تپ‌اختر و ابرنواختر

این ستاره نوترونی جرمی حدودا اندازه خورشید داره که تو حجمی به اندازه یک شهر فشرده شده. ستاره نوترونی بیش از حد چگاله طوری که یه قاشق از این ستاره میتونه به اندازه میلیارد ها تن وزن داشته باشه. بعضی از این ستاره های نوترونی با سرعت زیادی میچرخن که بهشون تپ اختر گفته میشه. 🔹چرا بهش میگن تپ اختر، یا چرا تپ میزنه؟ تپ اختر میدان مغناطیسی خیلی قوی ای داره و با سرعت زیادی میچرخه، موقع چرخیدن از دو قطب این ستاره پرتو های قوی ای مثل رادیویی خارج میشه که ما اون هارو از روی زمین به شکل تپ تپ تپ (صدای روی ویدئو) میشنویم و استخراج میکنیم، به همین دلیل اسمش رو گذاشتن تپ‌اختر. بعضی از تپ اختر ها در ثانیه صد بار میچرخن.

🔹خطرناک هستن؟ از نزدیک وحشتناک خطرناکن! چند دلیل برای خطر ناک بودنشون وجود داره که اولیش تابش شدیده : تپ اختر ها پرتو های رادیویی، ایکس و غیره، آزاد میکنن که اگر سیاره ای در نزدیکی اون ها باشه کاملا جَوِش نابود میشه. دلیل دومش میدان مغناطیسی عظیمه که میلیارد ها برابر از زمین قوی تره. در کنار این ها، تپ اختر های شناخته شده به قدری دور هستن که به زمین اسیبی نرسونن-

🔹تپ اختر دقیقا همون مراحلی رو طی میکنه که دقیقا مشابه سیاه چاله ان، پس چرا موقع فروپاشی تبدیل به سیاه چاله نمیشه و به جاش ستاره نوترونی به وجود میاد؟ فرق این دوتا و فروپاشیشون، تو چگالشون و جرمشونه! ستاره نوترونی فوق العاده چگاله ولی سیاه چاله حتی از این فراتر هم میره. در ستاره نوترونی، ستاره پر جرم منفجر میشه، هسته روی خودش فرو میریزه و اگر جرم هسته خیلی زیاد نباشه، فشار نوترون ها جلوی فروپاشی بیشتر رو میگیره و ستاره نوترونی تشکیل میشه؛ یعنی هنوز یک سطح برای ایستادن (فرضی) وجود داره.

در سیاه چاله ستاره ای پر جرم تر منفجر میشه، هسته اون قدر سنگینه که حتی فشار نوترون ها هم نمیتونه مانع فروپاشی کامل بشه، فروپاشی ادامه پیدا میکنه و در نهایت چیزی به اسم سیاه چاله به وجود میاد که حتی نور هم توانایی فرار ازش رو نداره.

جالبه بدونید اون دایره وسط، خود سیاه‌چاله نیست و فقط سایه اونه. همچنین اون نور های دورش به دلیل خم شدن نور به چشم ما میرسن؛ گرانش شدید مسیر نور رو منحرف میکنه و مثلا نوری که در واقع پشت سیاه چاله قرار داره میتونه خم شه و به چشم ما برسه.

"ما باید مریخ رو محل سکونت کنیم" چرا بجاش از این محافظت نکنیم؟