تو حال و هوای همیشگیم بودم که یهو، یه پیام از طرف تو اومد رو گوشیم اولش با خودم گفتم خب اینم مثل بقیه که فقط قشنگ حرف میزنه، حواست باشه دل ندی بهش ولی تو اصرار کردی ی مدت باهم حرف بزنیم، بعدش تصمیم بگیرم. یکم که گذشت فهمیدم اصلا شبیه ادمای دیگه نیستی، حرفات مثل بقیه نیست، یه جور عجیبی دلمو آروم میکنی.‌ یجوری خاصی، منم یجور دیگه دوست دارم. یعنی این حسم خیلی عجیبه، تویی که یهو اومدی تو زندگیم و حتی خیلی دقت نکرده بودم بهت، چجوری رخنه کردی وسط قلبم، دقیقا همونجایِ دلم نشستی که زخمی بود، شروع کردی به نوازش، از دور، خیلی دور، آدمایی که نزدیکم بودن اینکارو نکردن. ولی تو، تو ثابت کردی مهم نزدیک بودن نیست، گاهی وقتا از دورترین فاصله جغرافیایی، میشه نشست کُنج دل یه ادم خیلی دوست دارم🤍.