متمم
ت ← مضاف اليه
نهاد ← تو
دهی ← مفعول
بنما ← فعل امر
به ← حرف اضافه
كوی ← متمم
جا گیرم ← فعل مرکب
به ذکر خود، بلند آوازهام کن / رفیق لطف بیاندازهام کن
معنی: به اسم خودت، به من بزرگی بده و من را رفیق لطف بیکران خود کن.
نکات دستوری و آرایه های ادبی:
«م» در بلند آوازه ام کن ← مفعول
بلند آوازه ام و بی اندازه ام ← قافیه (کن ← ردیف)
نهاد ← تو
ذکر ← متمم
خود ← مضاف اليه
بلند آوازه ← مسند
«ام» (من را) ← مفعول
نهاد ← تو
رفیق ← مسند
لطف ← مضاف اليه
بی اندازه ← صفت
«ام» ← مفعول