جنگل نمی خواهد بمیرد.
هیرکان مازندران. عکس:بیژن سلمانپور.
جدی باورتون میشه اینجا از بین بره؟
اینجا آتیش بگیره ما چی میشیم ؟
جنگل های سه میلیون ساله دارن میسوزنن
هیرکانی در آتش؛ پنجاه میلیون سال تاریخ طبیعی میسوزد - امرداد
https://amordadnews.com/286320/
با عذتب وجدان بخاطر جنگل های هیرکانی چه غلطی کنیم؟
چه کمکی از دست من برمیاد واسشون؟
چه کمکی از دست من واسه ی کل محیطزیست برمیاد؟
🌳🌳🌳
ببین خیلی دوست دارم با ویس جواب بدم اما شرایط اجازه نمیده
اینکه عذاب وجدان بگیریم طبیعیه اما چیزی که بار ها و بار ها بهم ثابت شده اینه که عذاب وجدان خالی خالی کاری رو پیش نمیبره پس بیا و بپذیر که اوضاع همینقدر داغونه خیلی خیلی سخته و درد داره اما وقتی بپذیری کلی ایده به ذهنت میاد برای حفظ و کمک به خودت و محیط زیست.
در مورد اینکه الان برای جنگل ها چه کار میشه کرد راستش منم نمیدونم. تنها چیزی که به ذهنم میرسه تحقیقه
تحقیق کنیم هر چی بیشتر بدونیم بیشتر میتونیم فکر کنیم این یعنی ایده های بیشتر و راه حل های واقعی
یه چیز دیگه در مورد کمک به کل محیط زیست هم بگم
راستش من تا وقتی من هستم منِ تنها، منِ یک نفر هیچ کاری رو نمیتونم انجام بدم هیچ اثر بزرگی نمیتونم بذارم اگه قصدم تغییر جدی و کلی و شروع یک حرکت بزرگ باشه، باید با بقیه باشم باید ما باشیم. چندین و چندین نفر.
اما به تنهایی قدم های کوچیک بر میدارم. مثلاً یه مفهومی که باهاش آشنا شدم تو بوم شناسی استفاده حفاظتی بود یعنی تو استفاده میکنی از منابع مختلف ولی به اندازه، جوری که حفظ بشن و برای بقیه هم بمونن
آخه یه چیزی که در مورد محیط زیست هست، خیلیا به اشتباه معمولا مردم رو از همه چی منع میکنن
به جای گفتن «تو هیچی از محیط زیست نمیدونی این کارو نکن روانی!»
باید از همون آدمی که اشتباه کرده راه حل بخوای
اینجوری که « این کارو و بهتره اینجوری انجام بدی » یا اینکه « این کار به این دلیل و این دلیل درست نیست . تو راه حلی براش داری؟»
اینا واقعا چیزای ساده ای هستن و با تمرین کردن روزانه میتونیم نگاهمون رو درست کنیم یکم از کلیشه ها دور شیم و واقعا واقعا به محیط زیست کمک کنیم