اما یه چیز دیگه هم توی جهیزیه بود که خیلی مهمه: دعای پیامبر که به عروس و داماد یاد داد: «اللهم بارک لِفاطمه و علی...»🙂🦋

ما چی؟ جهیزیه رو به مسابقه گرونی تبدیل کردیم. خونه عروس رو پر از وسایل زرق و برق دار می‌کنیم ولی شاید یه دعای خیر پدر و مادر کمتر باشه. فاطمه (س) با این وسایل ساده، بهترین زندگی رو ساخت. چطور؟ با قناعت

مراسم عقد و عروسی چطور بود؟ یه غذای ساده از خرما و روغن و کشک. پیامبر یه گوسفندی رو قربانی کرد. چند تا از اصحاب جمع شدند. شادی بود اما اسراف نبود.

خسته نشدین که بریم، ادامه محفل ...🥲❤️

چیز جالب: حضرت علی (ع) وقتی خواست مهریه بده، چیزی نداشت. فقط یه زره داشت که توی جنگ ها باهاش دفاع می‌کرد. پیامبر فرمود: همین زره رو بفروش. فروخت به ۴۰۰ یا ۴۸۰ درهم. همین شد مهریه حضرت زهرا.

بعد از عقد، پیامبر دستش رو به آسمون بلند کرد و گفت: «خدایا، این دو رو محبوب من و دخترم هستند، هر بدی رو ازشون دور کن و پاکشان بدار.»

نکته خودمونی: مهریه رو آسون بگیریم. حضرت زهرا با همین مهریه ساده، به علی افتخار می‌کرد. چرا ما مهریه رو وسیله زور و سنگ اندازی کردیم؟!

حالا ببینیم این دو تا توی خونه چطور زندگی می‌کردند. · فاطمه (س) نان می‌پخت، خونه رو جارو می‌کرد، بچه ها رو بزرگ می‌کرد. · علی (ع) هم یا توی خونه کار می‌کرد، یا بیرون کار می‌کرد (آب میاورد، باغبانی می‌کرد) بعد درآمدش رو میاورد خونه.

شب ها هم که می‌شستن، پای حرف دل هم می‌نشستند. علی می‌گفت: «به خدا سوگند، هیچ وقت فاطمه رو مجبور به کاری نکردم.» فاطمه هم می‌گفت: «من هرگز علی رو به چیزی که در توانش نبود، مجبور نکردم.» 🕊🍃

زندگیشون مثل یه باغ کوچیک ساده بود: پر از مهربونی، پر از عبادت، پر از همدلی.

نکته خودمونی: قناعت و همکاری راز موندگاری این ازدواج بود. نه خونه لاکچری، نه ماشین آخرین سیستم. اونا فهمیده بودند زندگی یعنى "هم بودن" نه "هم چیز داشتن".

خوب، محفل ما هم داره تموم می‌شه. از این ازدواج چی یاد می‌گیریم؟🧐