امیرالمؤمنین علیه‌السلام فرمودند: «به زودی زمانی می‌رسد که از قرآن، جز نوشته‌ای باقی نمی‌ماند.» نهج‌البلاغه، ج۱، ص۵۴۰ #کلام_امیر @firstimam

قوی‌ترین دارو همین قرص بودنِ دلامون به خُداست... @firstimam

خطبه نود و هفت (قسمت چهارم) یا أَهْلَ الْكُوفَةِ مُنِيتُ مِنْكُمْ بِثَلَاثٍ وَ اثْنَتَيْنِ، صُمٌّ ذَوُو أَسْمَاعٍ وَ بُكْمٌ ذَوُو كَلَامٍ وَ عُمْيٌ ذَوُو أَبْصَارٍ، لَا أَحْرَارُ صِدْقٍ عِنْدَ اللِّقَاءِ وَ لَا إِخْوَانُ ثِقَةٍ عِنْدَ الْبَلَاءِ. تَرِبَتْ أَيْدِيكُمْ يَا أَشْبَاهَ الْإِبِلِ غَابَ عَنْهَا رُعَاتُهَا كُلَّمَا جُمِعَتْ مِنْ جَانِبٍ تَفَرَّقَتْ مِنْ آخَرَ، وَ اللَّهِ لَكَأَنِّي بِكُمْ فِيمَا إِخَالُكُمْ أَنْ لَوْ حَمِسَ الْوَغَى وَ حَمِيَ الضِّرَابُ، قَدِ انْفَرَجْتُمْ عَنِ ابْنِ أَبِي طَالِبٍ انْفِرَاجَ الْمَرْأَةِ عَنْ قُبُلِهَا، وَ إِنِّي لَعَلَى بَيِّنَةٍ مِنْ رَبِّي وَ مِنْهَاجٍ مِنْ نَبِيِّي وَ إِنِّي لَعَلَى الطَّرِيقِ الْوَاضِحِ أَلْقُطُهُ لَقْطاً. اى اهل كوفه گرفتار شما شده ام كه سه چيز داريد و دو چيز نداريد: كرهايى با گوش هاى شنوا، گنگ هايى با زبان گويا، كورانى با چشمهاى بينا. نه در روز جنگ از آزادگانيد، و نه به هنگام بلا و سختى برادران يك رنگ مى باشيد. تهى دست مانيد. اى مردم شما چونان شتران دور مانده از ساربان مى باشيد، كه اگر از سويى جمع آورى شوند از ديگر سو، پراكنده مى گردند. به خدا سوگند، مى بينم كه اگر جنگ سخت شود و آتش آن شعله گيرد و گرمى آن سوزان، پسر ابو طالب را رها مى كنيد و مانند جدا شدن زن حامله پس از زايمان از فرزندش، هر يك به سويى مى گريزيد. و من در پى آن نشانه ها روانم كه پروردگارم مرا رهنمون شده و آن راه را مى روم كه رسول خدا صلّى اللّه عليه و آله و سلّم گشوده، و همانا من به راه روشن حق گام به گام ره مى سپارم. انْظُرُوا أَهْلَ بَيْتِ نَبِيِّكُمْ فَالْزَمُوا سَمْتَهُمْ وَ اتَّبِعُوا أَثَرَهُمْ فَلَنْ يُخْرِجُوكُمْ مِنْ هُدًى وَ لَنْ يُعِيدُوكُمْ فِي رَدًى؛ فَإِنْ لَبَدُوا فَالْبُدُوا وَ إِنْ نَهَضُوا فَانْهَضُوا وَ لَا تَسْبِقُوهُمْ فَتَضِلُّوا وَ لَا تَتَأَخَّرُوا عَنْهُمْ فَتَهْلِكُوا. مردم به اهل بيت پيامبرتان بنگريد، از آن سو كه گام بر مى دارند برويد، قدم جاى قدمشان بگذاريد، آنها شما را هرگز از راه هدايت بيرون نمى برند، و به پستى و هلاكت باز نمى گردانند. اگر سكوت كردند سكوت كنيد، و اگر قيام كردند قيام كنيد، از آنها پيشى نگيريد كه گمراه مى شويد، و از آنان عقب نمانيد كه نابود مى گرديد. #کلام_امیر #نهج_البلاغه #یک_دقیقه_با_نهج_البلاغه @firstimam

چشم‌هایت کجای تقویم‌اند؟ از چه صبحی طلوع خواهی کرد؟ السلام عليك يا بقية الله في أرضه #یاایهاالعزیـــز #اللهم_عجل_لوليك_الفرج @firstimam

قال امیرالمؤمنین علیه السلام: إِذَا كَانَتْ لَکَ إِلَى اللهِ سُبْحَانَهُ حَاجَةٌ فَابْدَأْ بِمَسْأَلَةِ الصَّلَاةِ عَلَى رَسُولِهِ صلى‌ الله‌ عليه‌ و آله ثُمَّ سَلْ حَاجَتَكَ فَإِنَّ اللهَ أَكْرَمُ مِنْ أَنْ يُسْأَلَ حَاجَتَيْنِ فَيَقْضِيَ إِحْدَاهُمَا وَ يَمْنَعَ الْأُخْرَى. هرگاه به درگاه خداوند سبحان حاجتی داری درخواست خود را با صلوات بر رسول خدا صلی الله علیه و آله آغاز کن، سپس حاجتت را بخواه، زیرا به راستی خداوند کریم تر از آن است که دو حاجت از او درخواست شود و یکی را برآورده و دیگری را رد کند. نهج البلاغه (فیض الاسلام)، حکمت۳۵۳ ☑️در کتاب الکافی جلد دو صفحه ۴۹۴ نیز روایتی از امام صادق علیه السلام نقل شده است که حضرت به فرستادن دو صلوات یکی قبل از درخواست حاجت و یکی بعد از آن توصیه فرموده اند. ❈⊰ السلام علیکم یا اهل بیت النبوّة ⊱❈ #کلام_امیر @firstimam

#نجف_خونتون_نیفته @firstimam

‌دوست دارم باد باشم با امید و آرزو سر نَهم مثل نسیمِ صبح، بر پای علی... @firstimam

وَٱلَّذِينَ ءَامَنُوٓاْ أَشَدُّ حُبّٗا لله! دیوانه وار عاشق باش! #یک_حبه_نور @firstimam

‌امیرالمؤمنین(علیه‌السلام) فرمود: «سخت‌ترین حالت برای انسانِ عاقل، سخن گفتن با نادان است.» غررالحکم #کلام_امیر @firstimam

ما جُز تو کس نداریم پنهان و آشکارا ! یا علی‌ بن‌ موسی‌ الرضا @firstimam

‌معبودا! با دست امید، درِ خانه رحمتت را کوبیدم. و از بی حدی آرزوهایم، به سوی تو گریختم و به تو پناه آوردم. و انگشتان محبتم را به سررشته‌های استوار تو آویختم... مناجات‌ امیرالمؤمنین @firstimam

خطبه نود و هفت (قسمت پنجم) لَقَدْ رَأَيْتُ أَصْحَابَ مُحَمَّدٍ (صلی الله علیه وآله) فَمَا أَرَى أَحَداً يُشْبِهُهُمْ مِنْكُمْ، لَقَدْ كَانُوا يُصْبِحُونَ شُعْثاً غُبْراً وَ قَدْ بَاتُوا سُجَّداً وَ قِيَاماً يُرَاوِحُونَ بَيْنَ جِبَاهِهِمْ وَ خُدُودِهِمْ وَ يَقِفُونَ عَلَى مِثْلِ الْجَمْرِ مِنْ ذِكْرِ مَعَادِهِمْ، كَأَنَّ بَيْنَ أَعْيُنِهِمْ رُكَبَ الْمِعْزَى مِنْ طُولِ سُجُودِهِمْ. إِذَا ذُكِرَ اللَّهُ هَمَلَتْ أَعْيُنُهُمْ حَتَّى تَبُلَّ جُيُوبَهُمْ وَ مَادُوا كَمَا يَمِيدُ الشَّجَرُ يَوْمَ الرِّيحِ الْعَاصِفِ خَوْفاً مِنَ الْعِقَابِ وَ رَجَاءً لِلثَّوَاب. من اصحاب محمد صلّى اللّه عليه و آله و سلّم را ديدم، اما هيچ كدام از شما را همانند آنان نمى نگرم، آنها صبح مى كردند در حالى كه موهاى ژوليده و چهره هاى غبار آلوده داشتند، شب را تا صبح در حال سجده و قيام به عبادت مى گذراندند، و پيشانى و گونه هاى صورت را در پيشگاه خدا بر خاك مى ساييدند، با ياد معاد چنان نا آرام بودند گويا بر روى آتش ايستاده اند. بر پيشانى آنها از سجده هاى طولانى پينه بسته بود (چون پينه زانوهاى بزها) اگر نام خدا برده مى شد چنان مى گريستند كه گريبان هاى آنان تر مى شد. و چون درخت در روز تند باد مى لرزيدند، از كيفرى كه از آن بيم داشتند، يا براى پاداشى كه به آن اميدوار بودند. پایان خطبه نود و هفتم #کلام_امیر #نهج_البلاغه #یک_دقیقه_با_نهج_البلاغه @firstimam