اونجایی که غم چشمهارو خیس نمیکنه دیگه رسیده به استخوان ، دقیقا همونجایی که ابتهاج میگه: « در من کسی اهسته میگرید! »
ما مدت هاست دقیقا همونجاییم که هوشنگ گلشیری میگه: «آنقدر عزا بر سر ما ریخته اند که فرصتِ زاری کردن نداریم.»