eitaa logo
ساقی کوثر
126 دنبال‌کننده
2.8هزار عکس
231 ویدیو
6 فایل
به ذره گر نظر لطف بوتراب کند به آسمان رود و کار آفتاب کند Telegram: @first_imam
مشاهده در ایتا
دانلود
1.8M حجم رسانه بالاست
مشاهده در ایتا
«السَّلامُ عَلَیْکَ یَا صَفْوَةَ اللَّهِ»
قال امیرالمؤمنین علیه‌السلام: اَلنَّاسُ فِي الدُّنْيَا عَامِلَانِ عَامِلٌ عَمِلَ فِي الدُّنْيَا لِلدُّنْيَا قَدْ شَغَلَتْهُ دُنْيَاهُ عَنْ آخِرَتِهِ يَخْشَى عَلَى مَنْ يَخْلُفُهُ الْفَقْرَ وَ يَأْمَنُهُ عَلَى نَفْسِهِ فَيُفْنِي عُمُرَهُ فِي مَنْفَعَةِ غَيْرِهِ. وَ عَامِلٌ عَمِلَ فِي الدُّنْيَا لِمَا بَعْدَهَا فَجَاءَهُ الَّذِي لَهُ مِنَ الدُّنْيَا بِغَيْرِ عَمَلٍ فَأَحْرَزَ الْحَظَّيْنِ مَعاً وَ مَلَكَ الدَّارَيْنِ جَمِيعاً فَأَصْبَحَ وَجِيهاً عِنْدَ اللهِ لَا يَسْأَلُ اللهَ حَاجَةً فَيَمْنَعُهُ. مردم در دنیا دو دسته اند: دسته ای در دنیا برای دنیا عمل و تلاش می کنند؛ دنیایشان آنان را مشغول ساخته و از آخرتشان بازداشته است. آنان از فقرِ بازماندگان خویش می ترسند (و برای آن ها مال می اندوزند) و خود را از فقر (اخروی) در امان می دانند (و برای آخرتشان عملی انجام نمی دهند)، لذا عمر خویش را در راه سود دیگران از دست می دهند. و دسته ای در دنیا برای آخرت عمل و تلاش می کنند؛ پس آنچه از دنیا برایشان (مقدّر) است بی آنکه کار کنند به آن ها می رسد. پس ایشان هر دو بهره (دنیا و آخرت) را با هم می برند و هر دو سرا را با هم مالک می شوند و در درگاه خداوند آبرومند خواهند بود (به طوری که) هیچ حاجتی نیست که از خداوند بخواهند و به آن ها ندهد. نهج البلاغه (فیض الاسلام)، حکمت۲۶۱ @firstimam
خیالِ نقشِ تو در کارگاهِ دیده کشیدم به صورتِ تو نگاری ندیدم و نشنیدم... @firstimam
اِحذَروا ضَياعَ الأعمارِ فيما لا يَبقى لَكُم ، فَفائتُها لا يَعودُ زنهار كه عمر خود را براى چيزى هدر دهيد كه برايتان باقى نمى ماند؛ زيرا عمرهاى از دست رفته بر نمى گردد.. @firstimam
«ناامیدی، کُشندۀ صاحب خویش است» مولایمان امیرالمومنین (که جانم فدایش) اینگونه فرمودند. @firstimam
امام حسن عسکری علیه السّلام فرمودند: جُعِلَتِ الْخَبائِثُ كُلُّها فى بَيْتٍ، وَ جُعِلَ مِفْتاحُها الْكِذْبُ؛ تمام پليديها در خانه اى گردآمده که کلید آن دروغگويى است. جامع الاخبار / صفحه 418 / حدیث 1162 @firstimam
قــالَ امیرالمومنین عليه السلام: إِنَّ مَنْ صَرَّحَتْ لَهُ الْعِبَرُ عَمَّا بَيْنَ يَدَيْهِ مِنَ الْمَثُلاَتِحـَجَزَتْهُ التـَّقْوى عَنْ تَقَحُّـمِ الشـُّبَهاتِ. بى گمان كسى كه حوادث عبرت آموز تاريخ، بازتاب هاى هشدار دهنده خود را فرا رويش نهاده باشد، پرهيزكارى ـ حاصل از تجربه هاى تلخ ـ او را از فرو افتادن در امواج فتنه ها و شبهات بازخواهد داشت. @firstimam
خطبه صد و هشتاد و سه - بخش اول من خطبة له (علیه السلام) في قدرة اللّه و في فضل القرآن و في الوصية بالتقوى: الله تعالى: الْحَمْدُ لِلَّهِ الْمَعْرُوفِ مِنْ غَيْرِ رُؤْيَةٍ وَ الْخَالِقِ مِنْ غَيْرِ مَنْصَبَةٍ؛ خَلَقَ الْخَلَائِقَ بِقُدْرَتِهِ وَ اسْتَعْبَدَ الْأَرْبَابَ بِعِزَّتِهِ وَ سَادَ الْعُظَمَاءَ بِجُودِهِ؛ وَ هُوَ الَّذِي أَسْكَنَ الدُّنْيَا خَلْقَهُ وَ بَعَثَ إِلَى الْجِنِّ وَ الْإِنْسِ رُسُلَهُ، لِيَكْشِفُوا لَهُمْ عَنْ غِطَائِهَا وَ لِيُحَذِّرُوهُمْ مِنْ ضَرَّائِهَا وَ لِيَضْرِبُوا لَهُمْ أَمْثَالَهَا وَ لِيُبَصِّرُوهُمْ عُيُوبَهَا وَ لِيَهْجُمُوا عَلَيْهِمْ بِمُعْتَبَرٍ مِنْ تَصَرُّفِ مَصَاحِّهَا وَ أَسْقَامِهَا وَ حَلَالِهَا وَ حَرَامِهَا وَ مَا أَعَدَّ اللَّهُ لِلْمُطِيعِينَ مِنْهُمْ وَ الْعُصَاةِ مِنْ جَنَّةٍ وَ نَارٍ وَ كَرَامَةٍ وَ هَوَانٍ. أَحْمَدُهُ إِلَى نَفْسِهِ كَمَا اسْتَحْمَدَ إِلَى خَلْقِهِ وَ جَعَلَ لِكُلِّ شَيْءٍ قَدْراً وَ لِكُلِّ قَدْرٍ أَجَلًا وَ لِكُلِّ أَجَلٍ كِتَاباً. ستايش خداوندى را سزاست كه شناخته شد بى آن كه ديده شود، و آفريد بى آن كه دچار رنج و زحمتى گردد، با قدرت خود پديده ها را آفريد، و با عزّت خود گردنكشان را بنده خويش ساخت، و با بخشش خود بر همه بزرگان برترى يافت. او خدايى است كه دنيا را مسكن مخلوقات برگزيد، و پيامبران خود را به هدايت جن و انس فرستاد، تا دنيا را آنگونه كه هست بشناسانند، و از زيان هاى دنيا بر حذر دارند، و با مطرح كردن مثل ها، عيوب دنيا پرستى را نشان دهند، و آنچه را كه مايه عبرت است تذكّر دهند، از تندرستى ها و بيمارى ها، از حلال و حرام، و آنچه را كه خداوند براى بندگان اطاعت كننده و نافرمان، از بهشت و جهنّم آماده كرده، كه وسيله كرامت يا سقوط و پستى است باز گو نمايند. خدا را ستايش مى كنم چنانكه خود از بندگان خواسته است، و براى هر چيزى اندازه اى قرار داده و براى هر اندازه اى مدّتى معيّن كرده، و هر مدّتى را حسابى مقرّر داشته است. @firstimam
به قدم بوسی‌اش از خاک برون آرم سر بعد مردن، اگر افتد، به مزارم گذرش عاشق سوخته دل، پا نکشد از درِ دوست چون قلم، گر بشکافند دو صد بار سرش هر شبی را سحری هست ولی در عجبم چه شب است این شب هجران، که نباشد سحرش @firstimam
قال امیرالمؤمنین علیه‌السلام: بِالنَّصَفَةِ يَكْثُرُ الْمُوَاصِلُونَ. به سبب "با انصاف بودن" دوستان و همراهان زیاد می شوند. نهج البلاغه (فیض الاسلام)، بخشی از حکمت۲۱۵ @firstimam
ما باده خوران، مست ز پیمانه‌ی عشقیم! السلام‌ علیک‌ یا امیرالمومنین @firstimam