عجیب بود، با خودش می‌جنگید و از خودش شکست می‌خورد و بر پیکر خودش زار می‌زد. به غارش رفته بود و گویی که دیگر میلی به بیرون آمدن نداشت. صدای گریه های مبتنی بر خستگی اش از پرتو های غار به گوش می‌رسید؛ جنگ‌های او درونش بود و دیگر توانی برای جدال با جها‌ن‌‍ِ بیرون نداشت

گفتم عیبی نداره اما عیب داشت، تا دلت بخواد عیب داشت.

دیشب/"چادر"/شربت/تجمع/بچه‌ها💙🌟

حس میکنم منم دارم قاطی بتمنا می‌شم😔 ( بتمنای چادر پوش ) ایشالله که بشم حالا ببینیم چی میشه 🗿

نمی‌دونم شماهم این ویژگی بد رو دارید یا نه .. ولی این موضوع خیلی منو اذیت می‌کنه که برای خودم تلاش چندانی نمیکنم اما همیشه برای دیگران صد خودمو می‌زارم ! یعنی وقتی یه کاری رو ازم می‌خوان، یه مسئولیتی میوفته گردنم یا در کل باید کاری رو برای دیگران انجام بدم، همیشه دست و پا می‌زنم که صد باشم، برای کاراشون شده صبح زودِ زود بیدار بشم، دیر بخوابم، درسمو عقب بندازم، خسته بشم و ...ولی برای خودم چی ؟ هیچی .. اه این ویژگی خیلی مزخرفه

رندوم ؟! _

همیشه یه عالمه ایده های روی هم انباشته شده توی ذهنم دارم و راجبش با خودم کلنجار میرم، همین میشه که وقتی یکی ازم کمک میخواد و می‌پرسه که برای فلان چیز چه کاری از دستت بر میاد ؟ میتونم براش ساعت ها حرف بزنم و د‌ر نهایت بگم که این بود کار و ایده هایی که توی ذهنم داشتم و اکثرا هم در جواب به سوالِ : پس حتما انجامش میدی؟ چشم میگم. اما هم‌زمان همه ی صحنایی که قراره بابت سخت بودنِ اون کار گیسامو بِکِشم و زااااار بزنم و جیغ جیغ کنم و هعی غر بزنم که نه دیگه بسه، یه کم استراحت! میاد جلوی چشمام :] و یکی نیست بگه آخه دختر جون تو که میدونی بعدش نالان میشی پس چرا میگی از پسش بر میای ؟ باشه بر بیا ! ولی دیگه بعدش نیا زار نزن و جیغ‌جیغ نکن که فلانه و بثارِ

من این روزا لبریزم از شنیدنِ جمله ی : چه خاااااانوممممم شددددییییییی ! ⭐