eitaa logo
ساقی کوثر
126 دنبال‌کننده
2.8هزار عکس
231 ویدیو
6 فایل
به ذره گر نظر لطف بوتراب کند به آسمان رود و کار آفتاب کند Telegram: @first_imam
مشاهده در ایتا
دانلود
قال امیرالمؤمنین علیه‌السلام: بِالنَّصَفَةِ يَكْثُرُ الْمُوَاصِلُونَ. به سبب "با انصاف بودن" دوستان و همراهان زیاد می شوند. نهج البلاغه (فیض الاسلام)، بخشی از حکمت۲۱۵ @firstimam
ما باده خوران، مست ز پیمانه‌ی عشقیم! السلام‌ علیک‌ یا امیرالمومنین @firstimam
حضرت امام صادق ال محمد ﷺ: منْ أَرَادَ أَنْ يَقْضِيَ اَللَّهُ لَهُ أَهَمَّ اَلْحَوَائِجِ إِلَيْهِ فَلْيَصِلْ آلَ مُحَمَّدٍ وَ شِيعَتَهُمْ بِأَحْوَجِ مَا يَكُونُ إِلَيْهِ مِنْ مَالِهِ. هر کس می‌خواهد خدا مهم‌ترین حاجتش را برآورده کند، با مالی که بیشتر از همه خودش نیاز دارد به آل محمد (صل الله علیه و آله) و شیعیانشان رسیدگی بکند. تحف‌العقول جلد ۱ صفحه ۵۱۳ @firstimam
💠 آیا نمی بینید که رفتگان باز نمی گردند؟! آیا نمی بینید که برجاي ماندگان را بقایی نیست؟! آیا نمی بینید که مردم دنیا، شـب را به روز می آورنـد و روز را به شب می رساننـد و هر یـک درحـالی دیگر هسـتند؟ یکی مرده اي است که بر او میگرینـد، یکی را در مرگ عزیزي تسـلیت می گوینـد، یکی بیمـاري است بر زمین افتاده و گرفتار، یکی به عیادت بیماري می رود یکی درحـال جـان دادن است و در همـان حـال مرگ در پی اوست و اوخـود درطلب دنیـاست در عـالم غفلت؛ و حـال آنکه مرگ از او غافل نیست.... نهج البلاغه / خطبه 98 @firstimam
قال امیرالمؤمنین علیه‌السلام: اَلْقَنَاعَةُ مَالٌ لَا يَنْفَدُ. قناعت ثروتی است که تمام نمی شود. نهج البلاغه (فیض الاسلام)، حکمت۵۴ @firstimam
ﻭ سائلِ ﺣﺎﺟﺖ‌ﺧﻮﺍﻩ ﺭﺍ ﺍﺯ ﺧﻮﺩ مرنجان‌وﻣَﺮﺍﻥ .. -ضحی، ۱۰ @firstimam
خطبه صد و هشتاد و سه - بخش دوم فَالْقُرْآنُ آمِرٌ زَاجِرٌ وَ صَامِتٌ نَاطِقٌ، حُجَّةُ اللَّهِ عَلَى خَلْقِهِ، أَخَذَ عَلَيْهِ مِيثَاقَهُمْ وَ ارْتَهَنَ عَلَيْهِمْ أَنْفُسَهُمْ؛ أَتَمَّ نُورَهُ وَ أَكْمَلَ بِهِ دِينَهُ وَ قَبَضَ نَبِيَّهُ (صلی الله علیه وآله) وَ قَدْ فَرَغَ إِلَى الْخَلْقِ مِنْ أَحْكَامِ الْهُدَى بِهِ؛ فَعَظِّمُوا مِنْهُ سُبْحَانَهُ مَا عَظَّمَ مِنْ نَفْسِهِ، فَإِنَّهُ لَمْ يُخْفِ عَنْكُمْ شَيْئاً مِنْ دِينِهِ وَ لَمْ يَتْرُكْ شَيْئاً رَضِيَهُ أَوْ كَرِهَهُ إِلَّا وَ جَعَلَ لَهُ عَلَماً بَادِياً وَ آيَةً مُحْكَمَةً تَزْجُرُ عَنْهُ أَوْ تَدْعُو إِلَيْهِ؛ فَرِضَاهُ فِيمَا بَقِيَ وَاحِدٌ وَ سَخَطُهُ فِيمَا بَقِيَ وَاحِدٌ، وَ اعْلَمُوا أَنَّهُ لَنْ يَرْضَى عَنْكُمْ بِشَيْءٍ سَخِطَهُ عَلَى مَنْ كَانَ قَبْلَكُمْ وَ لَنْ يَسْخَطَ عَلَيْكُمْ بِشَيْءٍ رَضِيَهُ مِمَّنْ كَانَ قَبْلَكُمْ؛ وَ إِنَّمَا تَسِيرُونَ فِي أَثَرٍ بَيِّنٍ وَ تَتَكَلَّمُونَ بِرَجْعِ قَوْلٍ قَدْ قَالَهُ الرِّجَالُ مِنْ قَبْلِكُمْ؛ قَدْ كَفَاكُمْ مَئُونَةَ دُنْيَاكُمْ وَ حَثَّكُمْ عَلَى الشُّكْرِ وَ افْتَرَضَ مِنْ أَلْسِنَتِكُمُ الذِّكْرَ. قرآن فرماندهى باز دارنده، و ساكتى گويا، و حجّت خدا بر مخلوقات است. خداوند پيمان عمل كردن به قرآن را از بندگان گرفته، و آنان را در گرو دستوراتش قرار داده است. نورانيّت قرآن را تمام، و دين خود را به وسيله آن كامل فرمود، و پيامبرش را هنگامى از جهان برد كه از تبليغ احكام قرآن فراغت يافته بود، پس خدا را آنگونه بزرگ بشماريد كه خود بيان داشته است. خداوند چيزى از دينش را پنهان نكرده، و آنچه مورد رضايت يا خشم او بود وا نگذاشته، جز آن كه نشانه اى آشكار، و آيتى استوار براى آن قرار داده است كه به سوى آن دعوت يا پرهيز داده شوند، پس خشنودى و خشم خدا در گذشته و حال يكسان است. بدانيد همانا خداوند از شما خشنود نمى شود به كارى كه بر گذشتگان خشم گرفته، و خشم نمى گيرد به كارى كه بر گذشتگان خشنود بود. شما در راهى آشكار قدم بر مى داريد و سخن گذشتگان را تكرار مى كنيد. خداوند نيازمنديهاى دنياى شما را كفايت كرده و به شكرگزارى وادارتان ساخت، و ياد خويش را بر زبان هاى شما لازم شمرد. @firstimam
786.3K حجم رسانه بالاست
مشاهده در ایتا
علی که عقل بُوَد عاجز از کمالاتش علی که درک مقامات اوست امر محال
خالی شده پيمانه‌ی ما، أوف لَنا الكَيل اى يوسف زهرا، نظرى كن به فقيرت @firstimam
منْ عَطَفَ عَلَيْهِ اللَّيْلُ وَالنَّهارُ اَدَّباهُ وَ اَبلَياهُ وَ اِلَى الْمَنايا اَدْنَياهُ ؛ شب و روز بر هر كس بگذرد، او را ادب مى كند، فرسوده اش مى نمايد و به مرگ نزديكش مى سازد ... غرر الحكم /حدیث 9226 @firstimam
قال امیرالمؤمنین علیه‌السلام: إِنَّ للهِ فِي كُلِّ نِعْمَةٍ حَقّاً فَمَنْ أَدَّاهُ زَادَهُ مِنْهَا وَ مَنْ قَصَّرَ فِيهِ خَاطَرَ بِزَوَالِ نِعْمَتِهِ. همانا برای خداوند در هر نعمتی حقی وجود دارد [شکرگزاری، دوری از گناه و...]؛ پس هر کس آن حق را ادا کند نعمت او را افزون کند و هر کس در ادای آن حق کوتاهی ورزد نعمتش را در خطر زوال و نابودی قرار دهد. نهج البلاغه (فیض الاسلام)، حکمت۲۳۶ @firstimam